Vroeg of Laat

(G)een carrière

2011-11-08T20:43:00.000+01:00

(Eerder gepubliceerd op Amsterdam Post, voor reacties (en foto van eigen hand) zie aldaar)

Ik wil de geachte lezer eens een persoonlijk verhaal vertellen.

Iets meer dan 20 jaar geleden ben ik gescheiden van mijn vrouw. Dat heeft me erge pijn gedaan. Ik werkte in die tijd op kantoor en het bedrijf waar ik voor werkte zat midden in de automatisering zodat er veel te doen was, Ik richtte me daarom volledig op mijn baan en draaide 'avonds en zaterdags overuren. Na driekwart jaar stortte ik in. Ik kreeg angstaanvallen, stemmingswisselingen, had een voortdurende verhoging van lichaamstemperatuur en leidde aan een algeheel gevoel van wanhoop en wat ik noem: een geestelijke mist. Ik kwam in de ziektewet en na verloop van tijd raadpleegde ik op advies van de huisarts een psychiater. Na enkele onderzoeken was zijn oordeel: overspannen en depressief. Ik kwam in de WAO terecht, maar in plaats van in therapie te gaan en (weer een nieuwe, waarschijnlijk experimentele) medicatie te slikken zoals me werd geadviseerd, besloot ik iets anders te doen. Ik besloot een voetreis naar Zuid Spanje te maken.

Ik regelde opslag voor mijn spullen (na een grondige opruiming van de meest deprimerende herinneringen, zoals foto's), kocht een goede kampeeruitrusting, zegde de huur op van mijn woning en vertrok uit Amsterdam.

Over de reis wil ik niets zeggen, daar gaat het verhaal niet over, maar in het anderhalf jaar dat ik weg was waren mijn depressiviteit, emotionele labiliteit en het geestelijke niemandsland verdwenen. Ik werd na terugkomst dan ook vrijwel direct goedgekeurd door de bedrijfsarts. Geen haar op mijn hoofd dacht er echter aan om weer op kantoor te gaan werken in de administratieve functies die ik voorheen had uitgeoefend. De gedachte aan de muffe, kunstmatige kantoren met iedere dag dezelfde handelingen, hersendode collega's en treiterige chefs maakte me lichamelijk onpasselijk.

Toen ik terugkwam had ik geen woning meer. een half jaar of daaromtrent woonde ik op een camping. Ik had de grootste moeite om woonruimte te vinden, want de wachtlijsten in Amsterdam zijn legendarisch, om niet te zeggen mythisch en in dit socialistische bolwerk staat onderhuur of met meerdere personen van een woning gebruik maken inmiddels gelijk aan een halsmisdaad dan wel wordt het zwaar beboet/belast zodat vrienden of kennissen al lijkbleek worden en beginnen te sidderen als je vraagt of je een paar nachten kunt logeren. Zo houdt linkse politiek de woningnood in stand waar hun extremistische straattoepen zogenaamd tegen ageren. Maar ook daar wil ik het niet over hebben. Het lukte me in ieder geval om (voor onbestemde tijd en zwaar illegaal) een zolderkamer te betrekken, zodat ik weer een basis had. Nog steeds had ik echter een hoop spullen in opslag en die wilde ik eigenlijk kwijt. De zorgeloze reis door Europa, zonder verplichtingen en zonder druk (door ambtenarij en maatschappelijke verplichtingen o.a.) had me doen inzien, dat ik niet mijn hele verleden met me mee wilde blijven torsen. Ik besloot alles te verkopen.

Ik begon met mijn boeken. Met wat ik mijn meest waardevolle boeken vond fietste ik langs de Amsterdamse boekenwinkels, maar ik kwam moe van het sjouwen en vernederd door de verkopers van een koude kermis thuis. De boeken waar ik het meeste waarde aan had gehecht, waren in de ogen van de boekhandelaren niet meer dat stront met een kaft eromheen en de schandalig lage prijzen waar ze mee wilden opschepen heeft me het respect voor deze bevolkingsgroep voor altijd ontnomen.

Na enige tijd kwam ik terecht op rommelmarkt X, een binnenmarkt. Ik bood enkele handelaren daar wat spullen aan (geen boeken) en de marktassistent, die dat opmerkte, vroeg me waarom ik niet zelf een tafeltje huurde. Dat leek me een goed idee en ik reserveerde meteen een stand voor de week daarop. Dat werd meteen een redelijk succes. De klanten gaven me betere prijzen dan de handelaren en ik hoefde niet meer de hele dag te sjouwen. Toen de week voorbij was huurde ik nog een week en de week daarop weer. Terugkijkend, kan ik stellen, dat ik in die tijd in een roes terechtkwam. Het was voor het eerst, dat ik zelf rechtstreeks geld verdiende, van hand tot hand. Het was misschien geen fortuin, maar het waren wel harde, klinkende guldens, tien keer meer waard dan een maandelijkse, altijd gelijke overschrijving naar de bank.

En eigenlijk begint het verhaal nu pas, want verkopen is maar één kant van de gulden en een Gulden of Euro met 1 kant is geen Gulden of Euro maar helemaal niks. Spullen die je verkoopt ben je kwijt. Om een handel voort te zetten, moeten de verkochte spullen vervangen worden nieuwe handel. Na een paar weken raakte ik door mijn 'verleden' heen en namen de inkomsten af. Ik kocht af en toe wel van andere handelaren, maar een echt beginkapitaal bezat ik niet en de meeste winst ging op aan huur, eten en de dagelijkse behoeften. Gelukkig bracht de straat uitkomst. Toen ik op een avond naar huis fietste stond er een grote stapel huisvuil op de stoep, althans, vuil kon je het niet noemen, want er leek een halve woning op straat te zijn geweest. Dozen met serviesgoed, boeken, kleding in zakken en andere zakken met onbestemde dingen, die rammelden en beslist geen keukenafval waren. Terewiijl ik het bekeek, kwam er een man naar buiten en zei: "Neem maar mee wat je nodig hebt hoor, anders gaat het met de vuilniswagen mee". Dat was niet aan dovemansoren gezegd om dit cliché te gebruiken en na een kwartier duwde ik een zwaarbeladen fiets voort naar mijn straat, sjouwde alles naar boven en keerde terug voor een nieuwe ronde.

Die avond was pakjesavond. De vuilniszakken, plastic tassen, en dozen bevatten weer dozen en kistjes en hebbedingetjes, te verscheiden om allemaal op te noemen, van zaklantaarns tot langspeelplaten, van een theelepelverzameling tot een tasje met bijouterieën, waaronder ook enkele zilveren sieraden. Nu ik het zo opschrijf lijkt het niet echt, maar ik verzeker u dat ik de koning te rijk was en de dagen daarop goed verkocht.

Dit voorval had me wel happig gemaakt en ik ging me erop toeleggen om op straat te zoeken naar bruikbare, verkoopbare spullen. Dit bleek een geslaagde onderneming. Iedere middag op weg van de markt naar huis, "deed ik de wijk" en kwam altijd wel met goede buit thuis, soms met een paar dingen, vaak ook was de fiets bij thuiskomst met tassen en dozen of kleine meubels en vreemde gadgets afgeladen. Ik zocht op wanneer het vuil in de verschillende buurten werd opgehaald en ging vrijwel iedere avond rond een uur of elf de betreffende wijk in en werkte dan systematisch alle straten af. Tussen 1 en 2 uur s nachts was het hele traject dan meestal doorlopen, afhankelijk van de vondsten en er ging geen nacht voorbij of mijn fiets kreunde en piepte aan het eind van de rit onder de last.

Nogmaals: ik kan niet beschrijven wat ik allemaal heb gevonden en als ik het wel zou kunnen, dan zou u het niet geloven. Ik heb gouden sieraden gevonden, antiek en schilderijen, Ik heb mappen met tekeningen en schetsboeken van een jong gestorven Nederlandse illustratrice voor de kaken van de vuilniswagen uit een stapel oud papier weggetrokken en op een veiling voor goed geld verkocht. In oud West had je in die tijd bovengrondse papiercontainers en daarvan waren de hengsels van de deksels kapot, zodat ik dat hele deksel kon openklappen. Daar heb ik hele bibliotheken uitgehaald, waaronder een joodse, met honderden jaren oude boeken. Maar ik zal hierover ophouden, want de lijst is eindeloos en ik dacht vaak: als er nu mensen in mijn huis komen, dan denken ze dat ik ergens heb ingebroken.

Het waren gouden tijden voor mij en langzaam raakte ik thuis in de markt. Ik vond dit een aangename manier om in mijn onderhoud te voorzien en bedacht, dat ik dit tot mijn dood vol zou kunnen houden. Mensen blijven immers altijd dingen weggooien was mijn gedachte. Maar zoals Prince zong: "All good things they say, never last".

Zo brak het nieuwe milennium aan en daaropvolgend werd de Gulden omgewisseld voor de Euro. Voor mij bracht de Euro alleen maar iets meer winst, want ik kon bij het omprijzen een aantal spullen, die ik tot die tijd voor veel te lage prijzen had verkocht iets scherper prijzen. Ik was immers gratis aan de spullen gekomen en had ze voor die tijd vaak veel te goedkoop weggedaan. Maar in die tijd is de klad erin gekomen. Misschien is de aanslagen in Amerika een omkeringspunt geweest, maar een combinatie van factoren maakte, dat de handel vanaf die tijd in een neerwaartse spiraal terecht kwam. Een spiraal die nu, tien jaar later, nog immer neerwaarts gekeerd is.

Het begon met een gestage afname van het aantal klanten op de markt, gevolgd door een inflatie van de handelswaar. Aan de andere kant werden er steeds minder spullen aangeboden in het segment waar ik in werkte, de absolute onderkant van de markt. Ik ben geen econoom of statisticus, dus als ik de oorzaken wil vinden, kan ik alleen van mijn eigen situatie uitgaan. Op de een of andere manier raakte de doorstroming verstopt. Ik verkocht bijvoorbeeld veel aan de antiquairs en (professionele) verzamelaars en meer gespecialiseerde handelaren, die de rommelmarkten afstruinden op zoek naar 'klappertjes'. maar deze begonnen steeds minder graag geld uit te geven voor hun spullen, en te mopperen over van alles, zodat ik met dingen bleef zitten. Een gevleugelde uitspraak in die tijd werd: "Geld heb ik niet, maar Spullen....! Plotseling stortte de handel in, als een slow motion Trade Centergebouw.

De mensen gaven dus minder snel geld uit, werden kritischer en afhoudender. Een andere oorzaak van de afname van klanten was de absurd snel stijgende parkeerkosten, die nu in de binnenstad zo rond de 4,50 euro per uur liggen. Een tafel huren voor 7 uur kost dus al om te beginnen 31,50 euro. Dat heeft veel klanten en handelaren van buiten ertoe gebracht om de binnenstad van Amsterdam te mijden. En handel in een stad moet het hebben van handelaren en klanten van buiten. Onderling zijn ze wel uitgekeken op hun spullen.

Er zijn nog andere oorzaken van de neergang te noemen.

Het bestedingspatroon is veranderd. De jeugd geeft geld uit aan merkkleding, feesten en nieuwe electronische gadgets. In antiek is niemand meer geïnteresseerd lijkt het, men heeft blijkbaar liever het Jean De Bouvrie wegwerp minimalisme en dito IKEA troep. Waarom zou een tafel of een kast langer dan 5 jaar mee moeten gaan? In verband hiermee zie ik ook een einde van de trends. Er zijn op dit moment bij verzamelaars geen trends, geen dingen of stijlen die goed verkopen. Ik weet op dit moment namelijk niet wat ik naar de markt moet brengen en waar ik zeker van ben, zoals vroeger, dat ik het verkoop.

En dan het internet. Waarom zou je in weer en wind de stad afsjokken naar een bij je interieur passende schemerlamp als je dat thuis op je gemakkelijke stoel onder het genot van een kop koffie met een muisklik ook kunt vinden? Marktplaats, Ebay, Bol, en de talloze onlinewinkels, veilingen en zoekmachines brengen alle markten van de wereld naar je huiskamer. Maar niet alleen dat de markt een groot aandeel van de 'live' markt heeft overgenomen, ook bieden mensen hun spullen niet meer aan de handelaren op de markt aan, maar zetten hun zoldervoorraad met fotootjes op Marktplaats, en door programma's als Tussen Kunst & Kitsch en de vele Engelse veilingprogramma's denkt men al gauw dat die oude, gammele, door de mot aangevreten stoel van Oma op zolder een antiek stuk is.
De beweging is eruit. Dan is er voor de manier waarop ik handelde nog een bijkomend verhaal. Mede door het internet, zetten mensen dingen niet zoveel meer op straat. Zoals gezegd: een foto'tje het staat op Marktplaats.

Ik zal proberen te beschrijven wat er op straat veranderd is. Ten eerste gooien de mensen dus niet zo.veel meer weg als vroeger. Ik denk dat de mensen wat aan het terugkomen zijn van de wegwerpmaatschappij. Ten tweede verdwijnt het huisvuil in Amsterdam in het grootste deel van de stad tegenwoordig in ondergrondse containers. Dit mag triviaal lijken, maar is best een grote klap voor de morgensterren en de handelaren, die van dit onderste segment van de markt onverwachte dingen voor zich krijgen. Veel morgensterren verkochten hun gevonden waar aan de markten en de tweedehandswinkels van de stad en sommige van hun spullen stonden later, vaak nadat ze van hand tot hand waren gegaan, uiteindelijk in vitrines voor prijzen die zelf nooit zouden kunnen opbrengen. En als ik denk aan wat er allemaal ongezien onder de grond verdwijnt, dan bloeden mijn teennagels.

Naast deze vermindering van 'jachtgebieden' in de stad (en de toenemende schaarste van wild) vond er tegelijk een vermeerdering van de 'indianenpopulatie' plaats. Toen ik mijn dagelijkse rondes begon leerde ik alle morgensterren in 'mijn' wijken wel kennen en er was onderling een gemoedelijke sfeer. Iedereen had zo zijn specialiteit. De één zocht kleding, de ander koper en aluminium, een derde meubeltjes, niet zo scherp gescheiden, maar toch. Ik zocht het liefst naar papier. Boeken, prenten, ansichtkaarten, oude brieven... oud papier :), maar verder nam ik alles mee waar handel in zat. Zoals gezegd: de sfeer was gemoedelijk. Men gunde elkaar wat, ruilden dingen onderling en gingen niet in andermans vondsten graaien. Dat is de afgelopen tien jaar radicaal veranderd. Steeds meer mensen zijn gaan zoeken en steeds meer om het geld. Het begon met de Turken, die waren altijd vriendelijk en beleefd, meestal oudere heren met baardje en calotje of hoe heet dat. Hun doel: alles waar knopjes en lichtjes op zitten en horloges. Van deze mensen had ik weinig concurrentie. Voor papier hadden ze geen interesse en van kunst of verzamelwaarde geen sjoege. Als ze een Jugendstil schemerlamp op straat zouden zien staan, dan zouden ze het gloeilampje eruit draaien, het snoer met de stekker afknippen en de lamp laten staan. Vriendelijke mensen dus, behalve in een groep, dan heb ik andere ervaringen. Maar er kwamen meer en meer jagers van onduidelijke herkomst. Uitheemse families geen woord Nederlands sprekend, zo uit een bergdorp van de andere kant van de wereld hier neergeplant, zo scheen het, die de stapels afval uit elkaar trokken en bewaakten alsof het hun kostbaarste bezit was en misschien was het dat ook wel.

En toen kwamen de Polen met hun busjes en andere oostblokkers, Brutale bouwvakkers, die je gewoon opzij duwden, alles wat maar enigszins waardevol leek in hun busjes gooiden en die zo de hele wijk schoonveegden. En tegelijk stegen de metaalprijzen. Koper ging in een paar jaar wegens grote vraag naar metalen in China van een stabiele 2,50 euro de kilo naar de huidige prijs van rond de 8,50 euro/k. Idem dito met aluminium (om niet te spreken van goud en zilver). Het gevolg hiervan: alles waar maar een flintertje koper of aluminium aan zat werd uit elkaar getrokken of meegenomen en voor de zekerheid al het metaal eromheen ook.snoeren, schroeven, hang en sluitwerk, koperbeslag, alles wat je vond was kapot. Nu is de situatie zo, dat er de hele dag busjes en bestelwagens door de stad rijden met bijrijders of met hele families. Als de ene de straat nog niet uit is dan komt de volgende de hoek al om. Daar kan ik met mijn fietsje niet tegenop. Eén van de laatste keren dat ik mij ronde maakte eindigde als anthithese van hoe het begon: Ik zag een stapel huisraad op straat, zette mijn fiets wat op een afstand tegen een muur en ontdekte een doosje boeken in de stapel. Wijs geworden, want ze rukken het tegenwoordig bijna uit je handen, bracht ik eerst die doos in veiligheid naar mijn fiets en toen ik me omdraaide om verder te zoeken, stopte er een bestelwagen en daar kwamen een gesluierde vrouw en twee kinderen uit, die als waanzinnigen aan die stapel begonnen te trekken, dozen omkerend en metaal eruit trekkend. na een halve minuut stopte er nog een bestelwagentje waar nog twee kerels uit kwamen en toen had ik het gehad. Het einde van een tijdperk.

En als laatste wil als grote sfeerbederver de politie noemen. De laatste jaren werd ik voortdurend aangehouden voor niks. Omdat het nacht was. Ik vertelde ze wat ik deed, maar altijd moest ik me legitimeren onder een vals bedenksel. Ik kon dat weigeren, maar dan zou ik een nacht op het bureau zitten. En dan? Wat heb ik daaraan? En al die boetes die ze opens meteen uit begonnen te schrijven. Geen licht (dat gaat met dit werk voortdurend kapot), fietsen op de stoep, allemaal gezeik. Altijd alles checken.
Maar goed, dit was mijn verhaal. Er zit niet echt een moraal of een lijn in
En nu? Van de rommelmarkt ben ik in die tijd 'opgeklommen' naar een 'luxere' markt, wat betekent: hogere prijzen, minder verkopen. Maar er komen geen klanten en die er zijn willen niet kopen en er zit geen beweging meer in. De oude rommelmarkten in Amsterdam zijn op twee na opgedoekt. De bronnen zijn opgedroogd. Het is afgelopen. Jammer maar helaas. Lezers die meer economisch onderlegd zijn dan ik en die dit relaas tot het einde hebben gelezen kunnen misschien zeggen of de neergang die ik heb meegemaakt zich over de hele linie heeft afgespeeld, of dat ik gewoon op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats de verkeerde dingen deed. Het zal de combinatie wel zijn.

Kristalnacht nu brutaal gekaapt voor politieke agitprop

2011-11-07T18:08:00.000+01:00

(Overgenomen van Keesjemaduraatje)

Er worden dit jaar in Amsterdam twee verschillende kristallnachtherdenkingen gehouden. Eén georganiseerd door het Centraal Joods overleg om 17.00 uur in de Portugese Synagoge en daarna één om 19.30 bij de Stopera, georganiseerd door het Platform Stop Racisme en Uitsluiting.

Het platform is in feite een voortzetting van het Nederland Bekent Kleur van Rene Danen, dat zodanig in opspraak is geraakt, dat het de naam moest veranderen. De meest in het oog springende en meest omstreden organisatie in het platform is de trotskistische Internationale Socialisten, die met hun steun aan Hezbolah, Hamas, Gazavloot en het boycotten van Israel hebben laten zien dat ze geen Israelvrienden zijn. Om het maar zacht uit te drukken.

Er is nog een andere discutabele kant aan de tweede herdenking. Behalve dat Hamasvrienden zich hier verzamelen om de aanval op Joden in Duitsland van 1938 te herdenken, wat al behoorlijk krankzinnig is, is het ook een communistische bijeenkomst. Mevrouw Mirjam Ohringer, die als voormalig verzetsstrijdster het woord voert, heeft jarenlang vredescongressen in de Sovjet-Unie bezocht en was nog tot het allerlaatste moment, 1990, lid van de Vereniging Nederand-DDR. Dat wil zeggen, dat ze de discriminatie, opsluiting en deportatie van Joden naar Siberië, niet heeft bekritiseerd en indirect heeft gesteund.

De herdenking om 19.30 door de Hamasvrienden is geïnitiëerd door Anja Meulenbelt en Maarten Jan Hijmans. Twee niet onomstreden pro-Palestina activisten. Anja Meulenbelt was jarenlang getrouwd met een voormalige terrorist van de Fatah en schrijft nog steeds elke dag een stukje op haar blog over hoe fout Israël wel is. Maarten Jan Hijmans is laatst uit de Liberale Joodse Gemeente verwijderd, omdat hij ter gelegenheid van het optreden van de Israelische legerband Tsahal had gedreigd met het werpen van traangas.

Hoe kan het nou, dat het Platform Stop Racisme en Uitsluiting wel de Joodse doden van 1938 en de Holocaust wil herdenken, maar de levende Joden in Israel op alle denkbare manieren wil tegenwerken? De vraag stellen is hem beantwoorden. Ze zijn zo bezeten van de gedachte dat de huidige rechtse regering, met de PVV als gedoger, eigenlijk ook heel slecht is en op één lijn gesteld moet worden met de nazis in 1938, dat ze alles uit de kast halen om dat aan te tonen. Daarbij merken ze niet dat ze bezig zijn een nieuwe totalitaire ideologie te steunen. Namelijk de islam.

Het is helemaal niet onschuldig, deze vergelijking en het wordt nog erger als ze op hun website schrijven: "Vandaag de dag zijn tendensen te ontwaren die doen denken aan de jaren dertig van de vorige eeuw. Waren het in de crisistijd van toen joden die als zondebokken werden aangewezen, nu zijn het, in de huidige crisisjaren, vooral moslims." Dit is een onaanvaardbare vorm van vervangingstheorie, die probeert de moslims, met hun integratieproblematiek, op één lijn te stellen met zes miljoen Joden die in de Holocaust zijn omgekomen. Daarmee bezoedelen deze activisten de nagedachtenis aan de slachtoffers van de Holocaust.

briefje + update

2011-10-31T20:50:00.003+01:00

DG vond na terugkomst een briefje.

Hallo DG,
welkom terug in je hutje op de hei.Ik heb de hele boel opgeruimd en de ramen tegenover elkaar opengezet zodat het lekker kon doorluchten. Amuseer je.
A.E.

DG keek om zich heen en er ontsnapte een zucht aan zijn lippen.Even weg van consensus en strijd.Dit is geen kasteel, geen koninkrijk.Een leengoed op zijn hoogst.Een hutje op de hei, een luchtkasteeltje van stro.Even weg van de zware woorden. Adem inadem uit.

Hij zet koffie.

update:Mein Gott im Himmel, ze hebben de tent hier totaal verbouwd. De tekstverwerker is volkomen naar de kloten. Wat is dit voor kale bedoening? Ik stap over naar Wordpress.

Potverdorie, tijdens mijn afwezigheid hebben ze ....

2011-10-31T20:32:00.002+01:00

Potverdorie, tijdens mijn afwezigheid is de hele g****** ****zooi van skin veranderd. Waar ben ik? Is dit mijn hutje op de hei? Gekraakt, maar nu door fantasieloze hi tech freaks!

Amerika raakt AAA status kwijt

2011-08-06T23:02:00.004+02:00

Zie voor het volledige verhaal het OnNieuws.

Vergiet mag als hoofddeksel

2011-07-14T00:13:00.003+02:00

Opmerkelijk nieuws uit de wondere wereld van de Ambtenarij. Met dank aan Roye7777777 voor de link.

Foto's voor een identiteitskaart of rijbewijs moeten duidelijk zijn, ontdaan van hoofddeksels. Enige uitzondering is een hoofddeksel om religieuze redenen. Zo ook in Oostenrijk. Ondernemer Niko Alm uit Wenen droeg daarom een hoofddeksel van zijn religie bij zijn aanvraag voor een rijbewijs. Alleen was dat geen keppeltje of fez, maar een pastavergiet. Alm is namelijk aanhanger van de Kerk van het Vliegende Spaghettimonster.

Lees het artikel op De Standaard

Mierendag

2011-07-11T14:17:00.004+02:00

De mieren komen massaal uit de grond en vliegen op. De straten en de lucht erboven zijn er vol van. Ze tikken tegen mijn raam en zwermen daarbuiten richtingloos rond. Naar boven! Naar boven! Wat een massale gebeurtenis ieder jaar weer. Miljarden mieren die in 1 keer uitvliegen in Nederland en waarschijnlijk het hele noordelijke halfrond. Wat een overlevingsstrategie en wat een uitbarsting van leven. Volgens mij zijn alle vogels gevlucht na zich rond gegeten te hebben aan dit te overvloedige feestmaal.

Het gebeurt altijd begin juli en voor zover ik me kan herinneren en nagaan altijd rond dezelfde datum. Met warmte lijkt me het tijdstip niet te maken te hebben. Ik vraag me wel af wat ze doen als het ter bestemder tijd een week lang regent? Ook daar zal een overlevingsstrategie voor zijn, anders zou één nat jaar genoeg zijn om de Nederlandse mierenpopulatie uit te roeien.

Wonderlijke beesten. Zitten overal op de wereld op de poolcirkels na.

Oproep tot demonstratie tegen Hizb ut Tahrir “nazi-conferentie”

2011-07-01T00:36:00.004+02:00

Voor Meer info zie hier op Amsterdam Post of klik op de titel.

Zie ook hier...

In ieder geval...

2011-06-21T18:52:00.015+02:00

All the pumping's nearly over for my sweet heart,
This is the one for me:
Time to meet the chef...
O boy!
running man is out of death.
Feel cold and old, it's getting hard to catch my breath.
it's back to ash.
Now you've had your flash boy.

The rocks, in time,
Compress your blood to oil,
Your flesh to coal...
Enrich the soil,
Not everybody's goal.

Anyway:

They say she comes on a pale horse,
But I'm sure I hear a train.
O boy!
I don't even feel no pain...
I guess I must be driving myself insane.
Damn it all!
Does earth plug a hole in heaven?
Or heaven plug a hole in earth?

How wonderful to be so profound,
when everything you are
Is dying underground.'

------

Verleden jaar verl0or ik door een herseninfarct mijn taalgevoel en het vermogen tot het benoemen van concepten. Dat wil niet zeggen, dat ik geen concepten meer begreep, alleen dat er geen verbinding meer was tussen het begrijpen van dingen, wat niet aangetast was, en het vormgeven in menselijke concepten zoals door taal wordt overgedragen. geschreven taal was onbgrijpelijk voor me en gesproken woorden klonken alsof alles onder water werd uitgesproken. Het merkwaardigste was mijns inziens, dat mijn begripsvermogen en mijn kennis intact was. De arts liet me een polshorloge zien en ik wist precies wat het was en waar het voor diende. Ik kon alleen het woord 'polshorloge' niet maken of verstaan. Deze observatie leidde tot een interessant gsprek over wat bewustzijn eigenlijk is en ik wil daar, naast een ander onderwerp, even op ingaan.

Toen ik in het ziekenhuis kwam, de neuroloog me onderzocht had en me een injectie had gegeven met een soort heftig ontstoppingsmiddel, bloedverdunner en bloedstollingsremmer, werd ik, een uur of twee nadat ik de verschijnselen van mijn infarct had opgemerkt, naar de ziekenzaal gebracht en daar op de rand van mijn bed gezeten, wist ik dat ik ging sterven. Ik zag mijn dood als een heldere transparantie die om de hoek van een muur alles verlichtte. Men zou kunne zeggen dat dit een angstvisioen was, maar ik voelde helemaal geen angst. Behalve een droefheid vanwege dit plotselinge afsnijden, de mensen die ik plotseling in de steek zou hebben gelaten en de onafgemaakte verhalen, voelde ik me volkomen kalm en helder. Wat ik zag, en wat bevestigde wat mijn eerdere overpeinzingen en ervaringen me altijd hebben geleerd is dat de dood geen zwart niets is, maar een transparantie, waar de duisternis en de schaduw juist van wegvalt. Ik ben in de overtuiging dat de mens of welk levend wezen dan ook in eigenste wezen uit niets anders bestaat dan uit bewustzijn. Eenieders ik, ieders zelf is niet het lichaam en ook niet de gevoelens en gedachten die zich op een fijner materieel vlak afspelen. Dit alles wordt gadegeslagen en ervaren en van betekenis voorzien door het bewustzijn, ons diepste zelf: dat wat wij in werkelijkheid zijn, namelijk een voortdurend weten en begrijpen, ook als we denken niet te weten en niet te begrijpen.

Het 'ik' is geen object waarnaar verwezen kan worden. Het bestaat niet in materiële zin en daarom kan het alles reflecteren wat het aan zich voordoet en zich met alles identificeren, terwijl het toch overal los van staat. Het is namelijk niet iets dat ergens los van kan staan, want zonder bewustzijn bestaat er niets.

"het ik" heeft geen eigenschappen zoals kleur of vorm of substantie. Het is anti-materie en de noodzakelijke oorzaak van materie. Maar als er eigenschappen aan toegekend zouden kunnen worden, dan zou het vergeleken kunnen worden met een binnenstebuiten gekeerd minizonnetje, dat alles in zich opneemt als een soort wit gat. Vroegere indische denkers hebben het vergeleken met een kristallen vaas. erbinnen is leegte en daarbuiten is leegte, maar daartussenin neemt het kristal de kleur aan van de verschijnselen. Zo is ons ik: ons bewustzijn: het schijnt zich overal aan te hechten en overal mee bsmeurd te worden, maar in werkelijkheid staat het overal buiten (of juist binnen?). De vraag is: als de vaas breekt, wat blijft er dan over? Duisternis of helderheid?

Het licht dat op onze ogen valt, bereikt niet de hersenen. Wat door de hersenen opgewekt wordt zijn zenuw-activiteiteiten en dat noemen we licht. Maar het is een armzalig licht. Een karikatuur van licht. En toch noemen we dit licht. Het is meer gekleurde warmte. Maar wat gebeurt er als de hersenen wegvallen doordat het organisme sterft? is het dan niet logisch te denken, dat het licht ongefilterd kan schijnen en er geen sprake meer is van enige barrière? Is het niet logischer te denken dat alles transparant en helder wordt? Duisternis is immers niet meer dan een schaduw en als er nu eens geen obstakels meer zijn om schaduwen te werpen?

Met deze vragen kampt de mensheid vanaf de dag dat er een vermogen tot rationeel denken in hem ontwikkeld werd. Dit is mijn overtuiging: duisternis en niet-zijn zijn menselijke bedenkingen, uit angst geboren. Er is in het heelal niet zoiets als een "niets". Alles is! iets wat niet is, bestaat gewoon niet. Het is niet mogelijk om ook maar één atoom of deeltje tot 'niets' te reduceren. Maar wij denken in onze arrogantie het 'niets' uitgevonden te hebben.

Verder ben ik van mening dat gedachten niet reëel zijn. Het zijn kunstmatige staketsels die een menselijke vorm geven aan kennis, begrijpen en weten. het zijn maskers en kostuums die de innerlijke begrips- en kennisinhouden op een menselijke maat overdrachtelijk maken. Kennis, weten en begrijpen komen niet voort uit woorden en begrippen, het is andersom: woorden, begrippen en concepten zijn slechts de verpakkingen van weten en begrijpen, in al de beperktheid en dualisme van de eerste.

Maar eigenlijk wilde ik het over iets anders hebben, namelijk mijn muziekgevoel. Ik laat dat voor een later artikel, want dit loopt nogal uit. Daarom wil ik afsluiten met een woord over de Dalaï Lama:

De Dalai Lama is een domme man en geen ingewijde, mocht er zoiets bestaan.

hij begrijpt en mopje over zijn eigen leer niet.
Een televisieverslaggever vertelde hem een mop. Hij gaat zo:

"De Dalai Lama komt in een pizzarestaurant en de ober vraagt, wat wilt u hebben?
Zegt de Lama: "Doet u mij maar één met alles (Make me one with everything)."

Daarop kijkt de geïnterviewde Dalai Lama diep peinzend en komt dan iets met volkomen onbenulligs. Hij snapt de grap niet!!!

De D. Lama weet niet eens dat het in boeddhisme juist draait om het ene en het verscheidene aan elkaar gelijk te maken.

Alles Is Een! had hij moeten zeggen.

Maar nee, dat zei hij niet. Hij wilde een kulverhaal gaan verzinnen om theoretisch te verklaren hoe op één pizza alles kon worden gelegd.

Ik heb een advies aan de D. Lama en eerst een vraag. Bent u boeddhistisch monnik of een politicus? Dat kan namelijk niet beide. Een monnik dient de wereld te verzaken en op een berg of onder een boom in navolging van de Boeddha te mediteren. Landen, staten, bezit, en landsgrenzen betekenen als het goed is niets voor hem. Bovendien stapelt een actief leven als politicus genoeg karma op voor een paar duizend nieuwe incarnaties waarin u niet aan het rad van geboorte en dood zult kunnen ontsnappen. Volkomen tegengestelde doelstellingen dus en volkomen met elkaar onverenigbaar. Bovendien bent u in mijn ogen geen politicus. U heeft geen partij en vertegenwoordigt helemaal niemand behalve dan uw kloosterorde.

Mijn conclusie: U bent geen van beide, maar een arme drommel, die vanaf zijn geboorte (u bent immers in de wieg als reïncarnatie van de vorige DL aangewezen) gemanipuleerd en gebruikt en voor het karretje gespannen is en nu nog. Dat u het grapje over uw eigen leer niet eens begreep doet vermoeden dat u niet bijster slim bent of veel weet, nog het minst van Boeddhime en als woordvoerder van dat denkstelsel zou ieder ander beter zijn. Als politiek vertegenwoordiger van de Tibetanen heb ik al helemaal mijn twijfels.

Misschien moest u eens te rade gaan bij uw zen-broeders. Die snappen grappen wel. Van veel van hun leraren zou u in ieder geval een flinke pak slaag met een stok hebben gekregen in antwoord op uw knullige antwoord.

I feel the pull on the rope, let me off at the rainbow.
I could have been exploding in space
Different orbits for my bones
Not me:
Just quietly buried in stones,
Keep the deadline open with my maker!
See me stretch!
For God's elastic acre.

The doorbell rings and it's:

"Good morning Rael
So sorry you had to wait.
It won't be long, yeah!
She's very rarely late."

Sovjetcultuur

2011-06-20T21:14:00.011+02:00

Nederlandse televisie raakt dieptepunt na dieptepunt. Het wordt even betekenisloos als de literatuur in de sovjet-unie. Het gaat voor 90% h.e.l.e.m.a.a.l. nergens over en de overige 10% is walgelijke propaganda en misleiding. Desinformatie beschrijft het geheel.

Babbeltelevisie. Mensen die kwebbelen over hun likdoorns en die vooral vol zijn van zichzelf. huis- en tuinbeslommeringen tot entertainment en kennisvermeerdering verheven. Ieder pretentie van verheffing van het volk hebben ze in Hilversum losgelaten. Hoe goedkoper de programma's hoe beter betaald de presentatoren. Inteelt en vriendjes en familie van ooit getalenteerde artiesten. Baantjeskwekerij en elkaar de balletjes toespelen en ondertussen de Nederlandse kijker overspoelen met een diarree van triviale oninteressantheden, afgewisseld door de immer harder de huiskamer binnentetterende reclame, die de beurzen van de mediabobo's en hun familie en vriendjes nog meer moet spekken. Hilversum is een rijke trog geworden, waar alleen nog maar drab uit komt sijpelen voor degenen die hun snuit er niet in hebben.

Onstuitbare aaneenschakeling van burgertruttigheden. Lekkende kranen in vakantiehotels tot Nationale Issues verheven.

Nu de zomer is aangebroken, ziet men zich gerechtvaardigd om drie maanden lang h.e.l.e.m.a.a.l NIETS van belang of wat dan ook voor onderhoudende film of serie, of diepgravende beschouwing of wat dan ook meer uit te zenden, behalve de provinciale beslommeringen van kleinsteedse nitwits en herhalingen van programma's waar de eerste keer al niemand naar keek. 3 maanden bagger. Onze mediasterren moeten immers genoeg tijd hebben om die kapitalen weer uit te geven? Het moet niet te veel op werken gaan lijken, nietwaar?

En zo rommelt Nederland verder en de burger, dat is jij en ik, wordt ondertussen in zijn kruis gegrepen en van alle kanten genaaid.

En maar doorkleppen over verandering van het bestel! Slagers die hun eigen rotte vlees moeten keuren en daarvoor nieuwe commissies en werkgroepen in het leven roepen die de zelfgeschapen problemen alleen nog maar complexer maken en een hoop zand produceren om ons in de ogen te strooien. Droogkloten die over programmering moeten beslissen met als eerste prioriteit niets aan het systeem te veranderen dat hun salarissen in gevaar zou brengen.

Hoe lang zullen mensen zich nog laten beledigen en schofferen ten bate van deze verrotte wormenhoop?

Het ernstigste is nog het air dat ze zichzelf aanmeten. Dat van moraalprediker met het opgeheven vingertje. Iedereen die in de wereld niet volgens de nederlandse neo-calvinistische ons-kent-ons socio-verstandhouding handelt, kan op een badinerende terechtwijzing rekenen.... behalve als het buiten het voorstellingsvermogen valt van onze gezond-verstandselite en zelfbenoemde fatsoensrakkers. Echte gebeurtenissen en echte kwaliteitsprogramma's worden zo goed mogelijk buiten beeld gehouden, zodat de burgers niet ECHT bang gaan worden, of AL te veel gaan nadenken, anders dan over Tante Miep die een scheurtje in haar lip heeft nota bene op haar VERJAARDAG! Behalve dan natuurlijk weer als een Joodse Israeliet een scheet laat, dan worden de stank die dit veroorzaakt en de in hun rechtvaardige moordlust geschokte en flauw gevallen Palestijnen breed uitgemeten.

Dat allesbeterweettoontje. De betutteling en de kleinburgerlijke betweterigheid die dat hele bestel hebben doordrongen. Het is een misdaad tegen de tijd van leven. De enigen die er een leven door hebben zijn zij, in hun villa's, grachtenpanden en buitenhuizen. Wij, die geacht worden ernaar te kijken, aan ons wordt ons geld, maar vooral onze tijd ontstolen en onze geest moedwillig afgestompt en in een heel heel klein kooitje gezet.

Pinksteren 2011

2011-06-12T19:51:00.001+02:00

Bijna alle winkels zijn dicht. Met Pinksteren zijn we aan de heidenen overgeleverd.

Uw reactie wacht op goedkeuring

2011-05-26T12:51:00.009+02:00

Zelfcensuur. Men heeft er vooral op weblogs de mond van vol.

Vreemd is het dan, dat de webloggers zelf steeds banger worden voor woorden en dan met name die van hun reageerders. Ze zijn bang voor hun eigen schaduwen en censureren hun eigen sites, met allerlei drempels die een vloeiende discussie onmogelijk maken.

Naast dat een site als De Dagelijkse Standaard nu inschrijving vereisen om te kunnen reageren, worden ook de reacties van die ingeschreven reageerders vooraf gemodereerd. Me kan dan ook zien, dat er op die sites nauwelijks nog discussies ontstaan. Als de reactie eenmaal goedgekeurd is, is de lezer alweer naar elders vertrokken en is de soep koud. Reageren is dus meteen afhaken.

Waar zijn de beheerders van die sites bang voor? Ik kan niet anders bedenken, dan dat ze bang zijn voor 'onbeschaafde' reacties aan de ene kant en het angstgreep van de overheid bij monde van het het MDI aan de andere kant.

Zo treedt men in een goede Nederlandse traditie: het kiezen voor een oplossing die het levende aspect van een positief, nieuw verschijnsel de das omdoet: We hebben daar een gevleugelde uitspraak voor: het kind met het waswater weggooien. Nederlandse beleidsmakers, of het nu politici of sitebeheerders zijn, we zijn meesters in het nemen van besluiten die het hele issue om zeep helpen, inclusief alle positieve aspecten.

het is de makkelijkste en de lafste manier.

Dat mensen zo openbaar kunnen schrijven en op teksten kunnen reageren is een grandioze ontwikkeling. De boekdrukkunst maakte mogelijk, dat iedereen die iets te zeggen had auteur, of aucteur kon worden en gelezen worden. In deze tijd kunnen zelfs de re-auteurs of reauctoren hun gedachten weergeven. Dat deze nieuwe vrijheid in de kinderschoenen staat, zorgt dat voor veel problemen. Inplaats van dat daar creatief en speels mee om gegaan wordt, worden woorden beschouwd als werkelijke wapens, die werkelijke verwondingen kunnen aanrichten. Dat is waanzin en daarom zijn deze beheerders bang voor hun eigen schaduw. Het is jammer, dat de vrije discussie, die ze door het openstellen van reacties impliciet zeggen te stimuleren, door dit soort averechtse maatregelen voor een belangrijk deel gesmoord wordt.

Was een andere klacht tegen de Oude Media niet, dat ze elitair geworden zijn en een kloof hebben geschapen tussen de schrijvers en de lezers? Sites als DDS gaan wat dit betreft dezelfde kant op. Zij beslissen welke reacties worden toegelaten en van de kant van de reageerder is er geen enkele zeggenschap over. Dat is een spijtige ontwikkeling, want het schept weer die ongelijke afstand tussen actoren en reactoren. Ik denk dat het ook de sites zelf niet ten goed komt. Ten eerste verhoogt het de drempel om die sites te bezoeken. Het schept ten tweede de kiem van willekeur in de beoordeling van meningen. Andere factoren dan wettelijke gaan een rol spelen, waardoor er wantrouwen gewekt wordt.

Een spijtige ontwikkeling, waar niemand van profiteert, behalve degenen die baat hebben bij het smoren van het openbare debat en dit het liefst willen frustreren.

Dat mensen vrij kunnen reageren is een groot goed en heeft de discussie in Nederland in een stroomversnelling gebracht, ook al zit er veel kaf tussen het koren. Maar met uitbanning van het kaf, wordt zo ook het koren minder voedzaam en het ermee gebakken brood mist zout. Het smaakt laf.

PS:
Ik schreef het bovenstaande naar aanleiding van een ter goedkeuring (nog?) niet verschenen reactie op DDS. Ik zet de reactie hieronder, niet omdat hij zo belangrijk is, maar omdat ik er de pest in heb, als ik de moeite neem om over iets na te denken en er een antwoord op te formuleren, en er dan niet zeker van te zijn of mijn reactie wel goed genoeg gevonden wordt door de gezichtsloze, stemloze en naamloze admins.

Reactie op artikel 'Tactiek & strategie van politieke invloed – de stand van zaken'

"Zoals Hannibal denkt (it takes one to know one), namelijk politiek gezien als verkiezingsstratego en manipulatie van kiezersaantallen ofwel machtspolitiek, is juist dat wat de politiek kapot heeft gemaakt en de democratie gegijzeld. Het heeft niets meer met de belangen van de bevolking te maken, maar is pure demagogie ten eigen bate, dus van de eigen partij. Hopelijk denkt een partij als de PVV meer in principes dan in demagogische strategieën, lees: hoeveel stemmen kost een programmapunt of hoeveel stemmen levert het op?

Het is deze partijpolitieke gedachtengang die de politiek diskwalificeert en het vertrouwen in de politiek steeds meer doet dalen... tot men in opstand komt tegen het misbruikt worden door politici die partijbelang boven landsbelang stellen."

Rutte speelt met vuur

2011-05-20T15:07:00.001+02:00

Als het Griekse doemscenario uitkomt, en de Nederlandse burgers belastingkoeien zijn hun geld kwijt en moeten opdraaien voor de moedwillige naïviteit van onze minder dan competente politici, wat dan?

Dan is de burger voorgoed het vertrouwen in de gevestigde politiek kwijt en zal de volkswoede pas echt losbarsten.

Loszingtrofee

2011-05-17T15:19:00.005+02:00

Ik stel voor om een prijs in het leven te roepen voor de journalist,schrijver, publicist, programmamaker, wetenschapper of onderzoeker, die het beste zaken kan loszingen van de werkelijkheid.

Wat is loszingen-van-de-werkelijkheid? Het is het verwoorden van maatschappelijke gebeurtenissen op zo'n wijze dat alle woorden en begrippen zo gebruikt worden, dat ze niets meer met de oorspronkelijke betekenissen van die woorden en begrippen te maken hebben, waarna er allerlei dwarsverbanden worden gelegd en conclusies worden bereikt, die net zo irreëel zijn als de losgezongen begrippen zelf.

Deze kunst is in Nederland een steeds hogere vlucht aan het nemen en het wordt tijd er een prijs aan te verbinden.

Als beschermheer van de prijs stel ik iemand voor als Marcel van Dam. Andere suggesties zijn welkom.

Politici en ambtenaren zijn uitgesloten van deelname.

Joost Niemöller interviewt Afshin Ellian over de 'Arabische Lente'

2011-05-16T18:30:00.006+02:00

"Wat de Arabische wereld juist zou moeten doen, is die grote filosofische vragen gaan beantwoorden: Wat is vrijheid? De Arabische cultuur en de islam kent het begrip ‘vrijheid’ niet. Hurriyya, vrijheid stamt van het woord hurr af hetgeen de vrije mens betekent, tegenover de slaaf. Maar het begrip Libertas als een politiek fenomeen, zoals Romeinen gebruikten, begrijpen de Arabieren niet. Vrijheid is Europees politiek-filosofisch begrip dat sinds de Franse revolutie in de islamitische wereld is door intellectuelen geïntroduceerd. De basis in het Arabisch is ‘adl’, en dat is gerechtigheid. Dat is diep verbonden met Sharia. Maar dan moet je niet denken, zoals de communisten: ‘Oh, gerechtigheid, dan kunnen wij wel aanknopingspunten vinden.’ Onzin, het is een teken van gerechtheid in deze wereld als je vrouw niet vreemd gaat. Geen alcohol drinken, dat is gerechtheid. En als iedereen handelt in het economische verkeer volgens de regels van de Sharia. Dat staat centraal. Op het al Tahrir plein was het tragische dan ook dat niemand precies begreep wat vrijheid betekent en wat de gevolgen van vrijheid kunnen zijn. Ook de Perzen gebruikten na de Fhttp://www.blogger.com/img/blank.gifranse revolutie het woord Hurriyya. Maar later gebruikte men het Perzische woord Azadi wat ook in Kashmir wordt gebruikt. Ehttp://www.blogger.com/img/blank.gifigenlijk moet je terug gaan naar de dag dat de Franse revolutie uitbrak. Toen werd het woord vrijheid ook belangrijk in het Ottomaanse rijk, en gingen de Perzen de Franse betekenis van het woord vrijheid toekennen aan http://www.blogger.com/img/blank.gifhet Arabische woord hurr, de vrije mens. Maar ja, er is een verschil: De Fransen wisten waarover ze het hadden. Daarom, toen de Iraanse revolutie ten tijde van Khomeini plaatsvond, werd er met veel liefde over vrijheid gesproken, maar niemand snapte echt wat dat betekende. Hoe dat exact wordt gedefinhttp://www.blogger.com/img/blank.gifieerd, hoe je dat juridisch afbakent in de samenleving."

Lees deel 1 van het interview op Joost-niemoller.nl

Hier deel 2

Hier deel 3

Hier deel 4

Nigel Farrage: Trapped Inside an Economic Prison

2011-05-08T19:17:00.001+02:00

Maria Swartwout

2011-05-06T13:57:00.010+02:00

Gisteren kocht ik voor weinig geld een aantal schilderijtjes om mijn woning wat op te fleuren. Aangezien ik financiëel niet in een positie ben om topstukken van meesters aan te schaffen en zelfs geen werk van "mindere meesters", kan ik alleen maar afgaan op wat ik zelf mooi, althans niet te lelijk vindt.

Het hier afgebeelde schilderij meet 60 x 45 cm en is geschilderd met olieverf op karton. Het stelt een geabstraheerd bloemenveld of bloeiende struiken (ik weet net zo weinig van botanica als van kunst) voor en heeft in de rechter bovenhoek de signatuur "Swartwout".

Op de achterkant is op het karton "Maria Swartwout 1884" geschreven. Het paneel (noem je dat zo met karton?) zit in een zwart met gouden lijst die de kleuren niet mooi uit doet komen. De kleuren op deze afbeelding zijn overigens niet natuurgetrouw, ik had geen tijd om een goede foto te maken. In het echt is het groen en het blauw voller en dieper.

Op internet vond ik al snel de naam Johanna Maria Swartwout-de Hoog, geboren in 1884 te Amsterdam en overleden in 1979 te Den Haag. Er worden hier en daar enkele schilderijtjes aangeboden, maar het gaat eigenlijk alleen om één voorstelling, die van stilleven met bloemen. De stijl heeft wel wat weg van mijn schilderij, maar als dit van dezelfde maker is, dan is het daar aangebodene vrijwel zeker uit een latere, meer geëvolueerde fase in haar leven.

Een andere overeenkomst is, dat het aangeboden stilleven ook op karton geschilderd is. Om precies te zijn: op canvas op karton. Of er op mijn schilderij tussen de verf en het karton ook canvasdoek zit, kan ik niet beoordelen, de verf zit er te dik op om een structuur te ontwaren ofwel er is geen structuur en is het rechtstreeks op karton geschilderd, wat niet handig is aangezien dat door natte verf slap wordt.

Misschien dat iemand die dit leest deze vragen kan beantwoorden:

Is dit een werk van deze Maria Swartwout?

Zo ja, wie was zij?

Weet iemand meer over haar werk en leven?.

Wanneer is het bovenstaande (ongeveer) geschilderd?

Wat voor bloemen staan er afgebeeld?

Pim Fortuijn

2011-05-06T13:54:00.001+02:00

Negen jaar geleden alweer, deze droevige en zwarte dag voor Nederland.

Lampedusa

2011-04-29T23:30:00.001+02:00

Zolang ze met hun bootjes Ibiza en Mallorca niet bereiken is er geen vuiltje aan de lucht.

Reguliersgracht

2011-04-27T12:45:00.001+02:00

Buitenverblijf

2011-04-25T13:09:00.002+02:00

Duikboot te koop

2011-04-23T22:17:00.007+02:00

Admiralengracht Amsterdam maart 2011

Klik op afbeelding voor groot formaat.

Boom in Saphatipark

2011-04-22T23:05:00.004+02:00

Genomen in maart 2011. Klik op foto voor groot formaat.

Halsbandparkieten

2011-04-22T00:29:00.007+02:00

Halsbandparkieten veroveren de parken en de straten. Ze heten niet voor niets park-ieten.

Voor meer (lente)foto's zie Amsterdam Post.

Huishoudelijke mededeling 247F-62b

2011-04-20T23:40:00.007+02:00

Dames en heren, ik ben het een beetje kwijt. Het is allemaal om politiek gaan draaien en ik weet er momenteel niets meer over te zeggen. Anderen doen dat beter dan ik, zoals de door mij zeer gewaardeerde schrijvers en de evenzo gewaardeerde reageerders op Amsterdam Post.

Misschien is het waar dat een schrijver zonder obstakels niet goed schrijft. Misschien gaat het me te goed (op het moment) en vlakt daardoor de inspiratie af. Er is geen woede, en woede of althans een mate van gedrevenheid is een absolute voorwaarde ietrs te schrijven. In ieder geval weet ik al maanden nauwelijks iets te schrijven en dat frustreert me behoorlijk. De reden? De door mij geprojecteerde verwachting van u, de lezer die over mijn schouder meekijkt. U, waarde lezer, bent legio en kritisch op alle fronten. Let wel: u bent het niet, (want van tot mijn grote verbazing en wantrouwen heb ik van de lezers nooit de vernietigende reacties gekregen die ik verwachtte), maar het gezelschap van sublieme denkers en schrijvers die zich voor mij in het free-for-all-internet waagden. Schrijvers die weten waar ze over schrijven en de gedrevenheid hebben die ik mis.... behalve dan mijn gedrevenheid om te schrijven, die juist daardoor gefrustreerd wordt. Kunt u dat enigszins volgen?

Deze aap op mijn schouder, die mijn ogen met zijn handen afdekt en met zijn voeten mijn handen achter mijn rug bindt, moet ik van me afwerpen. Ik keer daarom terug naar mijn oorspronkelijke plan: Het schrijven voor dit, mijn persoonlijke weblog, en ik heb me voorgenomen om iedere dag (minstens) één logboek-entry te plaatsen, of het nu interessant is of niet. Het is een kwestie van een middenweg tussen wat ik leuk vind om te schrijven en wat voor de lezer nog zodanig te pruimen is, dat de tekst tot het einde toe gelezen wordt. Als er dan eens een tekst uitrolt die meer is dan een willekeurige aaneenschakeling van woorden, dan zal ik die tevens op Amsterdam Post zetten, zodat een groter publiek de parels die uit mijn hersenen rollen kunnen aanschouwen.

Ook zal ik de site hier eens wat opruimen en vernieuwen en wat ruimte geven voor mijn foto's, want het is hier nogal stoffig en er zit weinig beweging in. Hopelijk helpt 1 van mijn kameraden me met de opmaak, want ik ben een blijf een n00b.

Met vriendelijke groet en tot morgen.

Misdadige combinatie

2011-04-19T12:30:00.009+02:00

Ik wil alle frisdrank- en snoepfabrikanten een advies geven, dat voor de eeuwigheid geldt. Een advies dat ze zal behoeden om in de toekomst ooit geld weg te gooien aan onderzoek of ontwikkeling van een product dat nooit door de consument gekocht zal worden, danwel hooguit voor één keer om dan het geheel na één keer proeven in de vuilnisbak of het riool te kieperen.

Dit is mijn welgemeende raad om de mensheid voor iets walgelijks en overbodigs te behoeden:

PEPERMUNT en CITROEN zijn NOOIT een goede combinatie! Een productontwikkelaar die met een combinatie van deze ingrediënten komt is een mensen hatende psychopaat (m/v) of een buitenaardse (ook m/v?).

Als uw snoep- danwel frisdrankbedrijf alsook het onbedorven levensgenot van uw kinderen u lief zijn, neemt u deze waarschuwing, tevens advies, ter harte en bespaart u de mensheid een hoop ellende.

(Dit is een boodschap van de Werkgroep Signalering Gastronomisch Relativisme).

Vraagje

2011-04-19T00:28:00.002+02:00

Was die laatste wraking van Moskowicz een geval van eerwraking?

Teken van leven

2011-04-17T20:28:00.005+02:00

Zo, eindelijk weer eens de tijd en vooral de rust om wat te schrijven hier. Voor het eerst in 6 jaar heb ik weer een reguliere woning en een maand lang was al mijn aandacht gericht op het inrichten ervan Ik wil niet zeggen dat ik het er druk mee heb gehad, want ik pleeg ondernemingen als verhuizingen op mijn gemak en zonder haast aan te pakken. Ze zijn al enerverend en vervreemdend genoeg.

In ieder geval begint het hokkenstelsel dat ik plotseling aangeboden kreeg na een maand het aanzicht van een woonstee te krijgen. De muren zijn gewit en de vloerbedekking is gelegd. De gordijnen hangen provisorisch aan haken en wachten op gordijnrails en een boor. Er is een bed, een gasfornuis, een koelkast en een eettafel met stoelen, zodat ik weer normaal kan zitten (schrijven).

Bij iedere verhuizing of drastische verandering van omgeving duurt het een tijd, voor de innerlijke wereld zich ook settelt op de plek waar het lichaam zijn nieuwe basis vond. De eigen sferen en vertrouwde gedachten verschuilen zich voor de vreemde lucht en het onbekende uitzicht.

Maar de nieuwe stek is een haven van groeiend comfort en langzaam vult het zich met de vertrouwde kleuren en geuren, die zich mengen met de nieuwe. En daarmee komen de bekende 'beesten van mijn verbeelding' zich weer nestelen in de hoeken en kieren van de ruimtes die ik sinds kort de mijne mag noemen.

(Ik moet eraan denken een extra slot te installeren.)

Maar goed ik ben dus happy en en happy-people weten meestal niets te schrijven, ze zijn te druk met gewoon happy zijn. Tralala roze wolkjes en zo. Niet interessant, net zomin als het tegenovergestelde: 'Ik weet niets te schrijven want ik voel me vanwege een existentientele crisis bijzonder klote en depressief'.
Noi ja, dan toch liever het eerste vanuit persoonlijk standpunt, hoewel het voor de lezer waarschijnlijk lood om oud ijzer is.

maar ok, waar waren we... nieuwe woning, happy, en het terugvinden van het diepste zelf, existentiele eh.. dinges, onbewuste zielsinhouden die pas tevoorschijn komen als ze zich veilig voelen, ehm... tja, nergens over dus.
Maar dat maakt niet uit: het belangrijkste is dat ik dit hier kan zitten schrijven en meteen de wereld in kan plempen ook al gaat het verder nergens over. Wie er aanstoot aan neme werpe de eerste steen of zo. Of nee, doe maar niet.

Heb ik verder nog iets aan de wereld toe te voegen op dit moment? Eigenlijk niet, behalve dat ik me kostelijk amuseer met het circus rond Geert Wilders, waar de rechters en de academische aelite van kleur door verschieten.

Een goedenavond voor u allen en tot een volgende blogpost.

Geschokt exploiteren we hysterie

2011-04-10T21:35:00.004+02:00

Geschokt. Dat zijn we.

De pers is geschokt, de politiek is geschokt en het hele land is geschokt.

Psychologen duiden de schokken. En ook de naschokken. Die breiden zich uit tot over de omstanders, de buren van de omstanders, door het hele land en de hele wereld en het hele heelal en die naschokken zijn verschrikkelijk. Zeggen de deskundigen.

Nederland is een staat van Hysterie terechtgekomen.

Het was al lang aan de gang.

Jarenlang, al een decennium of langer hebben ze op ons gevoel gespeeld:, de politiek en hun adjudanten: de pers.

Ze speelden onze gevoelens tegen elkaar uit. en maakten ons machteloos.

Voortdurende en constante opwekking van emoties in het bijzonder valse emoties, zonder dat daar iets tegen te doen is omdat het leugens zijn, kweekt apathie en aangezien apathie vanwege het energetische karakter van het menselijke organisme, niet kan duren, wordt een apathische, ongevoelige staat doorbroken door aanvallen van onbeheerste angst, woede en paniek. Dat laatste is een hysterische aanval.

Wat zijn de symptomen in dit geval? Apathie ten opzichte van werkelijke problemen en overdreven reacties op triviale non-gebeurtenissen.

Oranje zet hem op.

Een man slaakt een kreet op de dam tijdens een herdenking en de hele goegemeente vlucht onder leiding van de koninklijke familie als een zwerm ratten waar ,men zich bergen kan, Hysterie.

Om een daad te stellen en aandacht te vragen wordt een waxinelichthouder naar de gepantserde koets van onze poppenkastkatrien gegooid en de dader zit al driekwart jaar in isolatie en wordt onder handen genomen door psychiaters, tot hij werkelijk zo doordraait, dat zijn waanzin aangetoond kan worden. Hysterie.

De Hysterie van Nederland is virulent geworden met de moord op Pim Fortuyn. Daarvoor waren onze gevoelens voor elkaar al vergiftigd en onze geesten met leugens.

Wat voelde u erbij? Wat ging er door u heen?

Ik was geschokt.

Met ons is een onverantwoordelijk experiment aangegaan. En experimenteren met psychologische processen is het tornen aan oeroude wetten en instincten. Het is vragen om weerstand, chaos en vernietiging. Hoeveel hebben er al geprobeerd de gevoelens te manipuleren, de mens te vormen naar hun wil?

In naam van vrijheid, openheid en democratie zijn we tot machteloze slaven gemaakt. We betalen onze erfschuld aan de staat met iedere zweetdruppel die we vergieten en als het geen zweet is maar bloed, dan zijn we geschokt. Ten diepste geschokt. Maar wat kan ik doen? Ik ben ontwapend, tandeloos participant in een contract dat ik zelf nooit heb getekend, maar waarin onder andere staat dat het geweldsmonopolie (en stilzwijgend de morele autoriteit) bij de tegenpartij berust.

Hysterie. Apathie afgewisseld door onbeheerste, onlogische uitbarstingen van angst, en verbaal en fysiek geweld.

Het ziet er niet naar uit dat het ziektebeeld verbetert, hoewel er een snelle remedie bestaat. Maar die remedie durft niemand te opperen. En naar wie het oppert wordt niet geluisterd. Of nee, er staat zoveel op het spel, dat diegene wordt aangeklaagd en vervolgd door strafrechters, die een experiment uitvoeren om te zien of de hysterie een plaats kan krijgen in de jurisdictie, danwel of de hysterie die ontstaat als mijn god wordt beledigd als mensenrecht kan worden gevestigd.

Wat zijn de oorzaken van de hysterie waar Nederland ten prooi aan is? Postmodernisme, de gemakzuchtige degeneratie en neutralisering van waarden. Hedonisme en fatalisme, met als instrument een cynisch sofisme, een complex van doodzonden tegen de geest, tezamen een suïcidaal verraad aan alles wat ons lief is en de vooruitgang die het westen geboekt heeft tegen de onwetendheid en de onverschillige krachten van de natuur.

Hysterie is een gevolg van machteloosheid. Het kan overwonnen worden, door waarheid en moed. Maar de gevestigde structuren zijn sterk.

En de pers heeft ons dus verraden en verkocht Ze hebben de hysterie bewust geëxploiteerd. Zij zijn de instrumentalisten van onze onwetendheid geworden en de hogepriesters van de leugen.

Met dank voor uw aandacht.

------------------------------------------------

(tekst werd ook op Amsterdam Post gepubliceerd).

De schreeuw van de reiger

2011-04-06T18:16:00.003+02:00

Wat weten we eigenlijk over de wereld, over onszelf? De meest gewone dingen bevreemden me en het schrijven valt me moeilijk, want ik weet helemaal niets. Alles is voor mij een groot raadsel en ik heb grote bewondering voor mensen die dingen zeker weten.

Wat is bijvoorbeld tijd?

Waar blijft de tijd die verstreken is? Bestaat er wel iets als het verstrijken van tijd? Is het een oerbestanddeel van de cosmos of is het slechts een menselijk concept, in het leven geroepen om het geheel aan veranderingen dat zich aan ons voordoet enigszins te ordenen?

Is tijd, als het een werkelijk bestaand iets is, als een rivier, waarin we worden meegevoerd langs immer veranderende oevers? En als dat zo is, wat stroomt er dan? De rivier zelf of de oevers?

Voor het bewustzijn leven we in een altijd durend nu. we kunnen ons (behalve in herinnering) niet verplaatsen in dat wat eerder ons waarnemingspunt en de toenmalige toestand van het heelal was, noch kunnen we dat in de toekomst waarnemen. Van het heelal nemen we maar een platte dwarsdoorsnede waar, namelijk het heelal zoals dat zich in een bepaalde tijd manifesteert. De verleden en toekomstige staten van dat heelal nemen we niet waar. Maar bestaan die staten dan ook niet meer of nog niet? Of bestaan ze "nog" en "ooit al" wel, alleen zijn ze voor ons bewustzijn niet manifest?

Men zou zeggen, dat wat voorbij is, niet meer bestaat. We nemen het immers niet meer waar? Maar is het niet erg hooghartig om te zeggen dat iets alleen bestaat als het voor ons bewustzijn waarneembaar is? Als tijd een dimensie is zoals lengte, breedte en hoogte dan zouden verleden en toekomst net zo reëel moeten zijn als het heden, de huidige door ons waargenomen staat van het heelal. Als u dit als volwassene leest, zou dan het kind dat u eens was, nog steeds "ergens" bestaan, net als u tidens uw oude dag al bestaat, of hoe uw toekomst er ook uit moge zien. Het zou in theorie ook beteken, dat ieder moment, iedere zijnstoestand eeuwig is en dat niets ooit verloren gaat.

Als ik een straat A uitloop, de hoek omsla naar straat B en daardoor straat A niet meer waarneem kan ik toch moeilijk volhouden, dat de straat niet meer bestaat omdat ik de straat niet meer kan zien? Het is volgens mij nogal hooghartig om te menen, dat dingen niet bestaan als ik ze niet waarneem. De spreekwoordelijke struisvogel doet dat ook.

Gisteren zag ik een programma over de dinosauriërs. Steeds meer wordt duidelijk, dat de dino's helemaal geen reptielen waren, maar de voorouders van de vogels. De meeste blijken een verenkleed te hebben gehad, zoals bijvoorbeeld ook de Tirannosaurus Rex, die, hoe meer erover bekend wordt, steeds meer gaat lijken op een enorme kip met tanden. Door het programma van National Geographic moest ik denken aan een voorval dat ik in de zomer van 2003 meemaakte.

2003 had een uitzonderlijk warme en zonnige zomer, waarin de zon vanaf maart tot eind september niet afliet te schijnen en voor naar ik meen 2 officiële hittegolven zorgde. Het zal tijdens één van die hittegolven zijn geweest, dat ik 's middags rond een uur of drie in het Vondelpark zat, op een bankje aan de rand van de rozentuin. Het was zoals gezegd warm en er stond geen zuchtje wind. Op het gras tussen de rozenperken zaten lome groepjes mensen zo weinig mogelijk uit te voeren. De luchtvochtigheid was hoog.

Vanuit een boom aan de rand van de rozentuin liet een reiger zich van een tak vallen en zweefde op een meter of tien boven de tuin, toen hij een harde kreet uitstootte.

"KRAAAA!!!

En op dat moment gebeurde er iets vreemds. In een fractie van een seconde was ik in een andere wereld. Opeens zag ik in de reiger zijn voorouder, een vliegende dinosauriër. Maar niet alleen dat: het landschap was veranderd. De lucht was nog dikker dan ze al was, en voller, zuurstofrijker. De bomen waren dieper groen en de takken en bladeren hingen meer dan normaal, alsof hun loof hen zwaarder neerdrukte . Over het algemeen was de begroeiing dikker en gaf het geheel de sterke indruk van een moeras. De ervaring was zeer ingrijpend en de belevenis compleet, maar voordat ik de omgeving gedetailleerd kon bekijken was het voorbij.

Toen het voorbij was, had ik de volle overtuiging, dat ik een glimp had gezien van de aarde zoals die honderden miljoenen jaren geleden was. Ik had de sterke indruk, dat de aarde toen niet zo'n gevaarlijke en wrede plek was als we ons indenken, maar integendeel een vruchtbare wereld vol en zinderend van leven, waar niet alles elkaar naar de strot vloog, maar waar ook harmonie en geborgenheid heerste.

Het was niet zomaar een gedachte, maar een indringende waarneming, die ik nu nog duidelijk op kan roepen, hoewel het moeilijk in woorden te beschrijven is. Wat ik zag was zo werkelijk, dat ik voor een aantal seconden echt naar het verleden verplaatst scheen te zijn. Het alternatief voor een dergelijke onmogelijke verplaatsing in de tijd zou zijn, dat me een blik werd gegund van de aarde zoals die miljoenen jaren geleden was. Dit zou betekenen, dat het verleden niet "weg", "voorbij" is, maar nog ergens aanwezig in het heden, misschien ongemanifesteerd, als het ware "opgerold" in het heden, buiten bereik van onze dagelijkse waarneming.

Een derde mogelijkheid is, dat de schreeuw van de reiger een diepe oerherinnering in mijn lichaam opriep, waardoor ik me misschien iets levendig herinnerde, iets dat wellicht in mijn DNA opgesloten zit, dat immers vanaf het begin van het ontstaan van het leven aanwezig is geweest en de hele code van die geschiedenis bevat.

Of was het gewoon een hallucinatie? Dan heb ik grote bewondering voor de details de realiteit en de logica ervan. Alles in de ervaring klopte en riep een sterke herkenning en vertrouwdheid in me op. Het heeft me de overtuiging gegeven, dat het verleden niet weg is, niet voorbij, maar dat het even reëel bestaat als het nu en dat het op de een of andere manier voor het bewustzijn terug te halen is.

De vraag is of dat ook voor de toekomst geldt. Staat die ook al vast? Of wordt die op dit moment geschapen, met de bouwstenen van het verleden?

Hoe het ook zij: wel leven in een wonderlijke wereld en misschien is het wonderlijkste van alles wel de menselijke geest.

-----------------------------------------------------------------------

(Dit artikel verscheen eerder op Amsterdam Post. Voor reacties en afbeeldingen zie aldaar).

de krijgsmacht afgeschaft

2011-04-04T20:01:00.000+02:00

We weten niet waar ons goud is gebleven, we hebben onze munt in moeten leveren, we moeten zelfs ons geld in het buitenland laten drukken, we zijn netto betaler aan de EUSSR, de UNO en het IMF, we hebben geen zeggenschap over onze pensioentegoeden, we dragen tegen de 80% van ons met moeite verdiende inkomentje af, we moeten de aandeelhouders van omvallende frauderende banken met onze spaartegoeden redden, we worden geacht landen die de kluit belazeren zoals Griekenland en nu weer Portugal de financiëel helpende hand toesteken om een ons door de strot geduwde Euro te redden van de ondergang en ga zo maar door.

Lees: De minister van incidenten

Onverschilligheid

2011-02-01T21:21:00.006+01:00

"..... Maarre....."
"Hm?"
"Waar wil je dan eigenlijk over schrijven?
"Nou ja, dat maakt me eigenlijk niet zo uit. Ik ben alleen bang dat wat ik echt wil zeggen, de mensen zal vervelen, zoals dit wat ik nu doe. Openbaar schrijven is een stuk lastiger dan op papier. Je wordt je eigen censor en kunt het niet teniet doen als het eenmaal on line staat."
"Nou en...? Heheh... niemand leest het en als ze het toch doen interesseert het ze niet."
"Mij interesseert het wel."
"Ja."
"Hm..."
"Ik weet wel wat eraan schort. Je bent bang om uit te komen voor wat je in het diepst van je hart denkt te weten."
"Dat klopt. Ik kan wat ik weet niet niet in woorden uitdrukken, zonder het risico te lopen, dat wat me het dierbaarst is aan cynisme en spot wordt blootgesteld. Ik heb geen zin om dat te gaan verdedigen. Daarom moet ik alles via een omweg schrijven en die omwegen lopen vaak dood."
"Vreemd dat je met zo'n positieve grondslag zo'n moeite met schrijven hebt."
"Ik heb een aantal rotstreken in mijn leven uitgehaald, uit noodzaak of uit onverschilligheid. Je kunt niet zeggen, dat mijn leven normaal verlopen is en mijn overlevingsinstinct heeft tot nu toe altijd goed gewerkt. Ik ben er immers nog steeds."
"Je hebt geen normaal leven gehad, dat is zo."
"Nee. En ik kan er geen lijn, geen rode draad in ontdekken. Het leven is geen roman. Onverschilligheid is een overlevingsinstrument, maar dat instrument heeft zijn prijs.

De onverschilligheid.... Weet je nog dat ik een boek over Iñaqui wilde schrijven? Wat zou beter materiaal zijn voor een boek dan het jaar dat ik met hem optrok? Het semi-landlopersleven in Zuid Spanje. De dagelijkse bier en chips op het terras in Jerez de la Frontera. Naaktzwemmen in de Guadalete, waar we op slangen jaagden, die verschrikkelijk stonken als ze in hun nek gegrepen werden. De hitte, de stoffige, helwitte straten. De feesten, de Feria del Caballo en de Vendimia, de zwartharige en meiden met nog zwartere ogen die aan onze feesten leven gaven... de gestolen auto's en dronkemansritten naar een 30 kilometer verderop gehouden kermis en de scooter, waar een bijna vreselijk ongeluk mee gebeurde, scheurend door de straten van Sevilla. De avonden dat we op brommers de stad uitreden naar het bos om daar wijn te drinken en te blowen in van zilverpapier gemaakte pijpen, met gestolen sla uit het veld waarna er gelachen en gedold werd en gebokst en er plotseling een jongen vanuit de stilte zacht een flamencolied begon te zingen, schurend als het stof van de Andalucische wegen en fluisterend als de vleugelslag van een mot, zuiver en breekbaar als de door de maan beschenen zomernacht.
En de boottochten naar Ceuta, om kief te kopen van de Spaanse legionnairs, die we met tape op het lichaam geplakt terug naar Spanje smokkelden.
Was dat alles geen stof voor een boek? Ik ben daar goddomme door een bloedmooie zigeunerin ontmaagd!

En toen ik het een aantal jaren later teruglas, heb ik het weggegooid. Het ging helemaal nergens over."

"Waarom?"

"Onverschilligheid. Het ontneemt het vuur aan het leven. Het fragmenteert het leven en haalt er de zin uit. Dingen gebeuren gewoon, ze overkomen je. Onverschilligheid plaatst een mens buiten het gebeuren en schept een onzichtbare barrière. Het creëert een windstil centrum in een cycloon. De grens, de kloof is onzichtbaar, maar wel voelbaar vanwege het gebrek aan gevoel."

"Hm... en waardoor ontstaat die onverschilligheid?"

"Onverschilligheid is een overlevingsmechanisme tegen verdriet. Zoals ik zei: het heeft zijn prijs. Maar ook een aantal niet te versmaden pluspunten vanuit een persoonlijk standpunt. Geen zin om daar nu over uit te weiden.

Bij ieder mens is een mate van onverschilligheidaanwezig, het verschilt van tijd tot tijd en van onderwerp tot onderwerp. De absolute vorm van onverschilligheid is levensvijandig en leidt tot absolute relativering van ieders leven. Gelukkig lijd ik aan een mensvriendelijke mate, die slechts op overleving gericht is en die zich opzij zet zodra ik acuut bedreigd word. Want hoewel ik er ten diepste onverschillig tegenover sta, heeft het leven toch nog wel genoeg mooie aspecten om er no geen...

Hallo?

Hallo daar?

Hm... niemand.

Zit ik zeker weer eens in mezelf te kletsen. Nou ja, zolang ik maar geen ruzie met mezelf maak is het nog wel te overzien.

Steun Lars Hedegaard (Free Press Society)

2011-01-25T01:08:00.001+01:00

Today Lars Hedegaard, the President of the International Free Press Society, will stand trial for telling the truth about Islamic gender apartheid.

The trials against Lars Hedegaard and the Dutch politician Geert Wilders prove that Europe is heading to dictatorship. Prosecutors and judges increasingly refer to European anti-discrimination law. But, European law is imposed and not the result of any democratic process! Under the pretext of fighting discrimination, censorship is being introduced.

I support Democracy.
I support Freedom of Speech.
And therefore I support Lars Hedegaard.

(Bericht overgenomen van Gregorius Nekschot)

Broederliefde

2011-01-22T21:27:00.008+01:00

Ik ga maar eens een beetje voor mezelf schrijven. Het nadeel van het schrijven op sites die door meer mensen gelezen worden is, dat er een soort zelfcensuur optreedt. Alles moet verantwoord worden en een een potje slap ouwehoeren wordt door mezelf niet geaccepteerd naast alle geëngageerde artikelen. Enfin, dit is ook niet interessant voor andere mensen om te lezen, maar als hier mensen afhaken komt dat gevolg alleen op mijn bordje, of liever gaat het van mijn bordje af.

Misschien is het een idee om een soort dagboek bij te gaan houden, maar aan de ene kant wordt dat te persoonlijk en aan de andere kant... ehm... wil ik er niets over kwijt. Mijn leven is op dit moment namelijk bijzonder saai (lekker rustig) en om iedere dag te schrijven, "computer aangezet" en daarna te beschrijven wat ik daar allemaal gedaan heb interesseert mensen waarschijnlijk nog minder dan als ik de eendjes in het park beschrijf. Daar is het in de winter namelijk een drukte van belang.

Ik probeer eigenlijk een ingang te vinden om iets over mezelf te schrijven, maar er zijn een aantal dingen die me tegenhouden. Ten eerste mijn Pseudoniem. Annelies Hoeiboei vroeg me eens om onder mijn eigen naam iets voor haar site te schrijven en dat heeft me al die tijd bezig gehouden. Ik ben namelijk D. G. Neree niet. Althans, Hij (of het) is een deel van mij, maar slechts een klein deel, namelijk dat deel van mijzelf dat 99% van mijn teksten op het publiekelijk toegankelijke internet schrijft. Het is een persona, die me veel vrijheid geeft om te schrijven doordat hijt me de ruimte geeft om me los te maken van mijn dagelijkse ik en ongestoord door mijn normale beslommeringen te schrijven wat ik wil. Aan de andere kant maakt hij dit deel van mezelf zo los van mezelf, dat D. G. Neree als schrijver geen toegang meer heeft tot mijn eigen persoonlijke verhalen en word ik gedwongen altijd min of meer uitgesproken of onuitgesproken te liegen over mezelf. Als andere mensen denken dat ik het doe om mezelf (onder de door mijn ouders gegeven naam) te verschuilen en menen te moeten gaan juichen als ze mijn echte naam ontdekken, dan "blaffen ze tegen de verkeerde boom op". Ik sta achter ieder woord dat ik als D. G. Neree heb geschreven en als ik/hij het mis had, dan zal ik/hij mijn/zijn mening herzien. Geen van beiden (en er is geen echte scheiding) weten immers alles en bestaan allebei uit hetzelfde vlees en bloed. Maar DG is gevormd door wat hij geschreven heeft en heeft dus op de een of andere manier geen toegang tot mijn eigen wereld.

(Hier grijpt D. G. Neree in)

"Mensen, luister niet naar die zielepoot. Hij zit te jammeren over niks. Als ik er niet was, zou hij niets dan depressieve navelstaarderijen op het net plempen en jammeren wat een ellende hij allemaal heeft doorgemaakt en hoe verkeerd hij alles heeft gedaan..."

"...... Wegwezen Neree. Ik weet niet of je het weet, maar ik sta op het punt om je de nek om te draaien."

"Pff... en wie ben jij dan wel? wie heeft er 10.000 googlehits? Ga toch weg man."

.......

(Fade out met op de achtergrond het geluid van gekibbel en brekend glaswerk)

-

Anonymous woont bij u in de straat.

2011-01-21T23:28:00.003+01:00

Ik zocht hier en daar om meer te weten te komen over de groep die zich Anonymous noemt en die de afgelopen tijd in het nieuws kwam als het collectief dat Wikleaks steunde door de PayPalsite, die van Visa, en die van andere banken aan te vallen vanwege hun illegale blokkering van de rekeningen van Wikileaks. Met meer succes viel Anonymous kort daarna tijdens de Tunesische opstand de regeringssites daar aan, en legden verscheidene daarvan voor enkele dagen plat.

Wat is Anonymous? Wat willen ze? Van de media werd ik niet veel wijzer. De berichten variëerden van een stelletje opgeschoten pubers met te veel vrije tijd tot de extreem-linkse virtuele stoottroepen van Wikileaks (ook een extreem-linkse organisatie volgens velen). Waarschijnlijk riepen de journalisten maar wat en ik besloot dat dat kwam omdat hun bronnen aan hen bekend waren. Ze hadden natuurlijk anonieme bronnen moeten raadplegen. Prutsers.

Ik stond op, trok mijn jas aan en liep naar buiten, waar ik de eerste de beste persoon aansprak die ik niet kende. Het was een jonge man, netjes gekleed met een hoed op, waarvan de rand zijn ogen overschaduwde. Zijn gezicht zag er groen uit in het neonlicht van een reclame.

"Dag meneer, mag ik u iets vragen?

De man lichtte zijn hoed wat op en zei: "Natuurlijk meneer, wat wilt u weten?

"Ik ken u niet. Bent u hier anoniem, in het Engels Anonymous?"

"Jazeker. Wilt u me daar iets over vragen? Dat treft, want ik weet er wel iets van en ik heb een kwartiertje ijd. Wat wilt u weten?"

Ik feliciteerde mezelf met mijn slimheid en geluk en nodigde de man uit om ergens te gaan zitten. We zochten een café op en ik bestelde twee biertjes. Ik vertelde hem dat ik voor een weblog schreef en hij bleek de site te kennen. Toen stak ik van wal.

U moet me maar beschouwen als iemand die er niets over weet, wat feitelijk ook zo is, want alles wat ik weet komt uit de pers en andere media waar ik de bronnen niet van vertrouw of kan controleren. Ze zijn immer te bekend. U kan ik daarentegen wel vertrouwen. U bent immers anoniem.

Dat klopt.

Hoe bericht de pers over Anonymous? Worden mensen goed ingelicht? is de berichtgeving neutraal en objectief?

De pers is niet bijzonder goed ingelicht. Wat er in de kranten over Anonymous te lezen valt is:
A. Overgeschreven van wat enkele leden van Anonymous op internet roepen
B. Compleet onzinnig en zelfverzonnen.

Een goed voorbeeld van geval A is wat er de laatste maanden in de kranten en op tv verscheen over Anonymous. We worden neergezet als een idealistische groep hackers en activisten. Dit is deels waar, maar geeft een totaal verkeerd beeld van wat Anonymous is. Binnen ons collectief zijn er zeker een aantal hackers en activisten die nogal wat van zich laten horen, maar zo zijn wij lang niet allemaal. Ik durf wel te zeggen dat het merendeel van de 'hacktivisten' onder ons niet gedreven worden door idealisme, maar door sensatiezucht en angst dat de overheden erachter komen wat voor getekende kinderporno (lolicon) ze allemaal op hun computers hebben staan. Dat Anon zich presenteert als een idealist is vooral om de publieke opinie achter zich te krijgen. Dit neemt echter niet weg dat het leeuwendeel van Anonymous radicaal voor internetvrijheid is en vijandig staat tegenover de mensen die deze vrijheid willen beperken

Een voorbeeld van geval B is een artikel dat enkele jaren gelden in dagblad 'De Pers' stond. De journalisten daar beweerden dat we elkaar geheime signalen gaven door plaatjes van pokémon te tonen. Deze mensen wisten duidelijk niet waar ze het over hadden, zoals de meeste journalisten. Die mensen zijn vooral heel goed in het overschrijven van persverklaringen en het verzinnen van leuke verhaaltjes.

Anonymous is de afgelopen maand wereldnieuws geworden, doordat de groep steun verleende aan Wikileaksvoorman Julian Assange, toen enkele van de Wikileaks bankrekeningen door Paypal en Visa werden geblokkeerd. Wat hebben Wikleaks en Anonymous met elkaar te maken?

U impliceert dat Anonymous een verhouding heeft met wikileaks en Julian Assange? Dat is niet het geval. Anonymous in het conflict rond Assange verzeild geraakt toen bekend werd dat overheden en banken wikileaks kapot probeerden te maken, Anon zag dit als een bedreiging voor de internetvrijheid, enkele leden van Anon dan . Een hoop andere leden sprongen op de kar omdat ze door kregen dat dit een grote zaak zou worden en ze het nieuws konden halen. Anon deed mee met de kant van Assange, maar streed niet voor of in opdracht van Assange, al verschilt het motief voor deelname per lid.

Verder kan ik niet sterk genoeg benadrukken dat Anonymous geen groepering is in de traditionele zin van het woord. Mensen kunnen zich niet inschrijven voor Anonymous, Anonymous heeft geen gecodeerde doelen. Zelfs binnen Anonymous is er een hoop onenigheid over wat en wie wij precies zijn. Iedereen die beweert dat Anonymous wel vastgelegde doelen heeft liegt of is zelf slecht geïnformeerd.

Wat is Anonymous? Ik begrijp, dat het meer een wisselende 'zwerm' is,
dan een groep met een vaste structuur en dat het voortgekomen is uit
leden van 4chan. 4chan is een chanboard. Wat is een chanboard en waardoor onderscheidt 4chan zich, dat er zoiets als Anon kan ontstaan?

Wat is Anonymous? U bedoelt te vragen wie er bij Anonymous horen? Wij zijn studenten, leraren, winkeliers, werklozen, advocaten, drugsverslaafden, socialisten, libertariërs, Poolse nationalisten, Joden, neonazi's, bouwvakkers, idealisten, realisten, muziekliefhebbers, pornosterren, furries en zo'n beetje alle stempeltjes die je op mensen kan plakken. Wat hebben de leden van Anonymous gemeen? Dat ze lid zijn van Anonymous en zich in bepaalde regionen van het internet begeven, dat is eigenlijk alles. Wij zijn met meer dan 9000, veel meer. We zijn overal, er wonen waarschijnlijk mensen die zich met Anonymous associëren bij u in de straat. Wij hebben geen leider, wij zijn een collectief van individuen.

Dat u weet van 4chan betekent dat u weet waar u het over hebt, waarvoor mijn complimenten. Een imageboard, of zoals u het noemt, een chanboard, is een internetforum dat de nadruk vooral legt op het posten van afbeeldingen in plaats van tekst. Het imageboard is van oorsprong een Japans fenomeen. Men praat er eigenlijk over alles. Anoniem en dus niet gehinderd door politieke correctheid. In 2003 werd het eerste Engelstalige imageboard opgericht, 4chan, de Engelstalige tegenhanger van het Japanse 2chan. (Onder de link: Yotsuba, de mascotte van 4chan)

Ook 4chan was een anoniem imageboard. Het was mogelijk om tekst en afbeeldingen achter te laten met een naam, maar verreweg de meeste gebruikers postten als 'Anonymous'. Dit is waar de kern en oorsprong van ons collectief ligt. Wie naamloos gebruikt maakt van 4chan hoort bij Anonymous, of ze het nu willen of niet. Dagelijks worden er duizenden, zo niet miljoenen berichten achtergelaten op 4chan. 4chan is waar onze generatie samenkomt, gedachten en meningen uitwisselt, en va alles en nog wat onderneemt. Ik heb begrepen dat de meeste lezers van AP boven de 35 zijn, ik raad jullie af om een kijkje op 4chan te nemen. De kans is groot dat jullie je beledigd zullen voelen en jullie zullen er bovendien weinig van begrijpen. 4chan onderscheidt zich van de rest van het internet, omdat het een formule gebruikt die voorheen niet bestond op het westerse internet. Anonymous heeft op 4chan kunnen ontstaan omdat mensen zich daar anoniem en zonder een blad voor hun mond kunnen uiten. Daarnaast is 4chan gewoon een leuke site met een humor die bij veel jongeren in de smaak valt.
Hier ziet u een ander gezicht van Anonymous: Kerst vieren met onze partners uit een andere wereld.

Wat is de doelstelling van Anonymous? Is er wel een doelstelling en een
strategie om deze te verwezenlijken? Ik meen dat Scientology een van de eerste organisaties werd, die de kracht van Anonymous ondervond. Daarnaast hebben ze regeringen aangevallen en hun sites platgelegd zoals in Iran en onlangs Tunesië. Kunt u een kort overzicht geven van hun opeenvolgende doelen in het verleden en aangeven wat de gemeenschappelijke elementen van die verschillende doelen zijn?

Anonymous heeft geen doelstellingen. Zo’n beetje al onze acties buiten 4chan zijn impulsief, onze daden hebben uiteenlopende motieven die weer verschillen voor individuele Anons.

De aanleiding van het protest van Scientology was een poging van die kerk om een interview met Tom Cruise van het internet te verwijderen. Anon ging protesteren omdat hij vond dat Scientology een bedreiging vormde voor de internetvrijheid. De echte reden was gewoon dat iedereen een schijthekel aan Scientology heeft, en Anonymous gewoon rel wilde schoppen. Dit is aardig gelukt.

Iran en Tunesië werden aangevallen omdat de regimes van die landen mensen hun (internet)vrijheid ontnemen, dat is wat de acties met elkaar verbindt.

U noemt trouwens alleen de acties waar Anonymous het nieuws mee heeft gehaald. Wist u dat we ook een actie hadden waarin we massaal kerstkaarten naar Jozef Fritzl hebben gestuurd? Wist u dat wij het maar al te leuk vinden om mensen aan te moedigen om zelfmoord te plegen? Wist u dat we moedwillig naaktfoto’s van mensen verspreiden om hun leven kapot te maken? Klinken die acties als daden van een idealistische groepering? Het oordeel is aan u.

Welke wapens gebruikt Anonymous? DDoS aanvallen zijn degene die genoemd worden in de media. Zijn er ook andere? wordt er ook gehackt en wat is het verschil tussen die twee?

Ik kan hier niet teveel over loslaten, wel kan ik zeggen dat het aantal hackers binnen Anonymous wel eens groter geschat wordt dan het in feite is. Wij gebruiken de wapens die de situatie behoeft.

Hacken is inbreken in andermans computer, DDOS’en is een server zo vaak mogelijk aanvragen in de hoop dat deze overbelast raakt. De twee dingen hebben weinig met elkaar te maken.

DDoS-aanvallen zijn illegaal. Hoe staan Anons er tegenover dat ze de wet overtreden?

Hier kan ik geen uitlatingen over doen. Ik kan alleen zeggen dat ook dit per Anon verschilt

donderdagavond 20 januari was er in Amsterdam een bijeenkomst in Amsterdam waar voorlichting werd gegeven over Anonymous en technieken om te gebruiken. Is dat niet vreemd? Anonymous moet het immers niet hebben van publiciteit? Wie hebben die voorlichtingsavond georganiseerd? Een nederlands "tak"van de globale zwerm? Enig idee wat het doel van deze avond was? Men ontmoet en bereikt immers veel meer mensen via het internet.

Dat is heel vreemd, dit soort acties in het echte leven zijn niets voor Anonymous. De mensen die op zulke avonden namens Anonymous pretenderen te spreken verkopen hoogstwaarschijnlijk onzin, of het zijn agenten in vermomming. Anonymous heeft geen Nederlandse ‘tak’, zo georganiseerd zijn wij helemaal niet. Er zijn overigens wel Nederlandstalige imageboards. Ik weet niet wie die avond georganiseerd heeft. Ik ben het met uw stelling dat Anonymous via het internet veel meer kan bereiken.

De man keek op zijn horloge.

"Het spijt me, ik moet gaan. Maar als u uw artikel op Amsterdam Post publiceert, dan ben ik altijd bereid om eventuele vragen daar en hier nog te beantwoorden."

Hij stond op, gaf me een hand en verliet het etablissement om in de anonimiteit op te lossen.

(Reageren kan ook op Amsterdam Post)

Een moordenaar telt af.

2011-01-20T12:38:00.006+01:00

Over 1 jaar, 11 maanden, 11 dagen en 11 uur komt Volkert van der Graaf, de nietsontziende moordenaar van Pim Fortuijn vrij. Niet alleen een moord, die velen de hoop voor een andere toekomst ontnam en in het verdriet stortte, maar ook grote schade toebracht aan het democratisch proces in Nederland.

Hij zal dan waarschijnlijk in het niets verdwijnen, naar een warm land, met een ander gezicht, een andere identiteit en een maandelijkse toelage voor de rest van zijn leven. Of denkt iemand dat hij fluitend met zijn plunjezak de gevangenispoort zal uitlopen om een biertje te gaan pakken in de dichtstbijzijnde kroeg?

Beatrix maakt van gouden regel een roestige spijker

2010-12-26T13:40:00.004+01:00

Staatshoofden en andere volksmenners verkrachten wel vaker uitspraken van geestelijke leraren om mensen zand in de ogen te strooien en hun daden en woorden een schijn van goddelijke autoriteit te geven.

Zo had het Bush het na 9/11 het over: “wie niet voor ons is is tegen ons”. Een verkrachting van de uitspraak: “wie niet tegen ons is is voor ons” (Marcus 9, 40 en Lucas 9, 50) . In Bush’ geval wordt gezegd: dat iedereen die niet voor jou is je vijand is en in het tweede geval wordt gezegd, dat iedereen die niet tegen je is geen vijand is. Een volkomen andere betekenis! Een positieve uitspraak veranderd in een negatieve, waar geen ruimte is voor neutraliteit of vrije keuze.

Zo verkracht Bea de uitspraak: “wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet” (Mattheus 7,12 en Lucas 6,31) op dezelfde manier door de uitspraak te corrumperen en er zogenaamd een positieve uitspraak van te maken door te zeggen dat wat ik zou willen dat mij overkomt ik de ander moet (!) doen. Maar het is niet positief, maar een dwangbevel om alles wat je hebt vrijwillig weg te geven en de legalisering van egoïsme tot aan het criminele.

Immers: het eerste is een aanmaning om anderen niet slecht te behandelen, maar wat Bea zegt is dit:
“Ik zou graag willen dat iedereen mij zijn geld geeft en mij aanbidt en mij dient”. in haar geval de praktijk, maar voor ieder ander een irreële en egoïstische uitspraak. Omgedraaid dus: ik moet toestaan, dat ik al mijn bezit aan een ander geef en ik moet de ander aanbidden en dienen.

Zo verkracht ze een uitspraak in de Bijbel en maakt van een inderdaad gouden regel een irreëel dwangbevel.

In de praktijk:
Uitspraak van Jezus:
Ik wil niet beroofd worden, bespuugd, beledigd en mishandeld, dus doe ik dat ook een ander niet aan.
Uitspraak van Beatrix:
mensen die je beroven, bespugen beledigen en mishandelen moet je hun gang laten gaan, want dat is immers wat zij het liefst willen? Iemand die zegt: “Ik wil graag naar een rijk land verhuizen waar ik met mijn nageslacht tot mijn dood verzorgd word door de inwoners terwijl ik mijn haat en minachting voor dat land en die bewoners vrijelijk kan tentoonspreiden” kan zich beroepen op de uitspraak van Bea. Immers: iedereen zou dat wel kunnen willen en we moeten die mensen alle vrijheid geven.

Bea, ik wil graag in een paleis wonen en een miljoen euro uitkering per jaar krijgen. U wilt dat ook. Als goede christin moet u mij dat ook ook gunnen, dus kom maar op met het geld.

Hiermee is Bea de nieuwe messias geworden. Halleluja! Het oude woord is te niet gedaan! De gouden regel veranderd in een roestige spijker. Om je mee aan het kruis van je schuldgevoel te nagelen nadat je jezelf van alles hebt laten beroven, onder andere door haar.

lees ook de Amsterdam Post

De Beste Wensen

2010-12-24T19:20:00.003+01:00

Na hopeloos in het internet verdwaald te zijn geraakt bij het zoeken naar een kaartje, wil ik op deze zuiver tekstuele wijze iedereen aangename kerstdagen toewensen en geluk, voorspoed en gezondheid in het komende jaar en de jaren daarna. Dat vrijheid weer een levend begrip moge worden in plaats van de legitimering van beperkingen en restricties.

D. G. Neree.

Demonstratie Free Iran! 11 december in Den Haag

2010-12-07T13:53:00.002+01:00

Het tientje van Lieftinck

2010-11-30T13:35:00.003+01:00

Vlak na de Tweede Wereldoorlog kregen alle Nederlanders tien gulden tijdens de grote geldzuivering die Lieftinck op touw zette. In de week waarin alle oude bankbiljetten en munten moesten worden ingeleverd - om vervolgens te worden geruild voor nieuw geld - moest men rondkomen van deze tien gulden. Deze geldzuivering was nodig om een einde te maken aan de geldcirculaties, die tijdens de Duitse bezetting werden uitgezet.

Lees het artikel op het weblog van Cor Stoker

Shariah in de Opiumwet

2010-11-26T21:27:00.001+01:00

Ik wilde een artikel schrijven over "drugs", de "war on drugs" en de Opiumwet met de bijzondere nadruk op Hashish/Marihuana/Hennep/Cannabis, maar het is een complexe materie en het wordt erg lang en waarschijnlijk zal het in delen gepubliceerd worden.

In dit eerste deel wil ik laten zien hoe een (internationale) wet, die oorspronkelijk bedoeld was om economische belangen veilig te stellen veranderde in een lijst van willekeurige stoffen waarvan het bezit en gebruik strafbaar werd gesteld en de bezitter/gebruiker dus gecriminaliseerd werd. Hierbij werd het eigendomsrecht op grove manier geschaad op instigatie van een door de Islam beheerst regime.Onbekend object

Ik heb op de PVV gestemd vanwege de speerpunten, maat ik ben het volkomen oneens met hun plannen voor het drugsbeleid. Zoals ik wil aantonen, is de mate van ellende rond "drugs" recht evenredig aan de mate van handhaving van verboden. Met andere woorden: niet 'drugs' veroorzaken uit zichzelf problemen, dat hebben ze sinds mensenheugenis niet gedaan. Het zijn de wetten en verboden en de handhaving die een wereldwijde drugsoorlog hebben veroorzaakt en het ontstaan van criminele organisaties onder andere in Nederland en onnoemelijk veel mensen in ellende hebben gestort.

Ontstaan van de Opiumwet. de wet van 1919.

De opiumwet is ontstaan om de handelsbelangen van verschillendeVOC landen in casu Nederland te beschermen.

.
Het gebruik van - en de handel in opium (en meer recentelijk en in mindere mate Coca/Cocaine), kent in ons land een 350 jaar lange geschiedenis. Nederland heeft voor een deel zijn rijkdom eraan te danken. in de 17e eeuw kreeg de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) het monopolie op de invoer van opium in Java. De opium werd gekocht in de Bengalen om vervolgens door de VOC geruild te worden tegen specerijen in de Indische Archipel.

Vanaf het begin van de 19e eeuw reguleerde de Nederlandse staat in Nederlands-Indië de opiumverkoop door een pachtsysteem in te voeren. Particulieren konden voor een aanzienlijk bedrag monopolierechten in een bepaald gebied kopen. Zij waren verplicht hun ruwe opium van de staat te betrekken.

Aan het einde van de 19e eeuw.werd de zogenoemde 'opiumregie' ingevoerd. De Staat overzag de invoer, bereiding en distributie van opium in Nederlands-Indië om zo de criminaliteit (lees: handel buiten het Nederlandse monopolie om) de kop in te kunnen drukken.

(Wat Cocaine betreft: De Nederlandsche Cocaïnefabriek was in de eerste decennia van de 20e eeuw een groot producent van onder meer cocaïne uit in Nederlands-Indië geteelde cocaplanten.)

Diverse Europese landen hadden grote inkomsten uit drugs, Nederland dus in het bijzonder. Met name de Verenigde Staten wilden aan het begin van de 20e eeuw restricties op de handel in 'drugs'. In 1912 kwam het in Den Haag tot een internationale conferentie waarin diverse landen, waaronder Nederland, het Internationale Opiumverdrag opstelden. In Nederland leidde dit tot de Opiumwet die in 1919 in werking trad.

De eerste wet van 1919 diende om de " illegale" handel in opium tegen te gaan, aangezien het opiummonopolie (opiumregie) in handen van Nederland was. Het ging in die wet alleen om opium en cocaine, noch werd het bezit van deze of andere stoffen anders dan voor handelsdoeleinden, strafbaar gesteld. Het ging immers om economische 'delicten'. De verdragen en de Opiumwetten maakten ook zeker geen einde aan de staatshandel in opium in de Nederlands Indische koloniën. Tussen 1904 en 1940 bedroeg de winst op de opiumregie 456 miljoen gulden. Pas iIn 1942 maakten de Japanners een einde aan de koloniale overheersing en daarmee ook aan de Nederlandse opiumhandel in de Indische archipel.

De wet van 1928

De Opiumwet van 1928, die op 12 mei 1929 in werking trad en die van 1919 verving, kwam voort uit de noodzaak om de (economische) bepalingen betreffende opium en andere verdovende middelen in overeenstemming te brengen met de bepalingen van het op 19 februari 1925 te Genève tussen Nederland en andere staten gesloten internationale opiumverdrag).

In de tweede wet van 1928 werd op instigatie van vooral Egypte Hasjish/Hennephars aan de lijst toegevoegd (het recreatieve gebruik van cannabis was in Nederland in die tijd niet eens bekend), maar werd bovendien niet alleen de (niet-door de staat gereguleerde, dus illegale) handel, 87667maar nu ook het bezit en gebruik (feitelijk een inbreuk op het eigendomsrecht) ervan strafbaar gesteld. Hierdoor werd dus de bezitter en/ofgebruiker van deze plantaardige stoffen strafbaar en was het plotseling een heel andere wet dan die van 1919.

Amerika, hoewel geen lid van de Volkenbond, steunde de toevoeging van Hasjish/Maruhuana met dezelfde Egyptische krankzinnigheidsclaim (zie onder). Marihuana was nooit een probleem in amerika geweest, tot het plotseling aan het begin van de 29e eeuw gelinkt werd met illegale Mexicaanse immigranten en de aanname, dat marihuana tot waanzin en agressie zou leiden bij criminelen uit die groep. Het van enig probleem onwetende amerikaanse publiek werd plotseling overdonderd met een hetze tegen "The Killer Weed", Dat was overigens tijdens de drooglegging en officieel was men bang dat mensen in Marihuana een vervanger voor Alcohol zouden vinden. Andere bronnen claimen echter, dat de hetze tegen Maruhuana bedoeld om de hennepindustrie de nek om te draaien, een campagne opgezet vanuit de nieuw-ontstane kunststoffenindustrie.

(Met India en Zuid-Afrika, die de toevoeging aan de lijst steunden, was er iets vergelijkbaars aan de hand: het gebruik werd ook gelinkt aan mensen uit lagere sociale klassen. In india, waar het engelse regime heerste) waren het veelal de armen en religieuze en militante verzetsgroeperingen die hashish gebruikten en in Zuid-Afrika was het natuurlijk de zwarte bevolking die Marihuana rookte onder het apartheidsbewind. Tja, Hasish/marihuana als de toeverlaat voor de armen en verdrukten, dat is het feitelijk. en de verdrukkers vinden dat niet ok.).

De claim van Egypte om Hashish op de lijst te krijgen en het bezit ervan te verbieden was, dat Hashish krankzinnigheid zou veroorzaken. Het bewijs dat ze daarvoor aandroegen was, dat er drie keer zoveel mannen in gestichten zouden zitten dan vrouwen en Hashish voornamelijk door mannen gerookt werd. Quod Erat Demonstrandum.

"At the 1925 meeting in Geneva, the Egyptians led the way in proposing that hashish be included within the Convention. An Egyptian delegate presented a paper on the effects and use of hashish in Egypt. Mr. El Guindy's study is so typical of the so-called scientific or empirical evidence that has been presented to justify the drug's prohibition that the following excerpt must be included. In stating that the real danger of hashish is that it will produce insanity, the Egyptian delegate presented the following:

The illicit use of hashish is the principal cause of most of the cases of insanity occurring in Egypt. In support of this contention, it may be observed that there are three times as many cases of mental alienation among men as among women, and it is an established fact that men are much more addicted to hashish than women."
The Egyptian proposal was referred to a subcommittee for study and later in the Conference this group reported that the use of Indian hemp drugs should be limited to medical and scientific purposes. The proceedings contain no record of what medical or scientific evidence might have been brought forward to support the inclusion of the Indian hemp drugs in the Convention.57 Nevertheless, they were the subject of Chapters IV and V of the Convention"
"the courts, like the legislatures, relied on nonscientific materials to support the proposition that marijuana was an addictive, mind-destroying drug productive of crime and insanity. "

Wat was feitelijk het geval in Egypte?

In Egypte (en andere islamitisch overheerste landen) probeerden lokale (islamitische) ambtenaren en buitenlandse heersers, het gebruik van Hashish al eeuwen te onderdrukken.Waarom? Wel: hasjish is de armeluis alcohol en wordt door de Islam al 800 jaar officieel afgekeurd.

Cannabis was/is namelijk sterk verbonden met religieuze afwijking van de sunnitische danwel sji"itische Islam, zoals het zich manifesteerde o.a. bij de sufi's, de derwisjen en de fakirs. De laatste twee woorden zijn in het arabisch synoniem met "arme" en veel religieuzen keerden zich (onder invloed van de effekten van Hashish?) af van de officiele (sunnitische of Sjiitische) orthodoxie en legden een gelofte van armoede af. Hasjish werd in die kringen veelvuldig gebruikt. Het ging gepaard met religieuze inzichten en bevorderde persoonlijke extase en minachting voor materi"ele bezittingen en valse religieuze autoriteit. Dat kunnen imams en andere religieuze leiders natuurlijk niet hebben. Stel je voor, dat iemand zelf met god of gabri"el zou gaan praten! Autoriteiten zagen hashishgebruikers voornamelijk als lastpakken. Hier nu was plotseling de kans om een aantal potentiele onruststokers onschadelijk te maken en religieuze dissidenten krankzinnig te verklaren.

En zo kregen we in Nederland te maken met het verbod op een landbouwgewas waar we nooit problemen hadden gehad, maar integendeel ook weer een groot deel van onze rijkdom aan te danken hadden, in de vorm van de zeil, touw- en stoffenfabricage, waarzonder de scheepvaart in NL niet eens denkbaar zou zijn geweest.

Zo zien we dat alle ellende in het Westen die uit de bestrijding van met name Hashish/Marihuana voortgekomen is, ontstaan is door implementatie van een toevoeging uit een islamitisch systeem, om de islamitische autoriteiten tegemoet te komen.

Ten eerste was de toevoeging van deze stof volkomen willekeurig en niet wetenschappelijk onderbouwd en ten tweede is de bepaling dat ook HET BEZIT van die stof strafbaar gesteld werd in strijd met het liberale eigendomsrecht.

Meneer Wilders, wilt u shariah-wetgeving volgen of liberale wetgeving nastreven?

Ik ben van mening dat de Opiumwet in huidige vorm naar de vuilnishoop moet en dat iedere stof daarin op eigen merites bekeken en behandeld moet worden, om te beginnen vanuit medische hoek..

Met de wet van 1928 stond de deur open voor de toevoeging van willekeurige welke stof die niet in de smaak van een regering of de authoriteiten valt. Op dit moment kan een minister zonder wie dan ook te raadplegen een stof aan de lijst toevoegen en daarmee willekeurige mensen buiten de wet stellen.

Hierover meer in een volgend artikel.

Zie ook en voor reacties (hoop ik) HIERRRRRRRRRRRRR

Bericht 92837-v

2010-10-08T11:52:00.003+02:00

Dag iedereen,
even een berichtje om mee te delen dat ik nog leef.

Voor mijn huidige schrijfsels (en natuurlijk de andere artikelen daar) verwijs ik u graag naar Amsterdam Post.

Wie weet treffen we elkaar daar.

Met vriendelijke groet.

Dasshou

2010-09-25T14:10:00.009+02:00

(Dit artikel verscheen eerder in de Amsterdam Post. Voor reacties daarop zie Dasshou (1) en Dasshou (2)

Voorwoord door D. G. Neree:

De wereld maakt sinds de tweede helft van de vorige eeuw in een informatie-explosie mee en ook een ongekende mobiliteitstoename. Telefoon, radio, televisie en als klap op de vuurpijl het internet. De wereld is een stad geworden, maar met heel veel verschillende wijken. de toegang tot die verschillende culturen heeft zijn grote invloed gehad op de ontwikkelingen in de onze, de westerse. De eersten die deze invloeden in zich opnemen ziijn de jongeren, zodat dat we sinds halverwege de vorige eeuw spreken van jeugdculturen.

De vijftiger jaren werden op muziek en modegebied beheerst door Amerika, in de jaren zestig en zeventig was de oosterse cultuur populair, met name India en in de jaren negentig begon er een een langzame wisselwerking tussen de (Britse) pop- en modescene en de Japanse, vooralsnog vooral één kant op: muziek en mode uit het westen vonden onder de Japanse jeugd veel aftrek, waarna sinds kort de beïnvloeding weer de andere kant opgaat.

De jeugd komt de laatste tijd slecht in het nieuws. Agressie op scholen, te vroege sex, comazuipen... Hoewel de veranderende tijden veranderende gevaren met zich meebrengen, is mijn beeld daarover helemaal niet zo eenduidig. Jongeren hebben altijd met drank en sex geëxperimenteerd. Wat ik ervan heb meegekregen is, dat verschillende groepen jongere verschillende stijlen scheppen en aanhangen en dat hun leven heel wat rijker is dan de kranten en de christenen en de linkse fatsoensrakkers de mensen voorspiegelen. Ik had daarom het idee om een artikel te schrijven over de fascinatie voor japan onder jongeren (ik haat dit soort typeringen altijd), maar het probleem was, dat ik er helemaal niets vanaf weet. De eerste die in me opkwam om te vragen was MDV, iemand die ik ken als een japanofiel, en die bovendien een goede pen voert. Op mijn vraag reageerde hij enthousiast en het resultaat is onderstaand artikel over de Japanse invloed onder jongeren. Ik wil dus verder zwijgen over dit onderwerp, dat voor de meeste ouderen (nog) niet zo bekend is en geef het woord aan MDV.

Dasshou *)

Ik kan een artikel schrijven waarin ik mijn meningen over de politiek verkondig. Ik kan ook een artikel schrijven waarin ik mijn opinie geef over bepaalde opvattingen van bepaalde mensen. Het kan, ik ben het alleen niet van plan. De kans is groot dat u als lezer van dit blog mijn mening over het onderwerp deelt, bovendien zou u deze mening waarschijnlijk zelfs beter kunnen formuleren dan ik. Ik ga het dus over iets anders hebben.

Veel van mijn leeftijdsgenoten hebben een fascinatie voor Japan, en dan vooral de populaire cultuur van het moderne Japan. Hoe ik de leden van deze jongerenstroming moet noemen weet ik niet zeker. Het feit dat de stroming raakvlakken heeft met emo-, hipster- en geekcultuur helpt daar ook niet echt bij. We worden wel eens ‘weaboos’ genoemd, of ‘wapanese’. Deze termen hebben echter een vrij negatieve bijklank, ik gebruik ze liever niet. Een andere benaming is ‘Otaku’, de Japanse term voor mensen met obsessies. Hoewel het in Japan geen compliment is om voor otaku uitgemaakt te worden, is het in Nederland nog geen scheldwoord. Omdat het de minst slechte term is zal ik in dit artikel de term otaku gebruiken.
Om even wat misverstanden uit de wereld te helpen; otakucultuur is geen pro-Japanse politieke cultuur. Er zullen vast een paar idioten tussen zitten, maar we zijn geen typetjes die de Japanse keizer als god aanbidden en kamikazepiloten bewonderen. We houden ons bezig met mode, muziek, film en moderne grafische literatuur. Otakucultuur is een cultuur van escapisme, geen geëngegeerde stroming. Dat Japan niet het paradijs is en het land een hoop narigheid op het geweten heeft weten wij ook wel, dat is ook helemaal niet waar het ons om gaat. Waar het ons wel om gaat verschilt trouwens per persoon, dit zijn in ieder geval de dingen die ons interesseren.

Mode

Tokio is de modehoofdstad van de wereld. In Parijs wordt je tegenwoordig bespuugd en uitgescholden als je een rokje draagt, in Milaan en New York wordt vooral veel geld verdiend aan dure internationale merken waarvoor veel reclame wordt gemaakt. In Tokyo heb je het district Harajuku, waar mode iets van de straat is, iets waarmee tienermeisjes hun creativiteit uiten.

De aparte kledingstijlen die je in Harajuku ziet zijn ontstaan als een soort vorm van protest tegen de extreem geuniformeerde en expressie verbiedende Japanse maatschappij. In Japan gaat men naar school en werkt met in saaie uniformen. Vandaar het uitbundige. Iedere zondag vinden er in Harajuku ontmoetingen plaats van bijzonder geklede meisjes, om gezien en bewonderd te worden. Deze ontmoetingen vinden trouwens ook in andere delen van Japan plaats. Buiten Japan zelfs. In Bogotá (Colombia) gebeurt het ook. In Nederland is de harajukustijl nog niet populair genoeg om echt op te vallen, maar de ontmoetingen vinden wel plaats en wellicht word het ooit nog iets groots. De stijl van harajukumeisjes is vaak geïnspireerd door rockmuzikanten uit de visual-kei scene, of er is sprake van cosplay (een begrip waar ik later op terug kom).

De visual-kei scene is een Japanse rockstroming die ergens begin jaren 80 op kwam (maar pas echt groot werd in de jaren 90). Meer dan een muzikale stroming was en is visual-kei een stylistische stroming. Je hebt visual-kei bands die brute metal spelen, ze zitten er ook tussen die radiovriendelijke electropopmuziek maken. Wat alle visual-kei bands gemeen hebben is de extravagante en vaak androgyne manier waarop ze zich presenteren. Inspiraties voor de visual-kei uit het westen waaren onder anderen David Bowie en bands uit de glamrock, new-wave en gothic scenes. De androgyne kledingstijl word ook wel eens in verband gebracht met de Japanse traditie van kabukitheater. De stijl is romantisch, mooi, over-de-top en zoals de titel al benoemt erg visueel. Een soort ultime anti-grunge dus, al zijn er wel visual-kei bands die grungeinvloeden in hun muziek verwerken.
Visual Kei begon (voor het grote publiek) met de band X Japan. De speedmetalband die Japan kennis deed maken met sex, drugs & rock ’n roll.

X Japan maakte met hun presentatie, hun emotionele teksten en hun gewoonte om overal waar ze kwamen feest en herrie te schoppen een statement tegen de starheid en gevoelloosheid van de Japanse maatschappij. Rond het begin jaren negentig kwam Yoshiki Hayashi, destijds een heus sekssymbool in Japan, bijna geen hotel meer in vanwege zijn terechte destructieve reputatie. ABC News noemde X Japan onlangs ‘groter dan de Beatles, de Stones en Bruce Springsteen bij elkaar’, deze uitspraak is wat overdreven maar beschrijft de populariteit die de band in hun thuisland geniet wel aardig. Als u als lezer geïnteresseerd bent in deze band raad ik het album Blue Blood aan.
Een andere invloedrijke visual kei band was Malice Mizer.

Malice Mizer had een veel mysterieuzer en serieuzer imago dan het rellende X Japan. De uiterlijke presentatie van Malice Mizer was veel extremer, dieper, fantastischer en sterker beïnvloed door klassieke muziek en romantisch beeld van Europese aristocratie. Ik ben persoonlijk helemaal geen fan van Malice Mizer. Ik vind echter dat ik dit artikel niet kan schrijven zonder de invloed van mana als modeontwerper te noemen. De bandleden van Malice Mizer waren de eerste etalagepoppen van de zogeheten ‘lolita-mode’ die sterk vertegenwoordigd is op Harajuku en daarbuiten. Veel liever dan de naar mijn mening niet zo boeiende muziek van Malice Mizer laat ik dus iets zien van wat de heren op modieus gebied gepresteerd hebben. Het is niet het beste of mooiste voorbeeld. Maar deze modeshow laat zien wat de lolitastijl inhoudt en bewijst misschien ook een beetje dat wat ik nu allemaal schrijf ook echt buiten mijn hoofd bestaat.

Muziek

Verschillende Otaku (ik blijf het toch geen prettig woord vinden) hebben verschillende smaken. Er zijn er genoeg Japan-enthousiastelingen die het maar raar vinden dat Nederlanders naar Japans(talig)e muziek luisteren. Ik hoor zeker niet bij die groep en luister graag naar J-rock. Wat is J-rock precies? Eigenlijk een vrij betekenisloze verzamelnaam voor alle Japanse rockmuziek met al haar stijlen. Maar toch, het is de benaming die men gebruikt bij gebrek aan beter. Een complete geschiedenis van de Japanse rockmuziek kan ik niet vertellen, daarvoor heb ik simpelweg niet genoeg kennis. Kenmerkend voor Japanse rock is wel dat de bassist vaak een meer melodische en vooraanstaande rol heeft dan gebruikelijk. Misschien is het beter om een paar voorbeekden te geven.

Wat is de aantrekkingskracht van deze artiesten? De ontdekking is in ieder geval een belangrijke factor. Toen ik begon met luisteren naar J-pop en J-rock was ik vooral de meuk die je op de Nederlandse radio hoort gewend. Een doorgewinterde popmuziekliefhebber zal vast en zeker met recht zeggen dat die Japanse muziek niet zo bijzonder is, maar zal zelf stiekem ook terugdenken aan zijn/haar eerste kennismaking met 'betere' muziek.
In mijn ogen nog veel belangrijke aantrekkingskrachten zijn de fascinatie met het vreemde en de bewondering van het afstandelijke. Dat ik niet veel van de Japanse taal versta vormt voor mij helemaal geen probleem. Ik vind het een mooie taal om in te zingen. Zeker in muziek klinkt het als een fantasietaal, een verzameling woorden die ik als kind zou kunnen hebben bedacht als kind om dingen in een niet-bestaande wereld te benoemen. Ik kan niet voor anderen spreken, maar het is iets dat de Japanse muziek voor mij aantrekkelijk maakt, ik hou van die taal.
Iets anders dat belangrijk is, is de obsessie met de verre en onbereikbare popster. Ik ben zelf tijden een enorme fan geweest van YUI. Over YUI las ik niets in de bladen, op TV zag ik haar nooit, alles wat ik over haar wist kwam uit vertaalde bronnen. Ik had alleen haar muziek, en vooral het imaginaire beeld wat ik van haar had. Haar muziek hielp me, inspireerde me. YUI is geen stem van een generatie, niet iemand waar iedereen een mening over had. YUI was iemand die dingen een betekenis voor me gaf, die mijn kijk op het leven veranderde. Ja, YUI was belangrijk voor me. Juist omdat er zoveel afstand was door de taal, en haar anonimiteit hier. Juist daardoor heb ik haar zoveel kunnen bewonderen. Dit is een persoonlijk verhaal, maar het is wel vrij tekenend. Dat de afstand met Japanse popsterren nog zoveel groter is dan die met Europese en Amerikaanse popsterren geeft meer ruime aan de fantasie, en minder ruimte aan aantasting van dit heldenbeeld. Muziekotaku zijn vaak enorme fans, ik hoop dat ik een beetje duidelijk heb kunnen maken wat daar achter zit.

YUI

Terug naar een term die ik eerder noemde, cosplay. Cosplay houdt in dat je je verkleedt als een visual-kei artiest, of een personage uit een anime- of mangaserie. Cosplayers nemen hun hobby zeer serieus, er valt onder otakukringen zelfs enige beroemdheid te winnen als je goed kan cosplayen. Aan de andere kant is cosplay ook vaak iets van geitende kerels die het maar al te lollig vinden om zich in een jurkje te hijsen en andere cosplayers uit te lachen.
Hier laat ik het voor vandaag bij, morgen zal ik dieper ingaan op oa de begrippen ‘anime’ en ‘manga’, voor het merendeel van de Japanofielen hier in Europa toch het zwaartepunt van hun obsessie. Ik vertel graag over dit onderwerp, dus vraag maar raak als er punten zijn waar u als lezer meer over zou willen horen!

Anime & Manga

Anime en manga zijn voor velen het zwaartepunt van hun Japanofilie. Anime is de Japanse benaming voor tekenfilms, manga is de Japanse benaming voor stripboeken. De Japanse markt voor deze vormen van kunst, of vermaak (noem het hoe je het zelf noemen wilt) is enorm. Precieze cijfers kan ik niet geven, maar geloof me, er is een heel groot aanbod. Wat is precies de aantrekkingskracht van anime? Wederom een lastige vraag omdat er niet echt een universeel antwoord op is. De ene zou zeggen dat het vooral de tekenstijl is, een stijl waarin otaku hun schoonheidsidealen herkennen. Een ander zou misschien zeggen dat het ligt aan de verhalende en episodische stijl van anime, in tegenstelling tot de wel erg op slapstick leunende Amerikaanse en overdreven diepzinnige Europese tekenfilms. Een vaak gehoorde beschuldiging is dat animeseries niet deugen omdat ze alleen maar over seks en geweld gaat en geen inhoud hebben. De fout die hier gemaakt wordt is dat er in de geweldadige series meestal geen seks zit en de series met inhoud weer anderen zijn dan de series met seks. Omdat ik niet bijzonder veel verstand heb van kwaliteitsanime zal ik niet doen alsof ik dat wel heb en geïnteresseerden hiernaartoe doorsturen.

Er bestaat een beeld dat het door volwassenen liefhebben van Anime en Manga in Japan de normaalste zaak van de wereld is, dit beeld klopt helaas niet. Zoals ik eerder al zei is otaku in Japan nagenoeg een scheldwoord, anime is eigenlijk een hobby voor hopeloze losers die volgens het vooroordeel allemaal antisociale werkloze nietsnutten zijn. Het enige land dat ik kan bedenken waar deze media wel gerespecteerd en door jong en oud gewaardeerd worden is Frankrijk.

Pornografie

Zij die problemen hebben met seksuele abnormaliteit kunnen nu beter stoppen met lezen, ik ga het namelijk over pornografische manga hebben. De meest gebruikte naam voor animeporno in het westen is ‘hentai’, een Japans woord dat te vertalen is als ‘vreemd’, ‘fout’ of ‘abnormaal’. In Japan is de term ‘ero’ echter de meest gebruikte term. Er zijn veel vormen en gradaties van hentai. Hentai varieert van vrij onschuldige ‘H’, dat niet-naakte vrouwen op een opwindende wijze afbeeld, tot bloederige ‘guro’ waar alleen de meest gekronkelde necrofielen niet van naar de WC rennen om hun ontbijt cadeau te doen aan het riool. Ook is er een groot aanbod aan homoseksuele hentai waar ik straks op terug kom.

Wat is nou precies de aantrekkingskracht van mangatekeningen? Nou simpel. “Echte vrouwen zijn lelijk en bovendien alleen berust op geld. Waarom zou je je aandacht verspillen aan gore feministische honden de je niet eens als menselijk zien en je leven vergallen in ruil voor een paar wipbeurten? Ik zou het niet weten. Tekeningen zijn veel beter. Getekende vrouwen bedriegen je niet, gehoorzamen je altijd, laten je niet in de steek en zijn bovendien veel aantrekkelijker dan echte vrouwen”. Mijn mening is het zeker niet, een antwoord dat een fanatieke hentai-liefhebber je zal geven is het absoluut. Het is een extreem voorbeeld, maar het illustreert de grote overeenkomst van eigenlijk alle otaku, teleurstelling in de werkelijkheid die gecompenseerd wordt door een ideale en totaal onrealistische fantasie. Dit wil overigens niet zeggen dat alle hentailiefhebbers fanatieke vrouwenhaters met een sterke afkeer tegen de werkelijkheid zijn, ik durf te wedden dat eromanga de geheime hobby is van een aardig aantal mensen dat er op het eerste gezicht vrij normaal uitziet.

Een ander aspect dat velen aantrekkelijk zullen vinden aan hentai is het Japans schoonheidsideaal. In Japanse pornografie (niet uitsluitend in hentai dus) zie je vaak dat vrouwen met een schattige en onschuldige verschijning toch vaak naar voren worden geschoven als de meest aantrekkelijke. In tegenstelling tot het modern westers schoonheidsideaal dat juist waarde hecht aan ondeugd en volwassenheid. Wellicht heeft het iets te maken met het feminisme dat in Japan nooit echt stevig voet aan de grond heeft kunnen krijgen in Japan. Het mannelijk schoonheidsideaal in Oost-Azië wijkt ook af van het beeld van mannelijke schoonheid dat we hier hebben. Geen gespierde dominante lomperikken, maar stijlvolle androgyne ‘mietjes’ zoals je ze bijna zou noemen zijn in Japan typische aantrekkelijke mannen. Het overnemen van deze schoonheidsidealen is kenmerkend voor veel otaku hier in ’t westen.

De nadruk op onschuld bij vrouwelijke schoonheid heeft wellicht aan de wieg gelegen van het beruchte genre ‘lolicon’. In lolicon worden minderjarige meisjes in pornografische context getekend. Unicef probeert al jaren de stijl te verbieden omdat het kindermisbruik zou zijn, ook is het in Australië en Engeland verboden om lolicon op je harde schijf te hebben. Hoewel pedofilie natuurlijk niets is om aan te moedigen vind ik het persoonlijk verkeerd om mensen te verbieden lolicon te tekenen of te bezitten. Ik ben voor vrijheid van expressie en vind zulke tekeningen even strafwaardig als tekeningen van Mohammed. Totaal niet, niemand wordt er slechter van en belediging zit in de oog van de kijker.

Iets dat opvalt aan Japanse pornografie is de vrij bizarre censuur van geslachtsorganen. Dit is bij wet verplicht. De wet is ergens ver voor de oorlog ingevoerd. Waarom niemand de wet afschaft? Politici die hun carrière niet op het spel willen zetten. Wie pleit voor het afschaffen van de wet geeft min of meer toe een smeerlap te zijn die graag naar porno kijkt en zich stoort aan de vage blokjes in beeld, wat natuurlijk niet kan als respectabel staatsman! Een film maken waarin het gezicht van een vrouw zo’n beetje geheel in sperma wordt bedekt moet kunnen, maar maak alstublieft wazige blokjes van de piemeltjes! Recht is iets moois.

Homofilie in Anime & Manga

De Griekse liefde is een populair thema in manga en anime, vooral bij het vrouwelijk publiek. Deze zogeheten ‘yaoi’ of ‘boys love’ manga gaan over homoseksuele relaties tussen mooie androgyne jonge mannen. Het is vrij normaal voor tienermeisjes die in het animewereldje zitten om van yaoi te houden. Hoewel yaoi gaat over homoseksuele mannen wordt het nauwelijks door homo’s gelezen. Dit ligt er waarschijnlijk aan dat yaoi manga eigenlijk altijd door vrouwen geschreven wordt met een vrouwelijk publiek voor ogen. Het enige mannelijke aan yaoi-karakters is tot op zekere hoogte hun lichaam. Ook speelt het ‘homo zijn’ nauwelijks in een rol in yaoi, de relatie tussen twee mannen wordt eerder uitgelegd als ‘liefde overwint alles’. Een ander homo-manga genre is ‘bara.’ In tegenstelling tot yaoi wordt bara wel door en voor mannen geschreven. Mannen in bara-manga identificeren zichzelf wel als homofiel en worden vaak een stuk realistischer getekend dan in yaoi. Dan is er ook nog ‘yuri’ of ‘girls love’, de lesbische tegenhanger van yaoi en bara. Net als bij boys love bestaat er zowel pornografische yuri als yuri die het vooral van het verhaal moet hebben. Ik heb zelf vooral iets met die tweede categorie. Een yuriserie die mij erg aanspreekt is ‘Gril Friends’, een autobiografisch verhaal over twee schoolmeisjes die op elkaar verliefd worden en er alles aan doen om het van elkaar te verbergen. Dat ik graag romantische verhalen over lesbiennes lees en bekijk heeft er misschien wel mee te maken dat mezelf er door het ontbreken van een mannelijk karakter niet op een negatieve wijze in kan herkennen. Dat is waarschijnlijk de grote aantrekkingskracht van homo-manga in het algemeen.

Visuele Novelles

Een modern Japans medium dat ik persoonlijk hoger aansla dan anime en manga is de visuele novelle, een moderne vorm van literatuur die af te spelen is om computers en gameconsoles. Een visuele novelle is een soort keuzeverhaal met beeld en geluid. Je komt als speler/lezer in een situatie terecht, en de keuzes die je maakt bepalen de richting van het verhaal. Hoewel er bij nagenoeg iedere scene beelden en achtergrondmuziek aanwezig zijn ligt de nadruk op de tekst, die meestal ook ingesproken is. Het medium wordt helaas vooral gebruikt voor eenvoudige slechte verhaaltjes die het vooral van de seksuele prikkeling moeten hebben. Gelukkig bestaan er ook meer verhalende visuele novelles met een goed verhaal en zonder gebrek aan diepgang.

Een van die visuele novelles is Fate/Stay Night. Fate/Stay Night vertelt het verhaal van Emiya Shirou, een jongen die als enige een ramp die een halve stad verwoesste heeft overleefd en verwikkeld raakt in een bizarre ‘oorlog om de heilige graal’. Het is een verhaal dat in drie delen wordt verteld; in de eerste maak je kennis met de wereld waarin Fate/Stay night zich afspeelt, in de tweede wordt je aangezet tot nadenken over het verhaal, wat het derde deel doet zal ik niet zeggen, dan verklap ik al te veel. Hoewel de vertaling vanuit het Japans naar het Engels hier en daar te kort schiet is Fate/Stay Night een prachtig modern epos over de innerlijke strijd tussen idealisme en cynisme in de mens. Je bent er niet ‘zo doorheen’ maar het is het lezen zeker waard. Maar helaas, zo veel visuele novelles zijn er niet, lang niet alle visuele novelles zijn goed, en het merendeel van de weinigen die naar het Engels vertaald zijn werkt niet goed. Wat mij betreft mag dit medium daarom het liefst gisteren geïmporteerd naar Europa worden.

Japanofilie?

Tijdens het schrijven van dit artikel kwam de vraag bij me opborrelen of ik wel echt iets aan het schrijven was over Japanofilie. Ik begon tenslotte over een modebeweging die protesteert tegen de uniformiteit van de Japanse maatschappij, om vervolgens te spreken over een rockband die ageerde tegen het Japanse taboe op emotie, daarna ging ik verder over een hobby waar in Japan eigenlijk op neer gekeken wordt en bekritiseerde ik Japanse wetten. Ik ben eigenlijk helemaal geen Japanofiel als daarmee bedoeld wordt dat ik alles dat Japans is liefheb. Otaku die wel pretenderen vooral van Japan houden moeten naar mijn mening ook toegeven dat ze eerder houden van dingen die toevallig uit Japan komen. Natuurlijk is Japan een mooi en interresant land met veel geschiedenis, maar obsessieve liefde voor welk land dan ook is iets voor nazi’s en slecht geïnformeerde mensen.

De rode draad door dit artikel is dan ook niet Japan, maar de drang van ‘otaku’ om op allerlei manieren aan de werkelijkheid te ontsnappen. Dat de middelen die hiervoor gebruikt worden vooral Japans zijn zegt slechts iets over hoe men op die drang inspeelt. Let wel: dit is mijn persoonlijke mening. De meeste mensen die iets over dit onderwerp vertellen zullen wel van mening zijn dat de obsessie door Japanse popcultuur onder jongeren in ’t westen een vorm van Japanofilie is. Wat doen jullie lezers met deze cultuur die ik jullie heb voorgeschoteld? Spuug het uit, spoel het snel weg met water, gooi het terug in de pan, schuif het naast je bord, doe wat u er mee doen wilt. Maar mensen, proef er vooral van!

MDV

*) Ontsnapping

2010-09-17T10:13:00.001+02:00

"If shariah is thus viewed as an alien legal system hostile to and in contravention of the U.S. Constitution, and as one which dictates both violent and non-violent means to a capable audience ready to act imminently, then logically, those who seek to establish shariah in America – whether by violent means or by stealth – can be said to be engaged in criminal sedition, not the protected practice of a religion."

Hoeiboei: Shariah, the threat to the American Constitution.

Komt hier met het nieuwe kabinet een einde aan?

2010-09-14T19:41:00.004+02:00

"Verkiezingsfraude, steun aan illegale oorlogen, onderwijs en zorg zijn totaal verneukt, wegen storten in, treinen rijden als wrakken rond, miljardenschade door linkse hobby's, onterechte kapitaalinjecties voor banken, rassenrellen, politie en justitie die de boel niet meer in de hand houden, keer op keer belastingverhogingen, gelogen klimaathysterie om extra ontwikkelingshulp te geven, 350 miljard staatsschuld in 2010, tienduizenden criminele buitenlandse profiteurs die Nederland onveilig maken, generale pardonnen onder valse voorwendselen, politieke processen, privacyschendende maatregelen als ~~veredelde jodensterren~~ identificatiebewijzen en vingerafdrukken in paspoorten, opslag van alle gegevens in ruim 150 verschillende databases en een compleet ontwrichte maatschappij waarin diverse groepen elkaar naar het leven staan. Zie hier een bij lange na niet uitputtende opsomming van wat de laatste tijd allemaal aan linkse socialistische ratten te wijten is."

Zie Misdefinitie: "Draaikonten en Hielenlikken"

Ik had twee koeien

2010-09-13T13:11:00.003+02:00

Ingezonden.

Ik had twee koeien. Ja, ik HAD twee koeien. Ik heb die laten verdrinken in een sloot, niet zo ver van waar ik woon. Beu was ik ze, beu zeg ik u! Ik was eens op stap met die twee koeien. Twee Vlaamse koeien. Niet zo ver van waar ik woon. U weet wel, de ene laat zijn hond uit, de andere bindt een leiband om de nek van een schaap, dus waarom zou het niet met twee koeien kunnen?

De ene liet drek achter midden op een smal baantje ergens ter hoogte van dat stomme dorp waar eigenlijk slechts van die stereotiepe, achterlijke, boerse mensen wonen. Om nog maar te zwijgen over het begrip "mensen".
Een auto of twee achter mij. Uiteraard heftig aan het claxonneren. Of het nog niet genoeg was moest die ene wagen per se in de stront rijden. Ik zei natuurlijk niets. Waarom zou ik? Ik zou het liefste van al nog rondlopen in een wereld met enkel en alleen... twee koeien. Geen verkeer, geen zure mensen, niks van dat! Alleen ik en mijn twee koeien. Als ik er terug over nadenk schaam ik me er echt voor. We waren een paar honderd meter verder en opeens wou de ene koe niet meer mee. Er stond namelijk een grensbord dat aankondigde dat men de Belgische taalgrens overschrijdt. Ik vroeg waarom de koe het vertikte om door te lopen. "Weet je wat," zei hij, "gaan jullie maar verder. Ik maak rechtsomkeer, mij zie je niet in dat apenland van een Wallonië." Ik zei dat ik het flauw van haar vond en ging verder met de andere koe. "Koe!" riep ik de immer staan blijvende koe toe. "Als je bij de pakken blijft zitten geraken we gewoon nergens." De koe lachte me uit en zei vervolgens: "Doe jezelf en mij een plezier en maak ook rechtsomkeer, we vinden wel een andere wandelroute." Ik begon geïrriteerd te worden. "Jouw zin, maar ik ga verder, mét of zonder jou..."

Een paard in de aangrenzende wei, op Franstalig grondgebied had het dispuut opgemerkt en zei tegen me: "De koe heeft wel een punt. Nu geen zin, nooit meer zin. Als je werkelijk iets wilt veranderen aan die gedachte, moet je haar slaan met een zweep, zodat ze wél in de pas loopt en wél naar jou luistert. Maar persoonlijk wil ik echt niet samenwerken op die manier. Koeien en mensen? Het gaat gewoon niet samen. Laat staan een samenwerking met paarden. Goh, geen denken aan!" Ik stond verbluft van het feit dat het Franstalige paard kon praten. Een paard? Praten? Verdorie, dat maak je niet gemakkelijk mee in een leven. Misschien had hij wel gelijk, die hengst. Maar neen, hij kletste maar wat uit zijn nek. "Samenwerken met paarden is echter geven en nemen," zei het, "Koeien en mensen zijn gelijken. Zij bezien paarden als dieren die zodanig opgefokt moeten worden om vanalles te doen: last trekken, bereden worden, noem maar op, dat ze er gewoon dood bij neervallen. Een koe en een mens hebben dat lekkere leventje. Ze maffen, ze werken een beetje, ze vreten en ze maffen terug. Kan ik niet zeggen over mezelf hoor. Daarom verwacht ik ook een beetje een verdienste van jullie kant voor ons paarden. Een lichte vergelding voor ons die werkloos zijn gevallen in verschillende branches. Hoeveel mijnen moesten ze wel niet sluiten omwille van het verschuiven van het economisch centrum naar Vlaanderen? Hoeveel fabrieken werden wel niet geautomatiseerd door de opkomst van betere technologie? Wij vielen wel zonder werk hoor, beseffen jullie dat eigenlijk wel? Dan is het toch zeker wel normaal dat wij jullie vragen om een beetje bij te dragen aan onze schamele lonen en pensioenen."

De andere Vlaamse koe werd zo geërgerd over de uitspraken van het paard, dat zij fel begon te reageren. "Dikke flauwekul, paard! Jij hebt je altijd hoogmoedig gedragen tegenover ons. In het begin af aan was de taal jouw taal en niet de onze. Jij was de rijke bovenlaag die óns aanzag als de boerenkinkels en de werkers. Jullie hielden ons bewust dom, omdat jullie wisten dat wij in de meerderheid waren en dat mits wat meer kennis van onze bevolking een nakende revolutie zou komen. Tegen jou moesten we U zeggen. Naar jou moesten we opkijken. Jullie moesten we op handen dragen opdat jullie niet in de vieze modder van ons zouden moeten ploeteren. Zwijgen en werken. Of liever, zwoegen en sterven. Is het niet godgeklaagd dat jullie nu over ons klagen, terwijl wij al sinds 1830 over jullie zeuren? En kom al zeker niet met het argument af dat jullie zonder geld en werk zitten. Het is jullie verdomde eigen schuld. Wij kunnen er toch ook niet aan doen dat jullie geen organisatie hebben in de economie? Los het maar zelf op, of waarvoor dient die regering van jullie dan? Och, mij is het wat te veel. Ik keer terug samen met mijn vriendin die op Vlaamse zijde staat te wachten. Kom jij ook mee?"

De koe had iets insisterends in haar blik die zij secondenlang op mij aan het richten was. Ik gaf echter niet toe op dat aandringen: "Genoeg! Denk maar niet dat ik je zal volgen. Het is altijd weer dat zelfde liedje. Hoe is het toch mogelijk dat een onschuldige wandeling telkens weer uitloopt op een hevig steekspel? Kom gewoon mee over de grens en dan vinden we wel een café waar we even tot rust kunnen komen.” Het bleef even stil. De koe aan de Vlaamse kant keek twijfelend naar me. “Waarom wil je nu per se dat ik met jullie over grens ga? Is het gras soms groener aan de overkant misschien? Jij lijkt me een dikke overloper.” Ik werd het zat. “Nog eens een grote mond opzetten ook? Wel wel. Ik dacht dat ik jullie wel eens eindelijk kon overhalen om de stap naar deftig overleg te zetten, maar blijkbaar is dat plannetje mislukt. Kijk hè, ik doe het wel alleen. Paard, met alle respect hoor, maar die toegevingen kunnen niet blijven duren. Ten eerste moet dat onderwijs van jullie aangepakt worden. Geen behoorlijk onderwijs, geen behoorlijke toekomst.”
- “En wat versta je dan onder ‘behoorlijk’?” vroeg het paard.

“Behoorlijk wil zeggen goed genoeg onderwijs om tenminste evenwaardige capaciteiten te creëren bij afgestudeerden. Het kan toch niet dat jullie Nederlands als keuzevak hebben op de middelbare school, terwijl Vlamingen Frans op een niveau spreken waar zelfs jullie niet aan kunnen tippen? En er zijn echt te veel zaken om op te noemen. Als Vlaanderen nu echt had gewild, was het al lang onafhankelijk. Reken daar maar op. Wij, of ik althans, proberen discussies te voeren die allemaal voor jullie goedbedoeld zijn. Maar als de tegenkanting van beide partijen komt, dan kan ik helaas niet veel meer helpen. Ik wil niet leven in een land in ruzie met zichzelf, terwijl het zich reeds lang had moeten concentreren om de zaken die van belang hebben voor het volk. Pensioensparen, economie in het algemeen, hoe de werkloosheid bij jongeren aanpakken enzovoort. Neen, steeds weer over staatshervormingen, staatsbegrotingen, zich bekommeren om de EU in plaats van het Belgische volk zelf… Precies dat het alleen maar gaat om de politici, de staat, de koning, alles behalve het volk, dat ondertussen bijzaak is geworden. Daar gaan we toch niet voor? De Vlaamse zijde is ook niet de goeie zijde, neem dat van mij aan. Maar dat eeuwige gekibbel om wie nu de eervolste is is het laatste wat men kan verwachten van goede politici en ministers. Zij zijn het gezag niet. Wij, het gewone volk, zijn dat. Wij beslissen. En wij eisen dat dat gedaan is. We zijn het beu. We zijn die kortzichtige koeien beu, maar we zijn ook die tegendraadse paarden beu. De koeien brengen het zover dat er intern wordt geruzied, de paarden willen alleen maar toegevingen die ze niet krijgen, waarna ze ook aftrappen. Het is het niet waard. Die egotrippers moeten eens allemaal luisteren naar het volk in plaats van bureaucraatje te spelen en de mensen ondertussen de schatkist te laten opvullen. Ik haat het om mezelf Belg te noemen. Ik haat het om mezelf een Vlaming te noemen. Ik wil niet meedraaien in een maatschappij die constant om de tuin wordt geleid door verloren beloftes. Ik wil niet functioneren in een maatschappij die intern zo verbitterd is dat het absolute nulpunt al een aangename temperatuur is. Mij mag je vergeten, paard. Ik wil het beste voor jullie allemaal, maar als ik de kans niet krijg om iets aan die eigenwijze gedachten te veranderen, dan wil ik mezelf de verdere moeite besparen en geniet ik van de rest van mijn leven maar zonder jullie. Saluut en de kost.”

Er klonk gegiechel van de beide koeien, die beiden reeds aan de Vlaamse zijde stonden. Het Franstalige paard deed alsof het niets gehoord had en graasde met zijn rug tegen mij gekeerd, alsof het nooit tegen mij gesproken had. De twee koeien genoten van mijn ergernis, omdat hun gevoel van humor zo verdraaid ziekelijk was. Het zat er immers ingepeperd: denk anders, denk verkeerd, reken maar op geen steun. De maatschappelijke gedachtegang.
Intelligent is anders. Wie had zulke nietsnutten nu nodig? Nietsnutten waren het! Ik liep terug over de grens en liet het Franstalig gedeelte achter mij. De koeien volgden me en hadden nog steeds binnenpretjes. Even verder spande een kleine brug zich over een brede sloot. De sloot zag er diep uit en was ommuurd door een wal van ongeveer een meter hoog. Daar kon je niet gemakkelijk uit als je niet zwemmen kon. Het bracht me op een idee. Ik veinsde dat ik iets in het water zag liggen, naderde voorzichtig de oever en deed heel geheimzinnig. Vrijwel onmiddellijk kwamen de twee koeien nieuwsgierig kijken en bogen hun koppen over het water om erover te turen. Ik deinsde naar achter en mepte zo hard ik kon op hun achterwerk. De koeien schrikten wild, verloren hun evenwicht en stortten de sloot in. Ik bleef er niet op staan te kijken. Naar huis wilde ik.

In het taxiënde vliegtuig zag ik de typische bagageautootjes rondzoeven van en naar de vliegtuigen. Ik glimlachte om de zakenmensen die ongeduldig zaten te wachten op de boarding van hun vlucht, keurig met hun aktetassen op het zitje naast hen. Hoe zouden zij het gaan uitleggen aan hun multinationals dat hun land overhoop ligt. Zouden zij met een opgewekte stem trots zeggen dat ze Belg zijn? Geen idee.
Het vliegtuig was reeds snelheid aan het nemen op de taxibaan. Het steeg op en voordat het volledig werd omhuld met zware, dikke regenwolken, ving ik nog wat glimpen op van het land. Een beetje grijs. Daarna volledig wit.
Ik had twee koeien. Ja, ik HAD twee koeien. Ik heb die laten verdrinken in een sloot, niet zo ver van waar ik woon. Beu was ik ze, beu zeg ik u! Maar ik heb hen achtergelaten. Ik begin een nieuw hoofdstuk in mijn leven zonder die zorgen. Want ik vertrek naar een onbekend oord waar die problemen niet voorkomen. Problemen zal ik wel nog steeds hebben, maar dan wel fijne problemen. Problemen die discussies waard zijn.

Door CartoonistHenning. Zie Mensa Rerum

Huishoudelijk bericht

2010-09-12T21:41:00.003+02:00

Vandaag is de beheerder dezer blog verjaard geraakt, en is de taart al geleverd.

Dat er nog vele jaren bij mogen komen!

Roye7777777 en CartoonistHenning

Demonstratie voor de vrijheid van meningsuiting op 30 oktober

2010-09-06T20:13:00.007+02:00

Het European Freedom Initiative heeft een demonstratie gepland voor 30 oktober van 14:00-17:00 ’s middags op het Museumplein in Amsterdam.

Deze demonstratie zal staan in het teken van de vrijheid voor meningsuiting, vooral om te protesteren tegen de rechtszaak van Geert Wilders. Het EFI wil bovendien waarschuwen tegen het insluipende gevaar van de uitvoering van de sharia wetgeving in Europa : een bedreiging voor de mensenrechten.

Organisatie : European Freedom Initiative*
Datum : 30 oktober 2010
Plaats : Museumplein, Amsterdam (Holland)
Time : 14:00-17:00

Kontakt: dutchdefenceleague.nl

*Het European Freedom Initiative is een overkoepelende organisatie met onder andere de volgende organisaties:

ICLA (Internationaal),
BPE (Burgerbeweging Pax Europa),
Politically Incorrect (Duitsland),
EDL (Engeland),
LDF (Frankrijk),
SITA (Frankrijk),
DDL (Holland),
Mission Europa – Netzwerk Karl Martell (Oostenrijk),
Una Via per Oriana (Italië),
Amsterdampost (Holland)

en vele andere.

Tweede poging republikeinse straatborrel in Parijs

2010-09-04T15:37:00.002+02:00

"Het rommelt in Frankrijk. Steeds meer mensen hebben schoon genoeg van de islamisering en de kruiperij van de hypocriete “soixante-huitards”, zoals Eric Zemmour de multiculturalisten en diversiteitskwebbelaars noemt.

Uit protest tegen de invasie van zeloten en de ruggegraatloosheid van de autoriteiten, hadden bewoners van Parijs in juni jongstleden een Grote Straatborrel georganiseerd in Rue Myrha, dat iedere vrijdag wordt geannexeerd door midden op straat biddende godsdienstwaanzinnigen."

Deze straatborrel werd echter door de autoriteiten verboden.

"Dit krijgt nu een vervolg op 4 september aanstaande. De Franse Republikeinse verzetsbeweging (Résistance Républicaine) eist om te beginnen dat alle partijen, verenigingen en organisaties die de sharia propageren in de ban worden gedaan. Ook willen ze dat de Franse moslimraad de sharia onomwonden afwijst. Om dit kracht bij te zetten wordt alsnog een Grote Borrel georganiseerd, en niet alleen in Parijs..."

voor informatie over deze bijeenkomst vandaag houd ik me graag aanbevolen.

Huishoudelijke mededeling Nr 891943-Xh

2010-08-31T15:41:00.006+02:00

Geachte lezer,
zoals u misschien hebt gemerkt, heb ik de laatste maanden hier weinig geschreven. Dat is niet in de eerste plaats te wijten aan de ingrijpende gebeurtenis op 17 juli (zie artikelen hieronder).

Het is vooral omdat mijn ervaring heeft geleerd, dat ik gemiddeld ééns in de drie dagen een artikel schrijf (kan schrijven), althans een artikel dat voor mij om te schrijven ook interessant is. Ik kan natuurlijk dagelijks bezig zijn met verwijzen naar andere artikelen, samenvattingen publiceren en mijn mening erover geven, maar dat doe ik dan liever (zonder de samenvattingen) in reacties op andere weblogs. Bovendien: waarom zou ik verwijzen naar sites die veel beter bezocht worden dan deze?

Al langer was het mijn ideaal om met meerdere mensen een weblog bij te houden. Daarom heb ik indertijd ook al mijn energie gestoken om Artikel 7 op te zetten, met als resultaat, dat ik toen alles was opgezet en opgestart er buiten de deur werd gezet. Ik ga verder niet in daarop, ik heb gezegd wat ik wilde zeggen in het artikel over de machtsgreep en verder zoeken ze het maar uit. Wel wil ik apropos opmerken, dat ik bijzonder verbaasd was toen ik gewezen werd op hun schaamteloze bedelactie. Er was tijdens en vlak na de oprichting geen sprake dat er ooit geld aan de mensen gevraagd zou gaan of moeten worden. Nu de twee overgebleven beheerders zien dat ze het niet redden, is dan niet gewoon het hele project Artikel 7 mislukt? Ze halen zonder noodhulp gewoon de doelstellingen niet en kunnen niet doen waar de site voor werd gemaakt. Droevig en faal. Met zijn achten zou het geen probleem zijn geweest. Misschien hadden de beheerders dat eerder kunnen bedenken, toen ze 6 anderen van gelijkwaardig participant veranderden in 2 bazen, 5 vrijwilligers en 1 excommunicado? Ook vind ik het wat schaamteloos om geld te vragen in een tijd waarin zelfs noodhulp aan Pakistan ter discussie staat. Maar zoals gezegd, ik ben wel klaar met die site en waar het me hier om gaat is dat dat avontuur me voorlopig de lust heeft ontnomen om opnieuw een groepsblog op te zetten. Gevalletje ezel <-> steen.

Voorheen stuurde ik mijn teksten ook op naar Amsterdam post en naar Contradicere. De laatste bood me zelfs een subdomein aan, maar ik voelde mijn "hutje" daar teveel uit handen gegegeven en ik had geen invloed op de lay out o.a. Om deze redenen en enkele waar ik hier niet op in zal gaan heb ik dat aanbod afgeslagen.

Een ander punt was, dat het drie keer kopiëren en opmaken van dezelfde tekst, waar ook verbeteringen eigenlijk in drievoud moeten worden aangebracht wel verdacht veel op werken begon te lijken, vooral na de inspanning van het schrijven zelf.

Enfin, om het verhaal af te maken:
De laatste maanden publiceer ik het meeste en vooral in de Amsterdam Post onder de bezielende leiding van Prof. Drs. G. B. J van Frikschoten en of en hoe vaak ik hier op VoL in de nabije toekomst zal schrijven is uiterst onzeker. Een hutje op de hei is uiterst aangenaam om je een tijdje in terug te trekken van het gedoe om je heen, maar ik hou over het algemeen meer van actie en interactie. (Als ik ooit een eerbiedwaardige grijsaard word, dan verkas ik naar een grot in de Ardennen, waar de mensen van heinde en verre naar me toekomen om een verlossend woord van me te ontvangen waar ze hun hele leven op kunnen sabbelen, danwel te genezen van hun psoriasis of hun slechte geweten.) Wie dus wil genieten van mijn briljante observaties, geniale taalgebruik, diepdoorvoelde conclusies en waargebeurde fantasieën (woorden schieten hier zelfs mij tekort), dan nodig ik u van harte daar uit, en niet in de laatste plaats ook om de artikelen van de andere schrijvers en de commentaren en aanvullingen op de artikelen van de reagenten daar.

Voor mijn andere schrijfsels daar zie hier.

Awel zenne.....zo staan de zaken ervoor. Als laatste wil ik vermelden, dat de gevolgen van mijn infarct op 17 juli langzaam maar zeker verminderen, zodat alles binnen korte tijd als een afgesloten hoofdstuk kan worden beschouwd. Ik hoef natuurlijk niet te zeggen hoe gelukkig ik hiermee ben.

Met hartelijke groet.

Het liberaal-islamistisch verbond

2010-08-31T12:47:00.002+02:00

The liberal-islamist alliance:

"..... In the name of fighting racism, the media has been unapologetically racist. In the name of tolerance, it has been wickedly intolerant. In the name of preventing persecution, it has turned a blind eye to ethnic cleansing and genocide by Muslims-- while provoking and perpetuating Muslim separatist conflicts In Asia, Europe and the Middle East. And tricking the American public into a war on behalf of one such separatist group under false pretenses. These are crimes. More than that, these are the actions of bigots whose biases are rigid and fixed, and who like the Nazis, use a political ideology as the basis for valuing some lives below those of others, based on ethnic and religious criteria."

Zie Sultan Knish, een blog van Daniel Greenfield

Demonstratie tegen de voorgenomen steniging van de Iranese Sakineh Mohammadi

2010-08-24T20:43:00.003+02:00

“I am now quiet and sad because a part of my heart is frozen.
The day I was flogged in front of [my son] Sajjad, I was crushed and my dignity and heart were broken.
The day I was given the stoning sentence, it was as if I fell into a deep hole and I lost consciousness.
Many nights, before sleeping, I think to myself how can anybody be prepared to throw stones at me; to aim at my face and hands? Why?
I thank all of you from Tabriz Prison.
.... tell everyone that I’m afraid of dying. Help me stay alive and hug my children.”

Op zaterdag 28 augustus 2010 vinden er in 100 steden demonstraties plaats tegen de voorgenomen steniging van de Iranese Sakineh Mohammadi Ashtiani en de barbaarse en onmenselijke steniging in het algemeen.

Ook in Amsterdam vindt er op zaterdag 28 augustus een protestactie plaats, beginnend om 14:00 uur op het Beursplein.

Voor meer informatie zie Hoeiboei

pseudosociologisch gezwam van Nordholt

2010-08-24T19:52:00.000+02:00

Ex-commissaris Nordholt ontpopt zich in zijn vrije tijd als liefhebberend socioloog en spuit 30 jaar oude bakerpraatjes en gemeenplaatsen.

In de Telegraaf van vandaag een interview met de zeventigjarige, Na een kolom gemeenplaatsen in de trant van: het is nu eenmaal zo, komt zijn analyse: hij wijt het toenemend geweld en agressie voornamelijk aan het gebruik van "drank, verdovende middelen en pepmiddelen" (wat bedoelt hij pepmiddelen? Koffie? Coca Cola? Energiedrankjes?). Onbekend objectNa deze volkomen uit de lucht gegrepen conclusie (want is het gebruik van drank en verdovende middelen niet eerder een bijkomend verschijnsel en versterking van een diepere oorzaak ipv een direkte oorzaak zelf?)

In één argument heeft hij wel gelijk: de opvoeding speelt een grote rol. Maar halverwege zijn artikel komt hij dan tot de werkelijke oorzaak van alle misère:

De oorzaak van de totale verwording waar de maatschappij momenteel aan onderhevig is voornamelijk te danken aan het feit dat kinderen vereenzamen, nu de ouders vaak (noodgedwongen) twee banen hebben en vanwege o.a. zorgen voor de hypotheek minder aandacht hebben voor hun kinderen en geen tijd meer zouden hebben om aan hun kinderen te besteden. En zo verbindt hij het gedrag van Marokkanen tegenover Homo's moeiteloos impliciet vooral de autochtone, hardwerkende bevolking. Hoe hij plotseling tot zijn gedachtesprong komt is volkomen onduidelijk, maar we hebben u te pakken hoor geachte Telegraaflezer: het is allemaal uw schuld natuurlijk en die van uw ouders, die zich een slag in de rondte moesten werken om rond te komen en u ook, om o.a. de opleiding van uw kinderen te betalen.

Nu kan men van een ex-commissaris niet beweren dat hij dom is, dus moet hij wel glashard staan te liegen. Met welk doel? Waarom wil hij de schuld bij de slachtoffers leggen? Waarom verkoopt hij zulke nietszeggende en misleidende kletspraat? Wat heeft hij te verliezen door de waarheid te zeggen? Is dat zijn decennialange beroepsdeformatie als politieman met de linkse catechismus in de hand, waarin staat, dat (vooral autochtone) slachtoffers eigenlijk de daders zijn, aangezien we een volk zijn van verkeerd opgevoede, oud-kolonialen, racisten en xenofoben?

De misdaadcijfers zowel als eenieders dagelijkse ervaring tonen aan, dat de straatcriminaliteit, de verharde atmosfeer in het dagelijks leven voor het grootste deel te wijten is aan de decennia-durende instroom van analfabete kanslozen, die geen enkele binding met en interesse voor Nederland en de Nederlandse bevolking hebben en de daardoor afgenomen (grotendeels al verwoeste) sociale cohesie, segregatie en polarisatie in Nederland. Dhr. Nordholt heeft blijkbaar 30 jaar geleden voor het laatst nagedacht, toen Nederland nog in de ban was van de hippie-laissez-faire opvoeding.

Het punt is: Nederland is (en wordt nog steeds) van hogerhand kapot gemaakt, met name door de linkse politiek met zijn weg-met-ons-en-vooral-de-zelfstandigen politiek. Het zijn niet de kinderen van ouders met twee banen, die Amsterdam tot een Wild-Weststad hebben gemaakt, waar internationale gangsters naartoe komen om hun schulden te vereffenen en een hele generatie opgroeit om zoveel mogelijk barbarij op de samenleving los te laten en met name om de Nederlanders, hun land, levenswijzen en ideeën intens te haten danwel te minachten. Het zijn niet de hardwerkende burgers die het sociale klimaat in Nederland verziekt hebben wardoor je kans loopt om een ritje met de tram of bus of een wandeling door een park met je leven te moeten bekopen. Het zijn niet deze kinderen die gewapende roofovervallen op tabakszaken plegen en het zijn niet die kinderen, die in groepen mot zoeken en voorbijgangers aftuigen dan wel in de rug of de nek steken. (Vraag eens aan een Spanjaard welk volk er altijd bekend stond als messentrekkers.)

Wie voeren de lijsten aan van de misdaadcijfers in Nederland? Wie zijn er dagelijks in het nieuws voor de barbaarse mishandelingen en berovingen op straat? Nordholt moet dat als ex-topman bij de politie beter weten dan wie dan ook. Dat zijn niet de kinderen van ouders met twee banen en een hoge hypotheek. Hoogstens zullen de ouders daarvan radicaliseren door de wanhoop waar ze in komen, als ze door de staat steeds meer worden uitgeknepen, tegengewerkt en feitelijk als oorzaak van de problemen worden gebrandmerkt door zelfverklaarde nepsociologen als Nordholt.

Meneer Nordholt, ik wil u ook hierbij ook nog even mede bedanken voor de belabberde staat waar het Nederlandse (en dan vooral het Amsterdamse) politiekorps zich mede dankzij uw decennialange werk in bevindt. De zich aan de wet houdende burger is daardoor niet alleen met de toenemende misdaad en onveiligheid opgescheept, maar heeft een apparaat dat hem ten dienste moet staan zien veranderen in een even gevreesde vijand en medeplichtige aan die onveiligheid. Honderd keer meer gevreesd dan de kinderen van ouders met twee banen.

Ik wens u verder veel succes met uw oude dag en uw gezwets in de ruimte.

Vertrouwen

2010-08-23T16:36:00.001+02:00

Vertrouwt u mensen in het algemeen?

De mate waarin u anderen vertrouwt zal voornamelijk afhangen van uw ervaring. Wordt u vaak in uw vertrouwen beschaamd, dan zal uw vertrouwen minder worden. Uw vertrouwen in de mensen wordt dus bepaald door de mate van onbetrouwbaarheid van de mensen in uw omgeving, de mensen waar u mee te maken krijgt (inclusief die van uzelf als actieve deelnemer aan die gemeenschap: immers: zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten).

Het Centraal Bureau voor de Statistiek heeft onderzoek gedaan naar de correlatie tussen nationaliteit en vertrouwen in de Europese landen (klik op link voor grafiek)

Hieruit zou blijken, dat Nederland hoog scoort, samen met Scandinavische en andere andere Europese landen. Turkije scoort er het laagste, met 14%

Maar aangezien vertrouwen dus een kwestie is van ervaring, dus van de mate waarin uw vertrouwen beschaamd wordt danwel u besodemieterd wordt, kan men dan niet uit deze cijfers afleiden, dat Turken ook inderdaad de meest onbetrouwbare mensen zijn uit de onderzochte landen?

Niet dat ik veel waarde hecht aan dit soort onderzoeken, behalve aan de geur van propaganda die eraan hangt en die al in de vraagstelling besloten ligt, maar is dit niet een bijzonder belasterend en racistisch onderzoek?

Enfin: Turken vertrouwen elkaar voor geen meter. Terecht?

Met dank aan het CBS.

PS: wie heeft bepaald dat de laatste tijd Turkije voortdurend wordt genoemd als Europees land? Van het weerbericht via de pers en politiek tot aan het CBS: Turkije wordt vooruitlopend op het ons door de strot duwen al als Europees land gekarakteriseerd.

Teken de petitie voor faire journalistiek kabinetsformatie

2010-08-19T15:27:00.005+02:00

De laatste dagen komen steeds meer mensen in actie om zich te beklagen
over de opstelling en berichtgeving van de media inzake de kabinetsformatie. Wat wij zien lijkt meer op een bewuste poging om onrust te stoken en tweespalt te zaaien, dan op een serieuze vorm van journalistiek waarbij distantie, onbevangenheid, evenwichtigheid en nuance de leidraad vormen. Nu het instrument van de petitie weer erg in zwang lijkt, is het goed dat wij dat ook maar eens inzetten. Met een
simpel doel: om ons ongenoegen te uiten over het gedrag van de (kwaliteits)media.

Vrijwel elke dag worden wij getrakteerd op een hijgerige zoektocht naar prominenten en minder vooraanstaanden, die ons moeten vertellen hoe erg het wel niet is als dit kabinet er komt. En ook instellingen, samenwerkingsverbanden en hobbyclubjes waar wij nog nooit van hebben gehoord, halen plots de voorpagina's om leeg te lopen over de ontmenselijking van de samenleving, mocht er een regering komen die gedoogsteun krijgt van de PVV.

Tegelijkertijd wordt weinig of geen energie gestoken in het zoeken naar voorstanders van een dergelijk kabinet of op zijn minst naar mensen die er niet a priori afwijzend
tegenover staan. De berichtgeving moet ons doen geloven dat er een hevige strijd gaande is binnen het CDA (en zelfs binnen de VVD) en dat verdeeldheid de boventoon voert. Maar verschillende enquêtes laten zien dat een groot deel van de achterban van deze partijen helemaal niet zo tegensputtert of ontevreden is. Die realiteit wordt genegeerd en de hetze wordt voorgezet.

Lees hier verder en teken de petitie!

Verspreid dit initiatief, zet het op de weblogs en mail het iedereen die zich zorgen maakt over de degeneratie en uitholling van de Nederlandse journalistiek.

Lees ook dit overzicht van de schaamteloze hetze van de Volkskrant.

Herstel

2010-08-18T20:47:00.000+02:00

Het is nu een maand geleden na mijn infarct en ik ben blij te melden, dat alles goed gaat.
schrijven en lezen (het geschreven woord dus) gaat weer prima, alleen maak ik geregeld spelfouten die ik vroeger niet maakte. Ook het spreken gaat stukken beter, alleen struikel ik nog wel over mijn woorden en verwissel soms beginklanken of woorden. Het laatste wat zich (hopelijk en naar verwachting) herstelt is mijn woord- en muziekdoofheid.

Ik had/heb altijd een goed muzikaal gehoor, maar na dit voorval hoorde ik geen boventonen of ondertonen meer, ik kon de toonhoogtes en het ritme niet vasthouden, laat staan meezingen/neuri"en. Het was of ik mijn innerlijke stemvork kwijt was. Ook hoorde ik in alle muziek die ik hoorde één en hetzelfde nummer. Een vreemde en wat beangstigende gewaarwording, om je hele leven hetzelfde nummer overal te moeten horen. Dat is nu wat beter. ik kan weer verschillende nummers uit elkaar houden en ook weer de juiste toonhoogtes en het ritme vinden (hoewel ik er af en toe weer de mist mee inga).

Wat ook wat langzamer herstelt is wat ik de woorddoofheid noem. In het begin verstond ik niets van wat mensen zeiden, alsof ze in een vreemde taal praatten. en nu nog, hoewel de taal wat bekender begint te worden. Enkele zinnen, met niet te ingewikkelde concepten en begrippen begrijp ik wel, maar andere gesprekken gaan na drie zinnen de mist in en veranderen in een stroom klanken, waar af en toe een aantal bekende woorden in doorklinken. Maar goed, een week geleden begreep ik helemaal niets van wat de mensen zeiden, dus ook dat gaat de goede kant op. Er is niets mis met mijn oren en ook niets met het begrijpen van (ingewikkelde) concepten en begrippen, maar ergens in de verbinding daartussen, tussen de klank en de semantiek rammelt het nog. Maar zolang er iedere dag verbetering is, en dat is er zeker, is de kans groot dat alles zich helemaal herstelt.

Iedereen nogmaals bedankt voor getoonde interesse en bezorgdheid. Het schrijven en lezen erover, hier en in de mails heeft me geholpen om snel mijn lees- en schrijfvaardigheden te herstellen.

Oude lavendel en roos

2010-08-08T01:59:00.003+02:00

(klik op afbeelding voor groter formaat)

zie ook: Groetenz uit Amsterdam

Een onverwachte gebeurtenis (3)

2010-08-02T14:46:00.005+02:00

zie:
Een onverwachte gebeurtenis (1)
Een onverwachte gebeurtenis (2)

Twee weken zijn voorbij. Wat is de stand?
Iedere dag gaat het beter. schrijven en lezen gaan bijna net zo goed als hiervoor, alleen ben ik nog wat snel moe en moet ik eigen teksten drie keer nalopen om er vreemde vergissingen uit te halen.

Spreken gaat ook met de dag beter, maar wat langzamer gaat is het begrijpen van gesproken teksten. Als mensen iets tegen me zeggen, is het, alsof mensen in een onbekende taal tegen me spreken en gesprekken tussen andere mensen kan ik niet goed volgen. Ik gaf al de vergelijking van een glas, waarin maar zoveel woorden passen en als de rand bereikt wordt, stroomt de rest erover. Met mijn muziekbeleving ging het ook heel slecht. Ik had/heb een goed ontwikkeld muzikaal gehoor, maar sinds de bewuste zaterdag hoor ik geen boven- en ondertonen meer, ik kan geen melodie of maat houden en het vreemde verschijnsel doet zich voor, dat een eenmaal gehoord liedje zich in alle liedjes manifesteert. Een vreemde ervaring. Tekst, melodie, maat en zelfs de afzonderlijke instrumenten van liedje 1 "superimpose" (ik kan even geen Nederlandse term verzinnen) zichzelf op liedjes 2, 3, etcetera, zodat het 1e liedje als een alleenheerser alle muziek overheerst. Ook hier is het glas na 1 liedje vol, en smaken alle dranken hetzelfde. Frik had het over een soort nabeeld, dat blijft hangen. Verder is er niets mis met mijn gehoor, zoals ik eerst dacht, het heeft iets te maken met dat de verbinding tussen de ontvangen gehoorprikkels en het begrip van de betekenis ervan niet goed werkt. Als ik namelijk een liedje in gedachten hoor, dan kan ik het wel goed voor de geest halen.

Maar ook dat wordt met de dag beter. Eergisteren kon ik weer verschillende nummers uit elkaar houden en ook gesprekken zijn steeds beter te volgen. Verder heb ik een aantal logopedische tests gedaan en daar hoor ik de uitslag vrijdag van.

Ik mag mezelf dus gelukkig prijzen. Maar vooral ook voor alle sympathieke reacties die ik heb gekregen, zowel in mails als in reacties her en der. Dat geeft me weer moed en zelfvertrouwen om verder te schrijven. Want daar was het allemaal om te doen. Hoelang nog? dat is voor iedereen een open een vraag en ik hoop dat iedereen er het beste van maakt. Geniet van het leven en haal eruit wat je eruit weet te halen. (En als het even kan: niet ten koste van een ander. Mensen hebben een ander zijn ongeluk niet nodig om zelf gelukkig te zijn of bestaanszekerheid aan te ontlenen. Integendeel zou ik zeggen.)

Voordat ik me nu verlies in speculaties over dood en leven (twee kanten van dezelfde medaille, beide even natuurlijke processen) en me in een niemand recht doende offtopic soepelglijdende moralistische achtbaan begeef sluit ik dit stukje

met vriendelijke groeten en iedereen het beste wensend.

Een onverwachte gebeurtenis (2)

2010-07-26T12:28:00.018+02:00

Ik schrijf dit alles niet op om zielig te doen, of om aandacht te trekken. Ik ben gewoon erg blij, dat ik het allemaal kan beschrijven, het letterlijk letterlijk na kan vertellen. ik probeer zoveel mogelijk te lezen, te schrijven en te begrijpen. Het is een dubbele oefening voor me. Zowel het zo snel mogelijk mijn taalvermogen terug krijgen als het proberen te begrijpen wat er gebeurd is. Ik wil me verontschuldigen als het onderstaande verhaal geen kop of staart heeft, De tekst is wat lang geworden en het vermoeit me nog te veel om een lange tekst in zijn geheel te overzien. Vergeeft u het me als het een volkomen onwetenschappelijk betoog is.

Hoewel ik zondag in het ziekenhuis geen woorden kon formuleren of complexe concepten kon vormen, was ik me goed bewust van mijn situatie en wat me overkwam. De arts liet me een polshorloge zien en ik wist precies wat het was, waar het voor diende enzovoort, ik kon alleen de dingen geen woorden geven. mijn bewustzijn was volmen helder en transparant.

Genesis 2:19 - "Toen vormde hij uit aarde alle in het wild levende dieren en alle vogels, en hij bracht die bij de mens om te zien welke namen de mens ze zou geven: zoals hij elk levend wezen zou noemen, zo zou het heten."

Deze passage in de Bijbel heeft me altijd geïntrigeerd. Het leek me altijd een kinderachtige bedoening, een soort circusact, waar god dieren uit een hoge hoed tovert en Adam als een kirrend en gelukkig kind allerlei woorden verzint voor die vreemde, pasgeschapen wezens: Okapi, kakkerlak, pimpelmees, roodbilmakaak, Certhia brachydactyla, enzovoort... een onmogelijke klus voor een mens, zeker als de god wezens sneller schept dan er een naam voor verzonnen kan worden.

Ik heb vermoed in die teksten echo's van de ontwikkeling van de vroegste mensheid, onze eigen prehistorie. Vervormde en mismaakte verhalen, vage aanduidingen, te fragmentarisch om er brood van te bakken, misvormd door interpretaties en propagandistische of onbewuste verdraaiingen. Zo zag ik in het verhaal van de vrucht van goed en kwaad de verwijzing naar de tijd, dat de mens zijn verstand begon te gebruiken, leerde onderscheiden (discrimineren!) tussen het een en het ander, en er een evolutionaire stap werd gezet naar de rede, weg van de droomstaat van het dier, en in de richting van kennis en meer (zelf)bewustzijn en rede (altijd hevig bestreden door alle goden en demonen, zoals de bijbel (o.a) daar voortdurend verslag van doet.)

Zondag in het ziekenhuis viel me bovenstaande passage in en hoe belangrijk de taal in de menselijke evolutie is geweest en nog steeds is. Het voor zover ik weet de enige plek waar het ontstaan van de menselijke taal wordt aangeduid.

Namen en woorden.
Met namen en woorden kregen wij, mensen, macht over de dingen.
In het woord "vuur" zit alles van het vuur verborgen. De vernieting, de hitte, de vlammen, de verwoesting, zowel als de weldadige koestering en ook de manieren om ermee om te gaan.

Het woord is "vuur". Het woord is macht over het vuur.

Misschien was het in grotten als in Altamira en Lascaux, waar door de medicijnmannen, de geheime kunst, dat nieuwe vermogen werd onderricht: Het benoemen en het verbeelden van de wereld. Met het tekenen en benoemen van een "buffel" kregen we macht over dat beest en zijn lot, door de namen kregen we grip op de verschijnselen om ons heen. Benoemen werd tegelijk bezweren. Met woorden konden we samenwerken in de jacht, ons beschermen tegen de gevaren en met woorden ontstond een werkelijkheid naast die van de dingen en gebeurtenissen, een zelfgeschapen abstracte wereld. Een parallelle wereld bestaand uit woorden, namen en concepten, een wereld waarin zelfs abstracties namen en woorden kregen. "God" is een woord. "Steen" is een woord. Ik noem je naam en jij reageert daarop. Niet op een willekeurige klankvolgorde, nee, die specifieke samenstelling van klanken: dat ben jij.

We zijn een heel eind gekomen.
Het lijkt alsof we in twee werelden tegelijk leven.
Onze wereld en ons wereldbeeld wordt gedomineerd door woorden.
Alle sociale interactie vindt plaats dmv woorden. Is er iets in de wereld om ons heen of binnen ons dat geen naam heeft of woorden heeft om het te omschrijven? Het kleinste botje in je lichaam heeft een naam. Alles om je heen van huis tot wolk heeft een naam, van het stiksel in je matras en de vezels en de moleculen daarvan, tot aan alle waargenomen objecten en melkwegstelsels in het heelal en dagelijks komen er honderden, mischien duizenden namen (al zijn het objecten als XD-327 of een nieuwe EU-norm) bij.

Maar ook in abstracte zin wordt ons leven omsponnen door een web van woorden. Alles wat we buiten de eigen waarneming van de wereld kennen komt tot je door woorden. In boeken, de kranten, tijdschriften, de commentaarstem van de nieuwslezer, de analist van gebeurtenissen. Alle kennis van de mensheid is opgeslagen in woorden, in namen, in de een of andere taal, van brailleschrift tot wiskundige formules. Al het onderwijs wordt in woorden gegeven. Zonder woorden geen wetenschappelijke ontwikkeling, zonder namen en woorden geen geschiedenis, geen collectief geheugen. Zonder woorden geen internet, geen computers, geen maanlandingen.

Woorden, namen en omschrijvingen beheersen ons leven. De wetboeken bestaan alleen uit woorden, alle verdragen en afspraken tussen mensen en naties: niets dan woorden. Moeiteloos gaan we met dit instrument om en we stellen op dezelfde plaats als de echte werkelijkheid. Waarheid en leugen worden alleen maar in woorden gemanifesteerd. Schoonheid en lelijkheid worden zowel in een scheld- en vloekpartij als in een gedicht verwoord. En altijd geldt nog: het woord is machtiger dan welk zwaard dan ook.

Afgelopen zaterdag raakte ik mijn taalvermogen kwijt. Aangezien ik ook zonder woorden, namen en complexe logische concepten volledig bij bewustzijn was en alles net zo helder begreep als anders, zou het heel goed kunnen, dat ik door had kunnen leven, zonder dit wonderlijke vermogen, dat door vrijwel iedereen voor vanzelfsprekend wordt gehouden. Ik zou kunnen lopen, en fietsen, simpele boodschappen zou ik wel op een briefje kunnen (laten) schrijven. Van honger zou ik dus niet omkomen en ik zou zelfs een redelijk gezond leven kunnen leiden.

Maar ik zou wat de mens tot mens maakt zijn verloren. Mijn macht over mezelf en de wereld zou ik kwijt zijn geweest. Mijn handvat voor het hanteren van de wereld zou weg zijn. Het enige wat me dan nog zou resten zou contemplatie zijn. Gelukkig was deze deur maar even dichtgedaan en bleef er een kiertje open. Of de deur nu weer helemaal open gaat weet ik niet. Hij klemt nog wat volgens mij, maar iedere dag draait hij weer soepeler in de scharnieren.

Voor het behoud van dat magische vermogen wil ik in eerste en laatste instantie Prof. Drs. G. B. J. van Frikschoten bedanken. Ik heb aan zijn snelle inschatting en reactie mijn (menselijke) leven te danken en dankzij hem kon/kan ik het bovenstaande weer schrijven. De mensen in mijn omgeving weten hoeveel het schrijven voor me betekent. Ik heb daar geen woorden voor. (zo zie je, zelfs voor sommige dingen zijn geen woorden.)

Verder wil ik iedereen bedanken die gereageerd heeft, hier en elders en ook via Email. Dat heeft me echt een hart onder de riem gestoken

En kijk eens: we zitten er midden in: De oorlog is gaande, hier en nu in Nederland woedt een oorlog van woorden. Multiculti tegen bescherming van eigen waarden. Post-modernistische gevaarlijke lariekoek tegen het gezond verstand. Met woorden wordt het protocol in Den Haag afgedraaid, de macht van het land hangt af van formuleringen, formules, bezweringen. Net zo lang gepraat tot een woordendraad wordt geweven, die de druk van andere woorden kan weerstaan. Wie heeft het Laatste Woord? Eigenlijk gaat het nergens om. woorden, ijler nog dan lucht. Maar toch gaat het om iets essentieels en iets wat grote waarde heeft. Het is waarheid tegen leugen.

Jullie reageerders zijn het die het verschil uitmaken in het huidige internettijdperk'dit precaire tijdsgewricht. Jullie zijn degenen in de voorhoede van het gevecht en ik weet zeker, dat de beste woorden zullen winnen. Als er tenminste strijd wordt geleverd. Anders blijven we met leugens en valse berichten en redeneringen voor andermans karretje gespannen. Ik hoop dat jullie toetsenbordtijgers blijven grommen en je nagels en slagtanden tonen en je niet laat kennen. Ook als ik zelf mijn begripsvermogen voorgoed zou verliezen, zou het mijn wens zijn, dat jullie de (verbale) wapens blijven hanteren en er steeds beter in worden. We leven volgens mij namelijk in een tijd van grote veranderingen. Of dat goed of slecht wordt is denk ik aan de mensen zelf. Ik wens iedereen het beste.

Met vriendelijke groeten

PS:
Paul van Ostaijen:

Marc groet 's morgens de dingen

Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem
ploem ploem
dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel
dag visserke-vis met de pijp
en
dag visserke-vis met de pet
pet en pijp
van het visserke-vis
goeiendag

Daa-aag vis,
dag lieve vis
dag klein visselijn mijn

----------------------------------------------------------

zie

Een onverwachte gebeurtenis (1)

Een onverwachte gebeurtenis (3)

Een onverwachte gebeurtenis

2010-07-24T21:25:00.011+02:00

(Mijn excuses voor eventuele fouten in zinsconstructies en zo.)

Verleden week zaterdag vrijwel op dit zelfde tijdstip, rond half tien 's avonds gebeurde er iets vreemds. De rechterkant van mijn lichaam verdween toen ik aan de eettafel stond. ik liep wat onzeker naar de bank en daarna naar het bureau aan de computer, waar de volgende e-mailwisseling ontstond.
---------------------------------------------------------------------

Op 17 juli 2010 21:31 schreef DG het volgende:
Subject: Re: brietjej

er gaat iets fout is met je, mijn verlamd is rechts kant . Ik kan niet trouwens praten en goed niet goed schrijven, ik schrijf verkeerde lijkt lastig lijk mij schrijf ik verkeerde letters, dit is geen grapje, ik ben bezorgd wat moet ik doen, misschien een misschien wat een lichte beroerte heb? Hoop dat ik het weg gaat. Hoe hieronder:

Op 17 juli 2010 21:34 schreef F. het volgende:

112 bellen. NU!
En voordeur openen! mail je tel nr. als je kan

Op 17 juli 2010 21:38 schreef DG het volgende:

voordeur?

06 xxxx xxxx

Erg moeilijk te schrijfe, schrijf lechten ander woorden dan ik intentie, zoals zo iets. onzin woorden anders letters en woorden ertussen

eallangs idioterie

From: F.
Sent: Saturday, July 17, 2010 9:42 PM To: DG Subject: Re: brietjej

bel 112 Je nummer klopt niet. 112 weet waar je woont en wat er aan de hand is. BEL 112

Op 17 juli 2010 21:46 schreef DG het volgende:

even wachten. gevoeligheid gaat weg.

From: F. Sent: Saturday, July 17, 2010 9:48 PM To: DG Subject: Re: brietjej

NU BELLEN DG! 112. DIT GAAT NIET OVER. JE HEBT EEN BEROERTE.

Op 17 juli 2010 21:51 schreef DG het volgende:

ik heb gebeld

F. schreef:

Ambulance is onderweg hoor ik net. Hou vol maatje!

-----------------------------

Wat er gebeurde maakte geen indruk op me, het liet geen impressie na. Na mijn eerste mail ben ik gaan douchen in de hoop dat het over zou gaan. Na vijf of tien minuten kwam ik uit de douche en las ik het dringende antwoord van F. Maar ik kon geen woorden of begrippen vormen. Ik ben naar buiten gegaan en heb bij de buren aangebeld, maar die dachten dat ik dronken was en zeiden dat ik lekker naar bed moest gaan. Ze deden de deur voor mijn neus dicht. Toen ben ik naar boven gelopen en heb ik mijn telefoon gepakt, na nog een dringende mail van F. Ik belde 112. Een stem vroeg me wat voor dienst ik wilde en ik wist "ambulance" te formuleren, plus "Amsterdam". Daarna kreeg ik de ambulancedienst. Mijn straatnaam wist ik te zeggen, maar voor het huisnummer ben ik naar de straat gelopen. Ik was er niet zeker van, omdat ik F. ook een verkeerd telefoonnummer had gegeven.

Ik ben in de deuropening blijven staan en twee minuten later kwam een ambulance met gillende sirenes de straat in. De ambulancebroeders stapten uit en terwijl de ene vroeg of ik gebeld had klapte de andere een brancard uit. Ik mocht uitleggen dat ik niet kon praten, mocht gaan liggen, werd de ambulance ingeschoven en met zuurstof in mijn neus vertrokken we weer met jodelende sirenes richting ziekenhuis.

(Wordt gelukkig nog even vervolgd?)

Bij de afbeeldingen:
Afb 1:De tijden bij het doktersrapport kloppen niet. Ik dacht dat er veel langer overheen was gegaan. Rond half tien begonnen de symptomen en hooguit om tien uur, eerder vijf voor tien kwam ik de polikliniek binnen. 24 minuten. Als ik meteen gereageerd had, was ik binnen 10 minuten in de ziekenhuis geweest... Dank overigens aan de moderne communicatiemiddelen. En Beatrix zeggen dat het zo'n oppervakking medium is. Mevrouw, het redt mensenlevens.
Afb 2: Vanaf zondag begon ik meteen alles te proberen weer uit te spreken, de woorden weer aan elkaar te timmeren ("ta-fel", "zus-ter", van alles wat ik zag probeerde ik weer de woorden van te maken) en ik had papier gekregen waar ik probeerde (vrijwel nog vruchteloos) alles weer op te schrijven, waarvan akte.

Zie:
Een onverwachte gebeurtenis (2)
Een onverwachte gebeurtenis (3)

Every dawn a heart is forged

2010-07-21T18:20:00.004+02:00

MARC BOLAN 1947-1977

A Day Laye

Every dawn of our lives a heart is forged
And linked with lore to one so similar
Born with blessed life dust
Stored beneath its soul
To bless and pass onto its children

Even though the wind may blow it all away
Don't you ever worry 'cos I'm your friend

Aan Ahmed Marcouch

2010-07-07T17:02:00.003+02:00

Geachte heer Marcouch,

Bent u bekend met het verschijnsel lokagenten?

Zomaar wat links

2010-07-07T00:40:00.004+02:00

Bij het opruimen van mijn favorieten/bladwijzers kom ik geregeld sites tegen waarvan het me onduidelijk is waarom ik die genoteerd heb. Omdat het wel ergens goed voor zal zijn, hier één zo'n site, Dinocrat. Voor degenen die in een verloren uurtje blind willen surfen onderstaande linklijst, gepikt uit de zijbalk daar.

Problemen? Welke problemen?

2010-07-05T11:56:00.001+02:00

Zeg maar wat ze willen horen

2010-07-04T02:19:00.007+02:00

De Dagelijkse Standaard is het enige weblog dat ik ken, waar reacties zonder opgaaf van redenen klaarblijkelijk willekeurig gewijzigd en verwijderd worden. De laatste tijd worden er om voor mij onverklaarbare redenen reacties van me verwijderd. Mijn suggestie op de open draad, dat ze een favicon zouden kunnen maken werd verwijderd, maar ze hadden de volgende dag wel een favicon.

Nu wordt de laatste tijd de site steeds meer overspoeld met sport. Ik heb een grondige hekel aan deze opgedrongen massahysterie die het hele maatschappelijke leven moet overheersen en maakte dit kenbaar. Maar twee achtereenvolgende reacties werden verwijderd en vervangen door lofzangen van de redactie. Ik heb dan maar een laatste reactie geplaatst, die ook wel verwijderd zal worden, dus zet ik hem ook hieronder neer:

"Ik vind het niet erg dat jullie kritiek van mijn kant weghalen en ook niet dat je mijn suggesties voor verbeteringen weghaalt en dan de verbeteringen wel doorvoert. Als ik een nieuwe schrijver op DDS beledigd heb, dan spijt me dat. Het was niet persoonlijk bedoeld, maar ik wilde mijn afkeuring uiten, dat DDS zich ook overgeeft aan de opgedrongen sporthysterie. Maar als jullie niet tegen kritiek kunnen, sluit dan gewoon de reactiemogelijkheid af. Of wil je alleen slijmers aan boord?"

Het is een naar idee om op een artikel te reageren en niet te weten of het wel PPC (plaatselijk politiek correct) is en in de wetenschap dat er willekeurig in geknipt kan gaan worden of het geschrevene zonder verklaring verwijderd. In hoeverre kan men de reacties daar dan nog serieus nemen? Zijn ze daar zo bang voor woorden? Voor kritiek? Ik vind het vreemd, dat men met al die angstige voorzorgsmaatregelen zo snel zijn toevlucht zoekt tot verboden woorden en het censureren of gewoon verwijderen van onwelgevallige bijdragen aan een discussie. Hoe zuiver is de discussie daar nog eigenlijk en loopt men niet het gevaar in een steeds kleiner cirkeltje rond te gaan draaien? Een organisatie die niet openstaat voor kritiek wordt decadent.

Woorden zijn geen dolken en zelfs schelden doet geen zeer. Maar de Nederlander schijnt banger voor woorden te zijn geworden dan voor iets anders.

Gesprekken met Gabriël (1)

2010-07-03T00:55:00.004+02:00

Door Prof. Drs. G. B. J. van Frikschoten en D. G. Neree. Zie Amsterdam Post

Op een avond werd er gebeld en hoewel ik 's avonds gewoonlijk niet voor onverwacht bezoek open doe, liep ik naar de voordeur en opende die. Voor me stond een man van middelbare leeftijd, goedgekleed maar niet overdadig, met een vriendelijke glimlach op het gezicht.

"Goedenavond", zei hij en stak een hand uit die ik schudde. "Mijn naam is Gabriël Beaude. Bent u XXX?"

Verbaasd keek ik de man aan. Hoe wist hij mijn schrijversnaam? Even voelde ik een vlaag van bezorgdheid. Alsof de man het aanvoelde hief hij in een bezwerend gebaar zijn hand op en deed geruststellend een stap terug.

"Wees niet bevreesd!", sprak hij. "Ik ben gezonden om kennis met u te maken en te zeggen dat wij met instemming uw teksten lezen. Ik wilde u iets vragen. Vindt u het erg als ik even binnenkom?"

Wat een vreemde vraag. Onderzoekend bekeek ik hem. Wat zou hij in zijn schild voeren? De man scheen geen kwaad in de zin te hebben en aangezien ik op dat moment niets te doen had, liet ik hem binnen en nodigde hem uit op de bank plaats te nemen.

"Wilt u iets drinken? Koffie misschien? Iets fris wellicht? Fanta, Coke?"
Vriendelijk lachte hij me toe en schudde het hoofd. "Nee, dat heb ik niet nodig. Ik neem niet. Ik breng slechts."
"Oh, Jezus, een verkoper!", wist ik nu zeker en had terstond spijt dat ik hem binnen had gelaten. Hoe kreeg ik die er ooit weer uit? Dat zul je altijd zien. Met zalvende praatjes toegang verschaffen en dan zit je er mee opgescheept. Bij nader inzien zag 'ie er ook wel raar uit. Het leek wel of hij licht uitstraalde. En dan die haren tijdens dat nee-schudden tegen de drank. Gelijk een vertraagde opname van een waaier gouden draden. En dat zat hier op de bank!

Net toen ik hem wilde zeggen, dat ik niets nodig had en niet van dergelijke verkooppraatjes gediend was, stond hij op en trok tot mijn schrik een zilverglanzend zwaard uit zijn mantel en hief het op naar de hemel.

"Ik ben een engel Gods en wij hebben internet!"

Bij het zien van dat zwaard wilde ik naar de deur lopen, maar met een sprong versperde hij me de weg.
"GA ZITTEN!"
Zijn ogen schoten vuur en er zat niets anders op dan zijn bevel te gehoorzamen. Shit, een gek! Die ging me afmaken! Maar alsof hij mijn gedachten geraden had, zei hij luid: "Nee, ik doe je geen kwaad, integendeel. Maar jullie mensen moeten eens een keer goed luisteren als je wijze raad krijgt. Elke 500 jaar moet er goddomme weer een nieuwe profeet komen om jullie op het rechte pad terug te brengen en wat doen jullie? Hij heeft zijn kont nog niet gekeerd of je verdraait en vervalst zijn woorden en maakt er weer een puinzooi van."

Hij ging op de bank zitten en begon geïrriteerd met de punt van het zwaard zijn nagels schoon te maken.

Langzaam kreeg ik mijn tegenwoordigheid van geest weer terug. "Maar wat heeft dat met mijn stukjes te maken? Ik geloof niet eens meer in God. Het is dat jij net aanbelde en hier in vol ornaat je manifesteert als engel, maar ik was er juist klaar mee, met dat geloof. En nu dit. En hou eens onmiddellijk op met dat machtsvertoon met Star Warszwaarden en zo want daar ben ik helemaal niet van gediend. Wat kom je doen en wat heb je te vertellen? Ik ben niet de klachtenafdeling van de Hema dus hou je een beetje in tegen mij. Je was toch zo enthousiast over mijn stukjes op dat internet dat jullie daarboven hebben? Vertel het maar. Of moet je eerst een borrel? Ik hou niet van dat theatrale overspannen gedoe. En doe je voeten van mijn salontafel!"
"Heheheh... sorry."
Met een verlegen glimlach haalde zijn gelakte schoenen van de tafel. Toen vouwde hij het zwaard op tot een pakketje ter grootte van een portefeuille en stak het in zijn binnenzak. Op mijn verbaasde blik antwooordde hij:
"zijt gij verbaasd over deze dingen? Welnu, ik zal u dingen tonen die geen mens voor u gezien heeft en geen oor nog ooit gehoord."
Ik begon er nu een beetje genoeg van te krijgen.
"Ok, je bent een engel van de hoogste god en komt me iets brengen of vertellen. Ik wil je verzoeken dat dan ook te doen en dan weer op te hoepelen. Ik heb nog meer te doen vanavond. Wil je nu die borrel nog of niet? Ik anders wel. Jezus..."

Ik stond op draaide me dan om om naar de keuken te lopen, maar nadat ik de eerste stap gezet had, zag ik vanuit mijn ooghoek een snelle beweging en voordat ik kon reageren werd mijn rechtervoet, die net van de grond kwam, naar links geschopt, zodat die tegen mijn linkerkuit kwam en ik met mijn volle gewicht naar voren stortte.

Ik strekte mijn armen in een reflex naar voren om mijn val te breken, maar in plaats van de vloer te raken, leek ik er dwars doorheen te gaan. Ik bevond me plots in een oneindige ruimte en leek omlaag te vallen, maar er was niets om beweging of snelheid aan af te meten. Bijna gelijktijdig was het of er diep onder mij een enorme fontein als een lavastroom van licht opwelde, die steeds dichterbij kwam, tot ik erdoor omgeven werd en ik me omringd zag door een zee van licht, afkomstig uit wat een onzichtbare, centrale bron scheen. Maar het was geen licht, zoals dat van de zon, maar iets helderders, zuiverder, niet alleen licht, maar een geluidloze, stille storm van bewustzijn, kracht, liefde en kennis. Terwijl ik gebiologeerd naar de bron ervan staarde, die maar op bleef wellen, voelde ik een aanwezigheid , die ik herkende als Gabriël, hoewel hij niet meer was dan een indruk en een geluidloze stem.
"Kijk daar, XXX, de bron van alles wat bestaat en het enige wat echt bestaat. Buiten dit licht bestaat er niets, alles komt eruit voort en alles keert er in terug. Als het zou doven, zou het heelal en alles daarin verdwijnen als een nevelflard. Maar hoe zou dat ooit kunnen? Het is immers het zijnde zelf?"
Ik keek naar de bron van het licht dat ons omringde en doordrong en zag dat wat hij zei waar was. Dit licht gaf iedere atoom bestaansrecht en ieder wezen het leven. Geluk, kracht en goedheid maakten het wezen uit van dit licht, eeuwig en onverwoestbaar, zonder gelijke en zonder grenzen of beperkingen. Een extatisch verlangen maakte zich van me meester om naar die bron toe te gaan, in de wetenschap dat ik die nooit zou kunnen bereiken. Maar op het moment dat ik aan de neiging toe wilde geven en me naar beneden wilde storten werd ik ergens door vastgegrepen en naar achteren getrokken.

Ik sloeg mijn ogen op en bleek op de bank te liggen. De kamer was verlaten. Op de salontafel lag een beschreven vel papier.

(wordt vervolgd)

The empathic civilisation

2010-06-29T20:40:00.001+02:00

Bekijk meer van RSA Animate

Nieuws over de Obamessias

2010-06-29T13:38:00.003+02:00

Obama praat in het geheim met terroristische groepering Hamas

Obama gaat kritiek op zijn beleid strafbaar maken.

Wetsvoorstel aangenomen, waardoor Obama het internet kan afsluiten.

Open brief aan de dames en heren politici

2010-06-26T13:20:00.001+02:00

Geachte dames en heren,

u gaat wel eens het land in en legt dan zogenaamd het oor te luisteren bij de burger. Alsof u zelf geen burgers bent, maar een afgescheiden elite. Ik ben een Nederlands staatsburger. Daar kan ik niets aan doen. Ik ben hier geboren en heb geen keus. Mij is een eenzijdig contract opgedrongen. Het zij zo. Wie de macht en het geweldsmonopolie heeft, heerst.

Weet u wat ik als burger nu graag zou willen?

Dat ik weer trots ben op mijn land. Dat mijn kaken niet warm van schaamte worden als ik een Nederlandse krant opsla of een televisieprogramma bekijk. Ik zou willen dat ik met trots kijk naar de onderhandelingen in Den Haag, in plaats van dat mijn intelligentie samen met de kiezers beledigd wordt. Ik zou trots op Nederland willen zijn vanwege zijn uitmuntende onderwijs, de state-of-the-art gezondheidszorg en de veiligheid, die ontstaat wanneer de wet streng maar rechtvaardig wordt toegepast. Ik zou graag trots willen zijn op een open regering, die er niet voor terugdeinst om in alle eerlijkheid de nodige maatregelen te nemen. Ik zou trots willen zijn op een land, dat de individuele vrijheid en zeker die van meningsuiting hoog in het vaandel heeft en die de burgers beschouwt als mondige, volwassen mensen.

Ik wil geen land met verloederde wijken, straatterreur, onveiligheid, steeds meer en hogere lasten, een immer groeiend ambtenarenapparaat, die op steeds meer gebieden regels stelt. Ik wil geen land dat vol camera's hangt, waar iedere stap die ik zet geregistreerd word, waar ik over iedere ademtocht belasting moet betalen, maar waar een aangifte wegens diefstal niet wordt opgenomen. Ik wil geen politici, die voor het partijbelang en electorale winst uit een regering stappen. Ik wil niet als debiel behandeld worden door de publieke omroep en voorgelogen worden door de pers. Ik schaam me voor de manier waarop Geert Wilders behandeld wordt. Ik schaam me diep voor de Israëlberichtgeving, het antisemitisme en agressie tegen homo's en het stap voor stap opdringen van Islamitische misbruiken, het telkens meer moeten aanpassen aan een barbaars bijgeloof. Ik schaam me voor de smerigheid op straat, voor idioten in stadswachtuniformen en voor de toenemende onbeschoftheid tussen de mensen.

Maar bovenal schaam ik me voor de zogenaamde intelligentsia in dit land, die alle kennis corrumperen met hun sofisme en nihilistische cynisme. Ik schaam me ook voor de zachte heelmeesters, de wonden die aan het etteren zijn, en de manier waarop de Nederlander als een xenofoob, dom kind behandeld wordt, dat straf heeft voor denkbeeldige zaken. Woedend kijk ik naar uw arrogantie en welbewuste misleiding. Uw glimlachende leugens en uw arrogante distinctie. Waar bent u bang voor? U staat daar toch namens ons? Waar zijn jullie bang voor? Voor de afkeuring van Bilderberg-Bea?

Dames en heren, ik zie een maatschappij in razendsnel verval. En u bent de oorzaak daarvan. U houdt de burger voor, dat ze idioten zijn, nauwelijks geschikt om te overleven, laat staan ergens over na te denken. U sluit de ogen voor het verval dat u genereert en degenen die ermee geconfronteerd worden, schoffeert u en noemt ze haatzaaiers en onruststokers, tokkies en racisten.

He lang is het geleden, dat één van u het gewaagd heeft een visie naar voren te brengen over hoe het met het land moet gaan? Hoelang kunnen jullie nog volhouden iedere keer geschokt en verbijsterd te zijn? Hoeveel incidenten moeten er plaatsvinden voordat het duidelijk wordt dat het patroon een terugval is in chaos en barbarij? Streeft Nederland nog ergens naar? Of is het: voor mij de macht en laat de mensen maar hozen? Moet Nederland terug naar de steentijd, naar de middeleeuwen? Of kan Nederland ook weer een baken zijn van verlichting, een welvarend, trots land, dat voorop loopt in technologische, wetenschappelijke en humanistische ontwikkeling. Maak van Nederland een echte democratie met een bruisende economie. Stop met het leegzuigen van mensen. Stop met het polariseren en een muur (met camera's) op te trekken tussen jullie en het volk. Stop met partij(lid)belang boven het landsbelang te stellen en wees toch eens eerlijk. We zijn niet elkaars vijand en streven in wezen hetzelfde na..... of niet?

Beschaving hoeft maar één of twee generaties lang geschoffeerd, vergeten en afgewezen te worden en het is passé. Dan heeft het roofdier gewonnen. Beschaving en cultuur zitten in de mensen zelf en jullie zijn de hoeders daarvan. Maak de mensen in plaats van bang weer trots op hun land, hun verworvenheden, hun afkomst en geef ze een blik op een mogelijke toekomst.

Ik weet het, ik ben een hopeloze dromer.

Met beschaamde groet.

D. G. Neree

Duurzaam een oor aangenaaid

2010-06-17T03:56:00.002+02:00

Duurzaamheid is het nieuwe toverwoord, de nieuwe mantra, waarmee de farizeeërs van de linkse kerk ons een nieuw rad voor ogen draaien, ons denken en onze gedragingen zo trachten te manipuleren, dat men vrolijk door kan gaan met in de naam van hun verdorven utopieën een greep in uw portemonnee te doen. Te pas en te onpas wordt de term de laatste tijd gebruikt, en wat er precies onder verstaan wordt mag Joop weten. Sommige mensen kunnen zelfs duurzame ijspegels aan de man brengen.

Zeker gehaaide politici die duurzame gebakken lucht verkopen, alleen is het geen vrijwillige aankoop, maar gedwongen winkelnering van waardeloze abstracties, die niets toevoegen, maar alleen geld kosten. Geld, dat vooral gaat naar de overhead, gebouwen en faciliteiten, de feestjes, de diners, de reizen en vooral de riante salarissen van het personeel van de door die politici opgerichte hobbyclubs, die met uw zuurverdiende geld mooi weer spelen en zichzelf van een duurzame toekomst verzekerd weten.

Militante pseudo-hippies zouden toch moeten weten dat er in dit universum niets duurzaam of blijvend is? Alleen de manipulatieve leugens en gebakken lucht van politici zoals aan de verrotte linkerzijde van het Neerlandse politieke spectrum lijken eeuwig, net als de prijskaartjes die eraan hangen en de gesuikerde dwingelandij erachter, die zich verzekerd weet van het geweldsmonopolie.

Nederland bevrijden van deze glimlachende socio-calvinistische rakkers met hun paternalistische en stiekeme voor-uw-bestwil-machtswellust zou een stap in de goede richting zijn van een duurzaam gezond geestelijk klimaat.

Waarom komt de PVV nu niet in de regering?

2010-06-14T12:15:00.006+02:00

De waarheid zit soms in een klein woordje, een bepaalde zinsbouw.

Mark Rutte zegt: "We moeten die mogelijkheid "minstens" onderzoeken.

Minstens dus. Ach ja, enthousiast klinkt het inderdaad niet. Ze kunnen niet om de PVV heen, dus moet het ook even onderzocht worden. Voor de vorm dan, want geloven doet hij er niet in.

Moet ook de mogelijkheid van andere, dus linkse partijen "minstens" onderzocht worden? Nee,die blijven automatisch over nadat de PVV "minstens" is onderzocht. Wel, laat ze maar een bloedpact vormen en een lappendeken stikken. dat gaat aan de naden al snel wringen en scheuren. De PVV kan nu in een regering alleen maar stemmen verliezen als ze hun standpunten moeten compromitteren. Ziehier de redenen waarom oppositie op dit moment beter voor de PVV zou zijn:

1: Verdere groei en versterking en bestendiging van de PVV en in maart een grote overwinning in de 1e kamer, waardoor een centrumlinks kabinet daadkracht verliest en daaropvolgend
2: de val van het straks gevormde wanhoopskabinet Rutte, waardoor de PVV bij nieuwe verkiezingen over twee jaar nog sterker uit de bus komt.

Is dat ook goed voor het land?
Volgens mij beter dan dat de PVV nu al gaat regeren met alle valkuilen van dien en het risico, dat we weer 8 jaar moeten wachten op een dergelijke kans. Dat is te lang. De huidige politieke status quo moet op korte termijn worden doorbroken. Dat gaat de PVV met de huidige stand van zaken m.i. nog niet lukken. 24 zetels in te weinig, daarvoor staat de partij te alleen.

Maar ik ben geen profeet en alles speelt zich nu achter gesloten deuren af.

Mijn advies aan de heer Wilders: Houd uw rug recht en uw poot op de essentiële punten stijf. Dat heeft u de 1,5 miljoen stemmen opgeleverd. Ieder compromis op cruciale punten zal het einde van de PVV betekenen. U weet zelf welke punten dat zijn.

Laat gewoon die drugsplannen vallen. Repressie hierin schept alleen maar misdaad en ellende.

zie aub ook dit artikel op Noodzakelijk Kwaad

Waar werd niet over gesproken?

2010-06-08T19:29:00.002+02:00

Het antwoord vindt u hier.

Deze partij stelt die thema's wel aan de orde.

Dokters als dienaren van sadisten

2010-06-08T17:06:00.006+02:00

Besnijdenis is zware mishandeling, uitgevoerd op kinderen, die daar zelf niet tegen kunnen protesteren.

In Nederland mag je je kind geen opvoedkundige tik geven. Je mag echter wel een volstrekt nutteloze misdaad plegen als het afsnijden van een stuk van de penis bij hulpeloze baby's

Besnijdenis is verminking.
Besnijdenis is kindermishandeling.
Besnijdenis bezorgt kleine kinderen een levenslang trauma.
Besnijdenis is iemand opzadelen met een levenslange politiek brandmerk. Een eigendomsbewijs. Voor het leven getekend.
Besnijdenis voegt niets toe aan persoonlijke hygiëne. Daar is water en zeep voor. Snijdt men ook oren af, zodat er geen vuil inkomt? Rukt men teennagels uit zodat er geen vuil onder komt?
Besnijdenis is alleen heilzaam bij een zogenoemde "Spaanse kraag".
Besnijdenis is het verzinsel van sadisten.

Op dit moment worden in Nederlnad besnijdenissen door artsen uitgevoerd. Het argument van de wetgever: als de artsen het niet doen, dan gebeurt het thuis, met roestige messen en onhygiënische omstandigheden.

Een drogreden. De wetgever dient deze verminking te verbieden en streng te veroordelen. Ouders van in Nederland geboren kinderen, die hun kinderen verminken, dienen zwaar gestraft te worden. Nemen ze het kind mee naar Marokko en laten ze het daar doen? Artsen dienen ieder geval van besnijdenis te melden. Als ik mijn kind in het buitenland zijn oren laat afsnijden en ik kom terug in Nederland, word ik ook gearresteerd en berecht. Kinderen uit allochtone ouders zijn ook Nederlanders en dienen volledige bescherming van de wet te genieten. Ook, en in dit geval zelfs tegen hun ouders.

Besnijdenis dient geen enkel ander doel dan kinderen te brandmerken als slaaf van een religie. Een besnijdenis is niet ongedaan te maken. Een besneden niet-moslim is een afvallige en dient volgens dat verknipte wereldbeeld gedood te worden. Maar het is de religie zelf die godslasterlijk is. Is God onvolmaakt in zijn schepping? Moet de mens het werk van God verbeteren?

Besnijdenis dient geen enkel nut.
Verbied besnijdenis. Waar is de Raad van Kinderbescherming?

Feministen van Nederland: Het verhaal van Neda

2010-06-08T04:03:00.010+02:00

Ethan, een commentator die ik hier en daar in de blogosfeer tegenkom met glasheldere commentaren, die ik graag lees, publiceerde op Het Vrije Volk een video over het leven van Neda Agha-Soltan, de vrouw die door het Iraanse regime werd doodgeschoten en die het symbool is geworden van de Iraanse opstand tegen een regime regime, dat zich in dertig jaar ontpopte als een wreed, niets-ontziend monster, dat de oorlog verklaarde aan de eigen bevolking.

De gebeurtenissen in Iran zijn van historisch belang, zowel op lokaal als op internationaal niveau. Wat er in Iran gebeurt, zal een grote invloed hebben op de toekomst van de hele Islamitische wereld en ook die van het Westen. Iedereen die zich de gebeurtenissen in dit land en deze planeet aantrekt, dient m.i. de video te zien, daarom zet ik hem hier neer. Speciaal beveel ik hem aan, aan de feminstische beweging in Nederland, of wat zich nog als zodanig voordoet.

In Iran (Perzië) wordt duidelijk wat er met een land gebeurt, als het plotseling geregeerd wordt door een mensvijandige totalitaire theocratie. Een afschuwwekkende karikatuur van een regime, een regime van barbaarse terreur in de 21e eeuw.

Voor meer over het verzet in Iran zie de Iran-nieuwsdraad op Amsterdam Post

En eh... Gretta, waar was jij tijdens de herdenking in Den Haag?

Theo van Gogh over Job Cohen (vsop)

2010-06-08T01:21:00.004+02:00

Column "De boel bij mekaar houden" in Metro (12 maart 2004):

Van alle oplichters die ons de Vijfde Colonne van de geitenneukers proberen te verkopen als een verrijking van onze toch al zo geweldige multiculturele samenleving, is Cohen de meest doortrapte.

Lees meer uitspraken over Job Cohen als burgemeester van A(r)msterdam

Nog eens Pat Condell over de verkiezingen

2010-06-07T23:43:00.003+02:00

De video van Pat Condell naar voren gehaald, met een vertaling van de tekst eronder. Frappante overeenkomsten met Nederland. Laat ieder voor Nederland zijn eigen conclusies trekken. Wij hebben geen U. K. Independence Party.

Zo

Stem klein, denk groot!

Dit is een video over politiek en niet over religie, want hier in Engeland gaan we verkiezingen tegemoet, waarmee we de kans krijgen om een nieuwe regering te kiezen.

Is dat niet opwindend?

In een democratie valt er altijd iets te kiezen.
Wilt u geregeerd woorden door rood of door blauw? De keuze is helemaal aan u. Wilt u betutteld en vernederd worden door leugenaars of door misdadigers? U mag kiezen. Heeft u liever dat uw fundamentele waarden worden beledigd of genegeerd door oplichters of liever door charlatans? Of in het kort: Wil u dat u invloed nihil is of nada? En wanneer wilt u dat er naar u geluisterd wordt: Nooit of helemaal niet? De keus is aan u. Wilt u nog meer keus? Kiezen of delen. En daar ligt de werkelijke keus.

Er zijn mensen die zeggen dat we in Brittannië evenredige vertegenwoordiging zouden moeten hebben. Ik zou al blij zijn met wat voor vertegenwoordiging dan ook, u niet?

Ik wil zeker een nieuwe regering zien en ergens interesseert het me geen donder wie daarin zitten, zolang het maar niemand is van de Labourpartij, een organisatie die getoond heeft geen schaamte of principes te bezitten en die ruggegraatloos en tegelijk arrogant, laf en tegelijk oorlogszuchtig is.

Persoonlijk zou ik voor de UK Indepence Party stemmen, want ik zou de wetten van dit land in dit land gemaakt willen zien worden, door mensen die in dit land leven en die ter verantwoording kunnen worden geroepen en ik denk niet dat dat teveel gevraagd is.

Op wie u ook gaat stemmen: u moet weten dat dit de belangrijkste verkiezingen zijn die er ooit zijn gehouden in Groot Brittannië, want dit is de laatste kans die we ooit zullen hebben om ons zelfbeschikkingsrecht terug te eisen van de misdadigers die het hebben gestolen. Er is zoveel van onze autonomie overgedragen aan de Europese Unie, waar 75% van al onze wetten nu vandaan komt. Zet dit zich voort, dan zal onze regering over 5 jaar geen regering zijn die die naam verdient en zal dit land opgehouden hebben te bestaan als onafhankelijke natie. En als u op de conservatieven stemt of op de sociaal-democraten of op Labour (en god helpe u als u Labour stemt), dan helpt u hieraan mee en helpt u mee om een einde te maken aan de democratie in het Verenigd Koninkrijk. Is dat werkelijk wat u wilt? Want alle drie de grootste partijen zijn volkomen toegewijd aan de naadloze integratie in de komende Europese superstaat en geen van drieën zijn ze van plan om het Britse volk daar ook maar enige zeggenschap in te geven. Geen enkele! Wat dat ook moge zijn: democratie is het niet.

Keer op keer hebben we gezien, dat in Europa de stem van het volk, de enige stem die zou moeten tellen in een democratie, de enige stem is die niet meetelt, aangezien iedere stem van het volk die voor de heersende klasse niet van pas komt wordt terzijde geworpen of genegeerd. Want stemmen zijn niet meer dan versiering voor de Europese Unie, die vanaf het begin doelbewust ontworpen is om ondemocratisch te zijn, als een soort bourgeois-model van de Sovjet Unie, waar alles aan regels is onderworpen en waar geen beleidsmaker aan iemand ook maar enige verantwoording hoeft af te leggen.

Het wordt geregeerd door een raad van aangewezen commissarissen, die kunnen doen wat ze willen en die niet door een volksstemming kunnen worden verwijderd. Want feitelijke democratie is gewoon te onvoorspelbaar en de mensen hebben al laten zien dat ze niet vertrouwd kunnen worden om op de juiste manier te stemmen en dat is waarom de Europeanen nu uit het democratische proces gewerkt worden en met open ogen geleid worden naar een federaal dictatoriaat door een zichzelf dienende politieke klasse, die zichzelf boven de wet heeft geplaatst

In Brittannië zijn ze keer op keer weer als zodanig ontmaskerd, niet alleen met de EU, maar ook bij andere belangrijke kwesties als de oorlog in Irak, de multiculturele nachtmerrie en de bail-outs van de banken. Deze historische gebeurtenissen waren nooit onderdeel van welke volksstem dan ook en iedereen weet, dat geen van deze dingen ooit plaats zouden hebben gevonden als dat wel het geval was geweest. Iedereen weet ook, dat alle drie de partijleiders niet meer zijn dan lobby-voer, dat precies zo zal stemmen als ze verteld wordt, aangezien hun hele [poxy?] carrière ervan afhangt. Waarom wilt u dat zo iemand u vertegenwoordigt? U bent beter dan dat, en u verdient beter. Dat doen we allemaal.

De waarheid is, dat u op geen van deze mensen hoeft te stemmen. En laat u zich niet door de media hersenspoelen om te denken dat u dat wel moet, doordat dat de enige mensen zijn waar ze ooit over praten. Waar u zich ook in het politieke spectrum moge bevinden, of het nu links of rechts of groen of ertussenin is, daar zult u een kleine partij of een onafhankelijke kandidaat treffen, die werkelijk gelooft in waar hij/zij voor staat en die uw eigen inzichten zullen weerspiegelen, zowel als die van welke van die politieke corporaties dan ook.

Natuurlijk zal men u proberen te overtuigen, dat een stem voor een kleine partij een verloren stem is, dat uw stem niet zal meetellen. Maar in overweging nemend, dat de leiders van zowel de conservatieve als de Labour-partijen bewezen hebben, schaamteloze leugenaars te zijn, waarom zou u willen dat uw stem voor zo iemand meetelt? Iemand waarvan u zeker weet, dat hij iedere uitdrukkelijke belofte en elke in steen gebeitelde garantie zal gaan verbreken, aangezien ze het allemaal al eerder gedaan hebben? Als één van hen wint, wie het ook is, dan zal de democratie verliezen en ook dat weet u. En dat noem ik nu “een verloren stem”.

Misschien stemt u uw hele leven al conservatief of op Labour en wilt u liever niet weer op die klootzakken stemmen, omdat u net zo misselijk geworden bent als iedereen van hun onbeschaamde uit de trog slurpen en de eindeloze ontwijkende dubbelspraak, maar kunt u uw stam-instincten niet zomaar van u afschudden afschudden en denkt u dat u geen keus heeft.

Wel, ik ben hier om u te zeggen, dat u wel een keus heeft. U heeft een echte keus en een echte verantwoordelijkheid en uw stem zál tellen. Als er honderd pijlen nodig zijn om een olifant om te leggen, dan zijn ze allemaal nodig en tellen ze stuk voor stuk mee. Als we onze vrijheid willen behouden in dit land (en ik neem aan dat we dat willen), dan moeten we mensen in de regering krijgen, die zullen stemmen zoals de kiezers willen dat ze stemmen en niet zoals ze opgedragen wordt.

Het moet ergens beginnen. Zoals Gandhi zei: Je moet het verschil, dat je in de wereld gerealiseerd wilt zien zelf zijn. Het heeft geen zin om te wachten tot iemand anders het doet, het begint bij jou. En bij mij. Als genoeg van ons de persoonlijke verantwoordelijkheid nemen en het werkelijk doen, dan kunnen we dit bolwerk van zelfgenoegzame arrogantie dat onze democratie aan het verstikken is breken en de controle terugpakken over ons eigen lot.

Het begint bij u. U heeft de macht, als individu, om uw steun terug te trekken en te stoppen met het voeden van dit monster. U heeft de macht om uw pijl in de aanstormende olifant te schieten en die pijl zal zeker meetellen. Maar het is een macht die u zult moeten gebruiken, anders zult u hem verliezen. Want bij deze verkiezingen is een stem voor één van de drie grote partijen veel meer dan alleen een verloren stem: het is een verloren kans, die waarschijnlijk nooit meer zal terugkomen.

Dus alstublieft, Verleen op deze verkiezingsdag, alleen deze ene keer, uzelf en iedereen een dienst: stem voor uw eigen vrijheid. Stem klein. En denk groot.

Vrede.

Het is de toekomst.

Analyse van de Linkse Ziel

2010-06-07T22:25:00.003+02:00

Wim Heins:

"De Britse historica Giselle Littman (Caïro, 1933) schreef in 2005 onder het pseudoniem Bat Ye'or (=dochter van de Nijl) een boek Eurabia, the Euro-Arab Axis, waarin gedocumenteerd wordt dat naar aanleiding van de oliecrisis 1973, het westen een deal heeft gesloten met de Arabische staten. Socialisten aan de macht hebben in de Resolutie van Straatsburg, waardoor Pim en Theo het leven lieten en waardoor er van u op Schiphol een röntgen-pornofoto wordt gemaakt, de EEG laten beloven om voortaan de islamitische immigratie te bevorderen. Namelijk wegens “de grote verrijking, die het Arabisch cultuurgoed ons te bieden heeft, vooral op het gebied van normen en waarden”. De pers moet worden ingeschakeld “om een gunstig klimaat te scheppen voor immigratie”, en de academische wereld moet “de nadruk leggen op de positieve bijdrage van de Arabische cultuur aan de ontwikkeling van Europa”. Geldstromen moeten vloeien voor oprichting van moskeeën, koranscholen en instituten ter bestudering van de islam."

lees: Psycho-analyse van de Linkse Ziel

Degeneratief stemadvies

2010-06-07T03:04:00.002+02:00

Dames en heren lezers,

Mocht u geïnteresseerd zijn in mijn stemadvies voor woensdag 9 juni 2010, dan verwijs ik u graag naar de verkiezingenspecial van de Amsterdam Post.

NB! Dit advies is geheel vrijblijvend en verplicht niemand tot nada. Het advies geldt bovendien alleen bovengenoemde datum. Ik ben niet aansprakelijk als u mijn advies al dan niet opvolgt en de partij van uw keuze maakt er een kolerebende van. Het is uw leven, uw keus.

Eén advies wil ik wel geven: Mensen die van plan zijn om op de PvdA te gaan stemmen: bewijs mij en het hele land een dienst en blijft u alstublieft thuis. Woensdag regent het, of anders is het veel te warm en het is best nog een eind lopen. Oversteken is tegenwoordig ook gevaarlijk. De jongeren die mensen als u vroeger hielpen met oversteken, helpen u nu van uw tas af en aan een gebroken heup. Wees dus wijs en volg de verkiezingen vanaf de bank met een koekje bij de koffie, en laat het stemmen en regeren aan mensen over die nog niet voortdurend vergeten wat ze het vorige moment aan het zeggen waren.

Israël, lichtpunt in het Midden-Oosten

2010-06-06T19:31:00.002+02:00

Jaap:
"De geschiedenis van het Midden-Oosten in ogenschouw nemend poneer ik twee stellingen. Ten eerste: Israël heeft in de afgelopen zestig jaar meer aan de vooruitgang van de mensheid bijgedragen dan al haar buurlanden in de afgelopen duizend jaar. Ten tweede: als de Arabische wereld morgen haar wapens neerlegt, dan is het overmorgen vrede. Als Israël hetzelfde doet, dan drijft het Joodse volk overmorgen in zee; conform Artikel 7 uit het handvest van Hamas."

Lees het artikel op Het Vrije Volk.

Jij en U en nicks

2010-06-06T04:19:00.011+02:00

Het is een heel avontuur, dat gecommuniceer via internet.
Is het wel eens eerder in de geschiedenis voorgekomen, dat mensen zo massaal in gesprek en discussie waren met met gezichts- en lichaamloze mensen? Mensen waar je de leeftijd en de achtergrond niet van kent, je weet niet of het mannen of vrouwen zijn, wat hun beroep is of waar en hoe ze wonen. De namen zijn in de meeste gevallen een pseudoniem en van de echt aandoende namen is onmogelijk na te gaan of het ook de "echte" zijn. Zelfs de klank van de stem, die zoveel van een persoon prijsgeeft, ontbreekt. Het enige waar men op af kan gaan is de inhoud van het geschrevene en de schrijfstijl. Maar daar kan men zich ook lelijk in vergissen. Personen zijn complex. Men leert ze in het echte leven pas kennen in voor en tegenspoed. Op het internet kan iemand zich voordoen zoals het opkomt en het enige waar men op af kan gaan is op wat een persoon op dat moment wil dat wij van hem/haar vernemen. Er is geen enkele manier om de waarheid of de volledigheid van iemands beweringen te checken. Het is me gebleken dat de ideeën die ik over mensen had gevormd niets meer zijn dan projecties. Bij het ontbreken van een lijfelijke persoon, vult mijn verbeelding op een heel diep niveau de ontbrekende gegevens in. De ander wordt een projectie van mijn eigen fantasie. Een lijfelijke ontmoeting kan dan een ontnuchterende ervaring zijn. Maar toch, projectie of niet: de ander is wel degelijk een persoon van vlees en bloed en waarschijnlijk heel anders dan het beeld dat je van die persoon vormt.
(Misschien schrijf ik ooit nog eens het artikel: "Hoe ik stapelverliefd werd op een emoticon", maar de kans is klein. Het was een gênante toestand)

In de korte tijd dat dit fenomeen bestaat, is een etiquette op dit gebied nog ver te zoeken. Door het ontbreken van een zichtbare en tastbare persoon voor je, kunnen bepaalde remmingen, die in de dagelijkse omgang zorgen voor een min of meer conflictloos samenleven, makkelijk wegvallen, vooral in geëmotioneerde toestand. Op sommige gebieden tekent zich al wel een consensus af, maar die wordt als het uitkomt net zo vaak overschreden. Wie houdt je tegen iemand de huid vol te schelden als je in een lijfelijke situatie een pak op je donder zou hebben gekregen, maar nu veilig anoniem je toetsenbord hanteert? Het ergste is, dat je een ban op die site oploopt. so what?

Ik wil hier niet tegen nicks/pseudoniemen pleiten. Integendeel Ik vind het een prachtig fenomeen en op zich is er niks mis met het jezelf een naam geven. Je "echte" naam heb je immers ook maar gekregen voordat je daar zelf een woordje over mee kon praten? Dat er misbruik van wordt gemaakt, ach... het hoort bij dit nieuwe spel. En wanneer is misbruik misbruik? Er zijn nog geen regels voor, dus is het pas misbruik als het niet in je eigen straatje past. Sommige dingen worden wel als onfatsoenlijk beschouwd, zoals het publiceren van iemands IP-adres, iemands echte naam en dan vooral met adres en telefoonnummer. Hier tekent zich ook alweer een consensus af. Maar ook hier: wiens fatsoen moet je doen en waar ligt de grens? En wat als je zelf minder fatsoenlijk uit de hoek komt? Misdaden worden immers altijd door anderen gepleegd.

Waar ik weer moeite mee heb is: wanneer gebruik je "jij" en wanneer "u". Niet met hoe mensen mij aanspreken. Zolang onbekenden niet meteen te familiair worden vind ik alles best. Het was vroeger duidelijk. Onbekende volwassenen van gelijke of hogere leeftijd sprak je met u aan, evenals mensen in een 'positie' en bij formele gesprekken. Er was geen conflict over, het was duidelijk en niemand had er problemen mee. Van u naar jij gaan werd meestal in overeenstemming na een verzoek van één van beide partijen gedaan. Gelijk oversteken. Aan het eind van de vorige eeuw is daar de klad ingekomen. Autoriteit en onderscheid mocht niet meer. we waren allemaal gelijk. de loodgieter niet minder dan de minister, de oudere had zijn leeftijd niet aan zichzelf te danken, dus waarom zou die meer respect verdienen dan de jongere? De leraar wist ook niet alles, dus waarom zou hij meer zijn dan de leerling? Meneer de Groot werd Joep en een politieagent je schoolmakker. Zelfs de ouders in progressieve gezinnen mochten geen pappa en mamma meer genoemd worden, maar werden hun voornamen. Pappa, mamma, dat was immers rolbevestigend. Klaas en Irene moest het zijn en als de feministen hun zin hadden gekregen, dan was het onderscheid tussen vrouwen- en mannennamen ook taboe geweest in die kringen en was het IreneA en IreneB of TJB272457 en XAG826653 of iets dergelijks.

Maar goed: Ik ben tijdens mijn inprentingsleeftijd opgegroeid met pappa en mamma, bovendien erg eigenwijs en houd, met een wat ruime speling, de oude consensus aan, nadat ik enkele decennia tegen de stroom ben ingegaan danwel knarsetandend de nieuwe politiek correcte jijvorm gebruikte. Gelukkig begint men weer terug te keren naar voor mij wat normale verhoudingen. Maar op het internet, waar het zo moeilijk is om te zeggen wie je voor je hebt, ben ik dus weer in verwarring. Ieder geval moet weer op zijn eigen merites worden beoordeeld en ingeschat. Is daar een lijn in te ontdekken? Ik heb voor mezelf een richtlijn, waar ik echter even vaak om verschillende redenen van afwijk. Het gaat hier om onbekenden. Beter leren kennen neigt naar de je-vorm

De eerste indicatie is de naam. Mensen met een echt lijkende achternaam met initialen spreek ik met u aan. Mensen met alleen een voornaam met jij. Bij mensen die met voor- en achternaam ondertekenen is het vaak afhankelijk van hoe ze schrijven, maar ik heb de neiging ze met je aan te spreken, behalve als ze echt domme dingen zeggen, of zich vervelend tegen me opstellen, dan kan ik van je naar u overgaan of andersom. Zie factor 3. Mensen met een overduidelijke (vaak grappige of bewust domme) nick spreek ik met je aan. Ik neem aan, dat als ze grappen willen maken, dat een grote afstand vreemd aandoet. Bij twijfel houd ik het vorige aan. Wat dat betreft lijkt mijn nick op een "echte" naam en word ik vrij vaak met u aangesproken.

De tweede factor is wat en hoe men schrijft. Iemand die zelf jijt en jout en laat blijken niets om omgangsvormen te geven, of de puberteit niet ontgroeid te zijn (sommige mensen verwijten mij dat ook, maar ze mogen gerust jij zeggen hoor), daar zal ik ook jij tegen zeggen, althans, als ik de moeite neem op die persoon te reageren. Mensen die met zinnige verhalen komen waardeer ik en zal ik eerder met u aanspreken, zeker als ze zelf ook de beleefdheidsvorm gebruiken.

De derde factor is het gebruik van "jij"en "u" als strategisch instrument in een discussie. Iemand die brutaal wordt, of kletsverhalen vertelt, kan van u- naar jijstatus gaan, maar ook van jij naar u. In het eerste geval is het, om mijn afgenomen respect te tonen en in het tweede om afstand te scheppen en de opponent te laten merken, dat we niet bij elkaar in de klas hebben gezeten om het zo maar eens te zeggen. Soms is dat laatste een effectieve tactiek. Vooral als ik verder beleefd blijf en de argumenten nuchter pareer. Dit wordt door de emotie wel eens vergeten, maar hé, ik ben ook een mens.

Dan is er nog "jullie". Jullie is lelijk, maar ulieden erg ouderwets en buiten gebruik, op zeer formele gelegenheden na. Ik ben daarmee aan het experimenteren. Zo adresseer ik een groep mensen, die ik individueel met u zou aanspreken, de eerste keer met de beleefdheidsvorm u, daarna wel met jullie, waarna ik weer eindig met de u-vorm. Er is namelijk geen onderscheid tussen u meervoud en u enkelvoud. Toch voelt het niet goed aan en een groep met u aanspreken ook niet. Heeft iemand suggesties?

Ik wil niet de moraalprediker uithangen en zeker niet pleiten voor een omgang, die volledig door protocollen gedicteerd wordt. Maar een minimum aan etiquette, aan beschaving, is toch wel iets dat een belangrijk deel uitmaakt van de cultuur die Maxima von Amsberg-Zorreguieta ontkent. Iedereen jij en bij de voornaam noemen is een vervlakking en een misplaatste poging tot gelijkschakeling en het suggereren van een niet-bestaande kameraadschap en ongewenste familiariteit, waar een niet-rigide onderscheid veel gemak, duidelijkheid, enige afstand en goodwill in de menselijke verhoudingen schept. U tegen iemand zeggen is geen discriminatie. Het is aangeven, dat je de ander in zijn levensruimte respecteert en iemand dat respect tonen wil niet zeggen dat je daarom zelf minder waard bent. Integendeel zelfs. Zoals de (w)aard is vertrouwt hij zijn gasten. Enfin, dit is allemaal maar een overpeinzing en misschien ben ik volkomen uit de tijd hiermee en leven we al in het fok joe modderfokkertijdperk. Of misschien zeg ik eigenlijk alleen maar u tegen mensen om ze te paaien. Kan ook.

Zeg(t u) het maar, geachte lezer.

Aanvulling:
Het is niet zo, dat bovenstaande door mij bewust uitgedacht is om een "regel" in te stellen. Het is een observatie van hoe ik het vrijwel onbewust doe. Ook wil ik niet dat na mijn dood dit als dogma te vuur en te zwaard wordt gepredikt ;)

wie organiseerden het Gaza-konvooi?

2010-06-04T03:36:00.012+02:00

Onderstaande lijst is afkomstig van Nieuw Religieus Peil.

Op het ‘vlaggeschip’ van het Gaza-konvooi, de Marmara bevonden zich naast veel Turken o.a. mensen uit Egypte, Libanon, Bahrein, Koeweit, Jordanie, Syrie, Jemen, Israelische Arabieren.

Uit Egypte kwamen twee leden van de parlementsfractie van de Moslim Broederschap (MB): Muhammad Al-Baltaji en Hazem Farouq.
Baltaji zei onlangs: ‘we zullen Israel nooit erkennen. Verzet is de roadmap om Jeruzalem te redden, de Arabische eer te herstellen en te voorkomen dat Palestina een tweede Andalusië wordt’.

Uit Libanon zes mensen o.a.:
Hani Suleiman, zaakwaarnemer van de Japanse terrorist Kozo Okamoto.
Drie correspondenten van Al-Jazeera, waaronder Abbas Nasser die eerder werkte voor Hamas televisieomroep Al-Manar TV.
Hussein Shaker staat bekend als ‘vader der Martelaren’. Hij hoopte aan het eind van zijn konvooi-reis eerdere martelaren te ontmoeten, d.w.z. zelf als martelaar te sterven.

Uit Jordanië:
MB activisten Wael Al-Saka en Salam Al-Falahat. Falahat zei vorig jaar in een interview: ‘de Jordaanse MB ziet Palestina als deel van islamitisch en Arabisch land waarvan we nooit afstand moeten doen. We beschouwen Hamas als de aanvoerder van de Arabische en islamitische bevrijding’.
De Jordaanse journalist Muhammad Abu Ghanima was eerder hoofd van het Jordaanse MB informatiebureau. Hij is de auteur van pro-Hamas artikelen.
Ook journalist Saud Salam Abu Mahfouz is MB lid en hoofd van de krant Al-Sabi, die als een MBkrant wordt beschouwd.

Uit Syrië:
Shadha Barakat is vertegenwoordigster van de Civil Association for Resisting Zionism and Aid for Palestine. Ze zou een toneelstuk hebben geschreven over Hamasoprichter Yassin. Ze was van plan om in Gaza het huis van Yassin te bezoeken en ‘ de lucht op te snuiven van de plaats waar hij woonde’.

Uit Jemen:
drie parlementsleden van de Al-Islah partij die nauw verwant is aan de Moslim Broederschap. Een van hen, Muhammad Al-Hazmi, werd aan boord van de Marmara gefotografeerd met een grote gebogen dolk.
Het andere Al-Islah parlementslid, Hazza’ Al-Maswari, is fel anti-Amerikaans. Hij keerde zich tegen een heropvoedingsprogramma voor Al-Qaida terroristen.

Uit Koeweit o.a.:
het salafistische parlementslid Walid Al-Tabtabai, een warm supporter van Hamas en tegenstander van het bewind van de Palestijnse president Abbas
Osama Al-Kandari geeft les over de hadith (verhalen over het leven van Mohammed) op een universiteit. In februari 2009 zette hij zijn handtekening onder een communiqué dat Hamas en de jihad steunt, ‘tegen de Joodse vijanden’.

Uit Bahrein:
Jalal Al-Sharqi, hoofd van de Association of Islamic Scholars. Eerder schaarde hij zich achter een verklaring die de legitimiteit van Hamas onder de sharia erkent en ‘voor de jihad tegen de Joden’.

Israëlische Arabieren:
vier leden van de Monitoring Committee of the Israeli Arabs waaronder Raed Salah, leider van de Islamitische Beweging noord in Israël. Onlangs zei Salah: ‘binnenkort zal het vrije, nobele en heroische Gaza herrijzen. De Freedom Flotilla is de voorbode van een andere vloot die zal komen, de vloot van Palestijnse vluchtelingen naar ons land, onze vlakten, onze zee en onze velden’.

Ook bisschop Hilarion Capucci was aan boord van de Marmara. Capucci werd in Israel veroodeeld wegens wapensmokkel voor de PLO maar later op verzoek van het Vaticaan vrijgelaten.

Bron: Nieuw Religieus Peil

Zie ook: MEMRI, 1 juni 2010

Aanvulling:
Bovendien bevonden zich aan boord 40 bewapende mannen met kogelvrije vesten en hoogwaardige nachtkijkers, zonder identiteitspaieren, maar wel ieder met een pakket met precies dezelfde som geld. Deze mannen zijn volgens Israëlische bronnen Al Qaida huurlingen.

Voor meer informatie over de palestijnse "Nederlander" aan boord zie Carel Brendel

Hier een video hoe de vredelievende activisten zich voorbereidden op controle van hun papieren en de lading.

Premier Netanyahu:
"De overname van vijf schepen gebeurde vrij rustig, zonder verwondingen of opmerkelijke gebeurtenissen. In het zesde schip troffen we een volkomen andere situatie aan: onze soldaten werden geconfronteerd met een extreme en gewelddadige groep, die internationale terroristen steunt en de terroristische organisatie Hamas ondersteunt. Dit was geen "love boat", dit was een flottielje van terreuraanhangers."

Armoede in Gaza

2010-06-02T11:18:00.006+02:00

Iedereen weet toch dat de Palestijnen sterven van de honger?

Bekijk deze armoede eens. Let vooral op die ondervoede vrouwen.

Op de markt in Gaza is de situatie het schrijnendst. Let ook weer op de ondervoede en in lompen geklede inwoners.

en hier: schokkende beelden van een lege markt en ondervoede palestijnen in lompen. Eén man doet, om zich groot te houden, net of hij een mobieltje heeft, de stakker.

en hier: eenieders hart moet toch breken bij deze beelden!

Maar wat mijn hart werkelijk deed breken, waren deze foto's, waarbij vergeleken de hongerwinter van 1944/45 een feestmaaltijd was (Met dank aan Max voor de link)

Volgens de papieren Trouw lagen vanochtend de winkels vol met Turkse vlaggen en allerlei parafernalia zoals t-shirts en bekers met roodwitte opdruk, de kleuren van de Turkse vlag. Dit om de hulpverleners te begroeten "die niet kwamen". Schrijnend teken van armoede weer al die hatsefratsjes en typerend voor een van honger en gebrek stervend volk.

“Gaza is het meest met steun overladen stuk onroerend goed in de wereld: Er was geen humanitaire crisis in de Gazastrook en niemand sterft er van de honger. Het echte probleem is dat de controle van het gebied in handen is van een terroristische organisatie”

Graag ook uw aandacht voor dit artikel op Nieuw Religieus Peil.

verbijsterend hoe men zich in de luren laat leggen door de NOS en de Nederlandse papieren propaganda. En iedereen kakelt alles maar na wat ze horen. Er wordt met uw gezonde verstand geknoeid.

De agenten provocateur gaan de zaak op de spits drijven

2010-06-01T16:04:00.010+02:00

"Pro-Palestijnse activisten zijn wederom met een schip met hulpgoederen op weg naar de Gazastrook, in een poging de Israëlische blokkade van het gebied te doorbreken. De Free Gaza Movement, die ook het hulpkonvooi stuurde dat maandag door Israëlische troepen werd bestormd, liet dinsdag weten dat het schip is vertrokken uit Malta."

Hiermee laten de actievoerders (dat "vredelievende" laten we maar weg) duidelijk zien dat dit alles met kwaadaardige intenties gebeurt. Als Israël zou ik bij de betreffende landen een klacht indienen wegens het provoceren, uitdagen en aanvallen van een souvereine natie. Als dit laatste schip dezelfde koers neemt als de het konvooi, dan zou ik dat beschouwen als een regelrechte oorlogsverklaring en ik zou de regeringen van de betreffende landen waarschuwen, dat zij hun burgers tot de orde roepen.

De actievoerders spelen met vuur. Met hun actie bedreigen ze internationale betrekkingen. Ze zetten hun eigen levens en die van de passagiers op het spel, maar ook talloze andere levens, waaronder niet in de laatste plaats de Palestijnen zelf.

Ik zou de kapitein van dit schip willen aanraden:
Zijn jullie bezorgd om het welzijn van mensen en wil je de positie van de Palestijnen verbeteren? Lever dan de hulpgoederen af waar de Israëlische autoriteiten dat zeggen, zodat die goederen gecontroleerd kunnen worden en daarna over land naar Gaza gebracht. Doe je dat niet, negeer je de instructies van het bevoegde gezag, dan is jullie kwaadaardige intentie evident en blijkbaar uitsluitend bedoeld om Israël in diskrediet te brengen, de spanningen in het Midden-Oosten en de hele wereld op te voeren en de vriendschappelijke betrekkingen tussen landen onder druk te zetten. Geen vredesmissie dus, maar een doelgerichte actie om militair geweld uit te lokken. De krijgsraad is dan het geëigende instituut om deze zaak af te handelen. De leden van het konvooi zijn dan geen burgers, maar een para-miltaire organisatie, met militaire (provoceren van een aanval door de marine) en politieke (het schaden van Israël en de relaties met andere landen) doelen.

Het ziet ernaar uit, dat het links activisme zich willens en wetens als zelfmoordterrorist laat inzetten, gemanipuleerd door organisaties met sterke banden met het internationaal terrorisme (in dit geval het IHH). (Dat zelmoordterrorisme-in-de-dop zagen we al bij actievoerders, die zich met gevaar voor eigen leven onder de grond lieten vastketenen in onder andere Ruigoord. De stilzwijgende hoop was natuurlijk, dat er iemand daaderkelijk zou komen te overlijden, waarna er een reden zou zijn geweest om de pleuris te laten uitbreken).

Zo zien we hoe links helemaal niet streeft naar een vreedzamere wereld of humanitaire doelen heeft, maar juist polariseert en extremiseert, provoceert en conflicten tracht te laten escaleren. Voor "links" zijn alle middelen heilig. Zelfs oorlogen worden uitgelokt om het gelijk te halen. De humanitaire doelen zijn slechts de dekmantels.

Wordt het niet tijd dat men eens wat kritischer en objectiever naar deze NGO's gaat kijken? Om te beginnen mag er geen cent belastinggeld meer naartoe gaan en ten tweede zou een massaal gerechtelijk en boekhoudkundig onderzoek zeer op zijn plaats zijn.

Update: reactie op Gates of Vienna:

My idea is, that this is a setup by the Turkish government to provoke Israel into military action and therefore have an excuse to break the diplomatic and other ties with Israel, probably under pressure from other anti-Israel states, meanwhile implying other western countries with the same action.
So this was and still is a provocative action with geo-political goals, namely, the strenghening of Turkey's position in both eastern and western eyes and at the same time severely damaging Israël.
It is a dangerous act of provocation, comparable to an (para)military unit crossing a border to provoke military action en have an excuse to declare war. Only this time the para-military groep is disguised as a welfare organisation.

Schokkend vond ik in één van de video's de uitspraak van de zwaar gesluierde en aan de wezenloze ogen te zien zwaar gehersenspoelde moslima aan boord van één van de schepen:
"Gaza of het martelaarschap". Dat heeft niets meer met het brengen van hulpgoederen te maken. Het wil zeggen, dat het konvooi in feite een zelfmoordcommando was, dat erop rekende, door de Israëlische marine naar de kelder geschoten te worden. Wat een pech voor haar en haar gelijkgezinden. De vraag is: wie zijn haar commandanten?

Israël laat zich niet piepelen door linkse do-gooders

2010-05-31T20:22:00.013+02:00

De Israëlische marine heeft een hulpkonvooi op weg naar Gaza tegengehouden en overmeesterd. Nadat ze verzet ondervonden hebben ze wapens gebruikt, waarbij doden zijn gevallen.

Dit zijn de weinige details die op dit moment bekend zijn.

Ik stel me voor dat ik op een van die schepen zit. Ik ben, samen met een stel schimmige actiefiguren uit verschillende landen op weg naar een vreemd land, dat omringd is en geïnfiltreerd door vijanden en voortdurend oorlogsdreiging ondervindt. Ik heb verder met dat land niets te maken, maar ik wil hulpgoederen gaan brengen naar een 'volk', dat zogenaamd bezet is, hoewel het gebied allang aan ze gegeven is. Dat volk heeft maar één doel: Israël en de joden van de kaart vegen.

Nu kom ik aan bij dat land waar ik dus niets mee te maken heb en dat voortdurend in staat van paraatheid moet zijn en tot in de tenen alert is en ik word tegengehouden door de marine van dat land. Ze willen de hulpgoederen wel overbrengen, maar de schepen en de mensen kunnen niet mee. Die moeten naar een Israëlische haven. Dat weiger ik. Ik wist natuurlijk al, dat de marine de zeeën naar Israël blokkeerde vanwege de wapens die hun vijanden hiermee naar binnen smokkelen, maar dat had ik al weggewuifd. Het ging immers om publiciteit. Laat ze ons maar tegengehouden! mooie plaatjes en praatjes in de krant en weer meer bekendheid voor onze o zo bezorgde goeddoe-organsaties.

Dus ik stoom welgemoed op het land en de blokkade af en negeer de waarschuwingen, dat ik niet doorgelaten zal worden, met als gevolg dat de marine actie onderneemt en de schepen entert. En daarbij vallen doden, want kijk... De marine van een land in volle paraatheid en in dagelijks gevaar van aanvallen spreek je gewoon niet tegen als je niet minstens zelf een paar vliegdekschepen e.d. bij je hebt.

Ook al waren ze nog buiten de territoriale wateren: door op te stomen naar Israël en dus de blokkade, toonden ze hun intentie. Geen enkel land had anders gehandeld. Ziet men iemand ooit Russische blokkades in Tsjetsjenië doorbreken?

De actievoerders op het schip zijn sukkels die voor politieke doelen misbruikt zijn ofwel bewuste provocateurs. Ze hebben Israël geprovoceerd en geprobeerd het land met een konvooi schepen met onbekende vracht binnen te dringen. Toen ze dat verhinderd werd, hebben ze verzet gepleegd. Dat hebben sommigen met de dood moeten bekopen.

En nu zal er wel weer disproportioneel geweld zijn gebruikt: wel, dames en heren romantici, de tijden van de duels, waarin iedereen om de beurt 1 kogel op elkaar mag afvuren zijn voorbij. Wie het geweld initieert, die begaat de meest disproportionele daad. Niet degene die daarop reageert. Degene die het geweld uitlokt, heeft niet te klagen over de proportie van dat geweld.

Update:
Videobeelden van moordaanslagen op de Israëlische mariniers in dit uitstekende artikel op op Amsterdam Post.

Zie ook hier.

De wapens aan boord

Hier een overzicht van de gebeurtenissen met licht op de organisatoren van de actie.

en hier een paar actievoerders die vredelievende liedjes zingen

Gabriël en Abraham

2010-05-31T16:17:00.004+02:00

Gabriel: Nee Abraham, je mag je zoon niet doodmaken.
Abraham: Jawel hoor. God heeft zelf gezegd dat het moest.
G: God heeft zich bedacht. Het hoeft niet meer.
A: Wat een klotenstreek. Ik heb hier hartstikke veel werk aan gehad. Kijk, een altaar, een brandstapel. Ik heb me te pletter gesjouwd om het allemaal de berg op te krijgen. Hier, moet je voelen hoe scherp ik het mes geslepen heb.
G: Tja....
A: Wie mag ik dan doodmaken? Ik sta hier mooi voor joker met mijn altaar.
G: Ik zal even met de baas overleggen.
A: $#!*%#*& :(
G: Je mag niemand doodmaken. Snij maar een stuk van zijn piemel af.
A: Hoi hoi hoi! Prima idee.
G: Ja. Weet je wat? Snij van iedereen maar een stuk van de piemel af. Stel het verplicht!
A: Fantastisch! en eh... degenen die eh... geen piemel hebben?
B: Weet ik veel, dat moet je zelf maar weten. Gelijke rechten en zo.
A: Prima. eh... Wat eten we vanavond?
G: Lamsvlees.
A: Hmmmm....

Bloggen in de slangenkuil

2010-05-31T01:29:00.004+02:00

Anderhalf jaar ben ik nu op blogtocht en ik moet zeggen: het is geen onverdeeld genoegen. Was ik in het begin behoorlijk onder de indruk van enkele schrijvers op het internet, die ik waardeerde om hun heldere analyses en uitgesproken standpunten, ik heb door schade en schande ondervonden, dat veel van hen net zulke arrogante en egocentrische opportunisten zijn als degenen die ze bestrijden. Waar vlees is daar komen de honden en de grootste honden pakken het beste vlees. Een les die ik maar weer eens geleerd heb.

Misschien ligt het wel aan mezelf, aan mijn eigen uitgesproken en misschien soms te principiële meningen, maar ik ben een practicus, geen theoreticus. Ik geef geen cent voor mooie idealen en prachtige redeneringen als het gedrag van de persoon langs een omweg tegengesteld is aan die idealen zelf.

Zoals dat jonge, goedgeklede stel, dat ik laatst met volle boodschappentassen (uit de Kalverstraat) aangesproken zag worden door een junkie die ze voor een tientje een fiets verkocht en die me aankeken alsof ik krankzinnig was toen ik ze helers noemde. Ze beseften niet eens wat ze deden. Blijkbaar worden misdaden alleen door anderen gepleegd.

Afijn, ik wil niemand hier aanvallen, want eerlijk gezegd ben ik al die ruzies, de vuile spelletjes en opgeblazen ego's op het internet een beetje zat. De lol is er behoorlijk vanaf en ik had meer van mijn inspanningen verwacht dan een gevoel van leegte en hopeloosheid. Het is vooral de onbeschoftheid en het als niet-mens beschouwen van de opponenten danwel reageerders die me hebben uitgeput en het blogplezier de kop in hebben gedrukt. Machtsgrepen om een brok van de internetkoek, mooi weer spelend met andermans werk, blogs die eerst verklaren naar de waarheid te werken en dan de lezers een rad voor ogen draaien voor halfbakken pseudo-experimenten op diezelfde lezers, schrijvers die beschermd door hun forum het nodig vinden debiele verhalen te schrijven over mensen die helemaal niet kennen en waar ze niets mee te maken hebben... de raad die ik in het begin kreeg, om een tefal-anti aanbakpak aan te schaffen kon ik niet opvolgen. Misschien verwacht ik teveel van mensen.

In ieder geval hoop ik, dat deze demotivatie tijdelijk is. Er zijn een hoop weblogs waar ik nog wel plezier aan beleef en waar men wel normaal met elkaar weet om te gaan.... geloof ik.

Robin Hood stal niet van de rijken, maar maakte staatsroof ongedaan

2010-05-30T17:53:00.002+02:00

"Belasting is een bedrag dat u (at gunpoint) gedwongen wordt af te dragen, waarvan de hoogte eenzijdig wordt bepaald en waarvan tevens eenzijdig wordt bepaald of u daarvan iets terugziet, en zo ja wat. Alsof dat al niet immoreel genoeg is leven de eenzijdige bepalers ondertussen riant van uw centen en laten zij hun vriendjes meedelen van uw geld."

Lees het artikel op Geen Nieuws

Feestwetten

2010-05-29T19:24:00.004+02:00

Er zijn twee soorten "misdaden"

1: echte misdaden, waar slachtoffers bij vallen, zoals diefstal, moord, fraude etcetera
2: "administratieve misdaden". Dit zijn misdaden die alleen maar misdaden zijn omdat dat in de wet staat, zoals bijvoorbeeld de opiumwet en verkeersregels. Overtredingen hiervan zijn "politieke" misdaden, overtredingen van wetten die gemaakt zijn omdat aangeduide daden politiek onwelgevallig zijn. Deze misdaden worden dus door de wet geschapen en zouden geen misdaad zijn als de wetten ertegen niet zouden bestaan.

Steeds meer ligt in Nederland de nadruk op de 2e soort, de slachtofferloze "misdrijven", die steeds strenger worden aangepakt. De 1e wordt meer en meer verwaarloosd en de ernst daarvan steeds meer gebagatelliseerd en dus onbestreden. Het is pure waanzin. Van de werkelijkheid losgeslagen tirannie.

De objectieve en neutrale wet, bedoeld om ons te beschermen tegen misdadigers, wordt steeds meer een subjectieve, willekeurige feestwet, die van de slachtoffers daders maakt, onschuldige mensen criminaliseert en misdadigers de hand boven het hoofd houdt. De wet wordt misbruikt om ons te beschermen tegen onszelf, danwel de belangen van maatschappelijke groeperingen te te beschermen.

En zo wordt ieder mens in Nederland wel schuldig aan het één of ander. En wie schuldig is is bang en manipuleerbaar. Ideale situatie voor de erboven geplaatsten.

Waar is de vrijheid hierin?

Hierin uit zich de strijd tussen collectivisme en individualisme, tussen liberaal denken en socialistisch/communistisch denken. Volwassen mensen worden geacht de wet te kennen en hoeven niet tegen zichzelf beschermd te worden. Ik ben mijn naaste niets verschuldigd, behalve dan het respecteren van diens persoonlijke integriteit en vrijheid van denken. Ik ben de politiek niets schuldig. Politici hebben mij niet geschapen en het zijn mensen net als ik, niet meer en niet minder. Politici hebben de wereld niet gemaakt. Ze hebben geen zeggenschap over het klimaat, over vulkanen of over de banen van planeten. Ze bepalen niet hoe een bloem groeit of hoe een tijger aan zijn prooi komt.

De overheid dient ons te beschermen tegen misdadigers, niet tegen onszelf. Dat is onze eigen zaak.

De PCM wat?

2010-05-28T05:05:00.001+02:00

	De Ondernemingskamer heeft vastgesteld dat op onderdelen sprake is geweest van wanbeleid van die vennootschappen in de periode van 1 januari 2004 tot en met 2 juli 2007 en de besluiten van de algemene vergadering van aandeelhouders tot het verlenen van decharge aan het bestuur en de raad van commissarissen over de jaren 2004, 2005, 2006 en 2007 vernietigd.

De Ondernemingskamer heeft vastgesteld dat op onderdelen sprake is geweest van wanbeleid van die vennootschappen in de periode van 1 januari 2004 tot en met 2 juli 2007 en de besluiten van de algemene vergadering van aandeelhouders tot het verlenen van decharge aan het bestuur en de raad van commissarissen over de jaren 2004, 2005, 2006 en 2007 vernietigd.

Kan iemand me in begrijpelijke Nederlandse woorden uitleggen wat dit betekent?

Uitnodiging voor de Tea Party in Den Haag op 29 mei

2010-05-26T11:43:00.003+02:00

"Waarom een Tea Party? De eerste, en belangrijkste reden is de toekomst van onze kinderen. Het risico dat er opnieuw een potverterend kabinet gevormd zal worden na de verkiezingen is groot. Wij willen met de sprekers op het door ons aangeboden podium de publieke opinie proberen te beïnvloeden en mensen wakker te schudden. Een stem op economisch links zal er voor zorgen dat onze kinderen later de rekening gepresenteerd krijgen. Links beleid is misschien leuk voor nu maar funest voor onze toekomst. De rekening van nu zal straks met rente betaald moeten worden.

Op het podium zullen alle economisch rechtse groepen vertegenwoordigd zijn. Conservatieven, liberalen en libertariërs verenigen zich om samen te strijden voor een betere toekomst met minder overheidsbemoeienis en lagere belastingdruk. De sprekers zijn, in willekeurige volgorde, Elsevier-columnist Bart Jan Spruyt, CDA-kamerlid Eddy Bilder, VVD-Kamerlid Frans Weekers, voormalig Libertas-lijsttrekker Eline van den Broek en de directeur van het libertarische Haags Juristen College Toine Manders."

De tijd van typen en anoniem klagen is voorbij, het is tijd voor actie!

Iedereen die zich aangesproken voelt en zich wil uitspreken voor een kleinere overheid en onmiddellijke afbouw van onze staatsschuld is van harte welkom op

zaterdag 29 mei op het Plein te Den Haag vanaf 11:55 uur.

Je afkomst, politieke voorkeur of religie telt niet mee.

Lees meer op De Dagelijkse Standaard

Zij

2010-05-23T18:37:00.007+02:00

Zij heeft G. gezien in de Q.

De hele avond al luister ik met een half oor naar haar verhalen over mensen die ik niet of slechts oppervlakkig ken, maar via G. komt ze op mijn vader en ik voel mijn maagspieren spannen. Ik probeer te luisteren zonder dat de woorden me beroeren. Waarnemen is het sleutelwoord.

De kamer, de kachel... Zij, pratend in de leren stoel. De tafel met aansteker, asbak, papieren, pennen, boeken en glazen. Ze kijkt naar mij en voelt dat ik over dit moment schrijf.

Dan gaat haar telefoonmelder en er is even afleiding en aanleiding tot enkele korte zinnen, die enigszins als gesprek aangemerkt zouden kunnen worden. Jammer dat haar aandacht nu op mij gericht is in plaats van op die anderen.

Maar ze zakt weer achterover in de stoel, zucht dan geërgerd en loopt naar de radio om een andere zender te zoeken. Als ze die gevonden heeft wil ze weten wat ik schrijf, dus begin ik maar weer een nieuw hoofdstuk.

Teken Mohammed-dag

2010-05-20T19:17:00.004+02:00

Bijna vergeten:

Het is vandaag Iedereen Tekent Mohammeddag!

Waak en spreek (teken) je uit tegen censuur, dreiging en chantage door fanatieke sectariërs!

Voor een historisch overzichtje zie hier. (met dank aan HVV)

Even pauze

2010-05-19T22:05:00.002+02:00

Dames en heren, ik ben wat blogmoe en neem dus een paar dagen afstand om passief te computeren, met name alle gedownloade zooi bekijken en sorteren en backups maken. The lighter side of computing zeg maar.
Tot binnenkort.

Waar is de piraat?

2010-05-18T03:18:00.002+02:00

Volgens mij is The Pirate Bay nu echt uit de lucht. Geeft geen sjoege.

Update 20 mei:
Dit was de reden. Het gevecht is dus nog in volle gang.

Ruikers

2010-05-12T15:11:00.005+02:00

(Ingezonden)

Over de Westermarkt hing een halfbewolkte morgen, waar men zon en regen uit verwachten kon. De bloemenman bij de Lijnbaansgracht keek argwanend in de lucht naar de overdrijvende grijze watervloot. Omdat 'ie aan het eind van de Lindengracht stond kon 'ie ook weer als eerste weg. Dat had hij vroeger goed bedongen. "Nee", had de marktmeester nog tegen gesproken: "Je ken beter in het midden staan, want dan zijn ze al aan het kopen. Daar hebben ze het geld al los in de zak!". En je had extra volk via het kruispunt uit de zijstraten. Maar daar betaalde je dan ook voor. Tevreden schudde hij de boeketten op met een geheim lachje om zijn mond.
Het zou hem niet deren. "Een bossie ruikers moet je altijd als laatste kopen", had laatst nog een klant tegen hem gezegd. "Anders bennen ze verfromfraaid in je tas voor je thuis ben!"

Op het kruispunt van de Lindendwarsstraat stond een vrouw op leeftijd naast de peperbus te wachten.
"Meneer", sprak ze me aan, "weet u waar die bloemenman is gebleven die hier altijd stond?".
"Gaat het u om vaste planten of snijbloemen?", informeerde ik. Je wilt de mensen geen verkeerde kant uit sturen uiteraard.
"Nou, gewoon een bossie ruikers voor op tafel. Dat vindt mijn man zo gezellig op zaterdag.", legde ze uit. "Ik zelf ook wel hoor want wij hebben geen kinderen, weet u. Dan komt er niemand langs zo'n weekend. Vroeger hadden we nog een hondje. "Bender" heette die. Maar ja. Die's ook dood. En op onze leeftijd neem je geen nieuwe meer. Dan brengt zo'n bossie bloemen nog wat vrolijkheid."

Ik wees haar de juiste richting naar de bloemenman aan de kant van de Lijnbaansgracht. Ze pakte haar boodschappentas op en stak vastberaden over met volle tred.
Vanuit de Lindendwarsstraat vloog een jongeman op de fiets het kruispunt over. Naast hem rende een zwarte labrador. Hij scheerde rakelings langs de dame heen.
"Kutwijf! Kijk uit je doppen, man!", schreeuwde de jongen haar achterna. De hond rende voorbij, bleef staan en draaide zich om. Hij liep naar de dame toe en rook aan haar benen.
"Bender, Hierrrr!", klonk het aan het einde van de straat. De hond dribbelde verder en bleef met de staart tussen de poten achterom kijken. De dame keek de hond aan tot hij uit het zicht verdween. Het begon te regenen. "Ach, een nebbisj", verzuchtte ze en liep verder. De geur van pas gevallen regen op straatstenen wiste alles weg.

Frik

Bezoek ook eens Amsterdam Post

Het verzet is nog springlevend, ook al wordt er over Iran gezwegen

2010-05-10T16:18:00.003+02:00

"Hoewel socialisten zich van oudsher bemoeien met de verheffing van minderheden en de onderklasse schijnt dit niet te gelden voor deze groepen in islamitische landen. Een merkwaardige stilte daalt over de emancipatiestrijd zodra religie om de hoek komt kijken. En dan met name de islamitische religie: de onwankelbare idealen van de internationale solidariteit verdampen in het aanzien van de religieuze dogmatiek."

Lees hoe het verzet in Iran nog springlevend is, ondanks de wrede onderdrukking door het fascistische regime.

Het moeras - verhaal met open einde

2010-05-08T15:47:00.011+02:00

Ooit was er een ondoordringbaar gebied, een moeras, hoewel anderen zeggen dat het een woestijn was en weer anderen erover zeggen, dat het ooit een lieflijke tuin was, maar dat het door menselijke ongehoorzaamheid in een wildernis veranderde.

In die wildernis waren vele dodelijke gevaren, zoals slangen, ongedierte dat ziektes overbracht, en vele verraderlijke plekken, waar al menig reiziger was verdronken of anderszins verdwenen.
Maar het gebied had ook een grote aantrekkingskracht op de mensen, vanwege het vele wild en de hoeveelheid en variëteit van planten en kruiden, die vele ziektes en ongemakken konden verhelpen en die op de markt een goede prijs opbrachten.

Toen kwam er een man, laten we hem A. noemen, die vond dat het zo niet verder kon. Hij kwam tot een inzicht en dat werkte hij uit. Hij kreeg volgers en samen begonnen ze waarschuwingsborden te plaatsen bij het moeras en de mensen op de gevaren te wijzen. Ook brachten ze het hele moeras in kaart, zodat ze experts werden wat het gebied betreft. De Aïsten streefden naar een gebiedsverbod, maar dat werd door iedereen bestreden, waardoor er een burgeroorlog ontstond. Deze werd gewonnen door de Aïsten, (A. was inmiddels al overleden). Direkt na de overwinning werd het moeras tot verboden gebied verklaard en de beschrijvingen ervan en het praten erover werden voorbehouden aan de Aïsten, die inmiddels de machtigste groepering binnen de maatschappij waren geworden. Zo belangrijk achtte men de oplossing van het moeras, dat men zelfs de tijdrekening bij de geboorte van A. liet beginnen.

Eeuwen verstreken Niemand kwam meer naar het moeras en wie erover sprak, werd door de Aïsten de mond gesnoerd. Het gebied was immers al afdoende beschreven? Iedere tegenspraak zou het goede doel, de mens beschermen tegen deze giftige wildernis, ondermijnen. Zo werd ieder positief bericht, bijvoorbeeld de aanwezige geneeskrachtige kruiden daadkrachtig en meedogenloos bestreden. Langzaam verdween de herinnering aan het moeras zelf en werden de negatieve beschrijvingen van de Aïsten als de enige waarheid beschouwd. De politiek correcte mening zeg maar.

Na lange tijd gebeurde er echter iets in de bergen grenzend aan het moeras. De rivier, die het tot dan had gevoed, veranderde door een aardbeving van loop, waardoor het moeras droogviel. Niemand die dat echter doorhad. Er kwam immers nooit meer iemand. De toegangswegen werden bewaakt door de Aïsten, die er zelf ook niet meer kwamen, aangezien ze geen behoefte hadden aan de kruiden en het wild. Ze hadden immers genoeg aan hun huidige machtspositie, met de daarbij behorende salarissen, prestige, privileges en geheven belastingen, penningen en heffingen. Toch kwamen er steeds meer stemmen, dat het gebied veranderd was en dat de beschrijvingen van de Aïsten niet meer klopten. Degenen die dit beweerden en zelfs met nieuwe landkaarten en reisbeschrijvingen kwamen werden fel bestreden en gemarteld en gedood en al hun geschriften verbrand.

Voor de waarheid moet echter alles wijken, ook al duurt het soms erg lang. Op een gegeven moment werd het duidelijk, dat het moeras niet meer bestond en dat er geen slangen, malariamuggen of verraderlijke poelen waren. Maar de Aïsten bleven volhouden. Hun maatschappelijke positie stond immers op het spel en de macht opgeven was ondenkbaar.

Hierdoor ontstond een nieuwe oorlog, waarin de Aïsten het onderspit delfden. Toen de strijd beslecht was werd het voormalig moeras opengesteld, er kwamen mensen te wonen en landbouw, veeteelt, wetenschap en industrie verrijkten het land en de wereld. Nieuwe kaarten werden gemaakt en nieuwe routebeschrijvingen. De Aïsten, die vreemd genoeg nooit afstand namen van hun moerasleer, aangezien deze vermengd was met algemene wijsheden, open deuren, die iedereen wel begreep, zoals bijvoorbeeld "slangen zijn giftig", werd uit dankbaarheid voor ooit verleende diensten een bescheiden plek in de samenleving toegewezen en het land ging een eeuw van ongekende voorspoed tegemoet.

Het ging zelfs zo goed, dat, om het te laten voortduren er mensen uit andere landen moesten komen om mee te werken. En waarachtig.... tot verbijstering van de inwoners het drooggevallen moeras bleken die nieuwelingen niets anders te kennen dan de moerasleer in een gewijzigde en verwrongen vorm en een zeer fanatieke ook, aangezien niemand van die mensen het moeras ooit hadden gezien, maar ooit de geschriften van de Aïsten overgenomen en in eigen vorm gegoten hadden en hun hele wereldbeeld erop gebaseerd was. Deze afgeleide teksten werden nog fanatieker verdedigd dan de Aïsten ooit hadden gedaan (en dat wil wat zeggen). Te beweren dat er geen moeras meer was, bleek voor die nieuwe binnenkomers geen argument: desnoods zorgden ze ervoor, dat het land weer in een moeras veranderde, zodat ze daarmee de waarheid van hún grote verlichte leider (laten we hem B. noemen) zouden aantonen. Vreemd genoeg nam niemand, op een enkeling na, deze uitspraken serieus. De politieke en journalistieke elite viel zelfs de enkele criticus van deze ontwikkeling aan middels hetzes en gerechtelijke vervolging. En de Aïsten? Die keken elkaar eens aan, dachten met weemoed aan de tijd van het moeras en zeiden: "Die Beïsten hebben ergens wel een punt. Laten we het met ze op een accoordje gooien" (hierbij vergetend, dat B. de geschriften van A. al corrupt had genoemd en er niemand was om dat te kunnen staven).

En toen, en hier stopt voorlopig het verhaal, kwam de economische groei in het land door weer een aardbeving, een financiële dit keer, abrupt tot stilstand. Maar ondertussen was er een nieuwe rivier ontstaan, die het land weer in een nieuw, anderssoortig moeras dreigde te veranderen. Volgens de laatste berichten werden er al wolven en slangen waargenomen.

Het vreemdste van dit hele verhaal is, dat de leiders en intelligentsia van het land op dit punt gekomen helemaal niet meer geloven in welk moeras dan ook. Zelf opgegroeid in een moerasloze beschaving, hebben geen flauw benul van wat het betekent om in een harde wildernis te moeten leven. Wel.... sommige mensen zeggen, dat het moeras eeuwig is, of het nu hier op aarde is of elders, dus als men het zelf wilt ervaren: U wordt de kennis aangereikt om het moeras weer te realiseren, of een anderssoortige wildernis. Het is helemaal aan u. In het huis van de heer zijn volgens een heer X. vele kamers.

wordt zeker vervolgd.

In Memoriam

2010-05-06T18:29:00.006+02:00

Professor Dr. Wilhelmus Simon Petrus (Pim) Fortuyn

19 februari 1948 – 6 mei 2002

zie:
- Wikipedia
- Contradicere
- De Nederlander is het zat. Cést ca!

Zomaar een liedje - Brian Eno

2010-05-06T01:34:00.000+02:00

By this river.

Job Cohen lapt alles aan zijn laars.

2010-05-05T23:32:00.003+02:00

Bevrijdingsdag is nog niet voorbij en de PvdA is alweer aan het campagnevoeren. Bevrijdingsdag moet een verplichte vrije dag worden. Hadden ze nou niet één dag kunnen wachten hiermee? Of denken ze dat het collectieve stemvee morgen deze dag alweer uit de herinnering gewist heeft door middel van de nieuwe stortvloed aan propaganda? Buiten de schandelijke minachting voor dit nationale feest van bevrijding van het moorddadige Nationaal SOCIALISME ontgaat het deze volksmenners en misbruikers van sentimenten de absurditeit en de Orwelliaanse dubbelspraak van het voorstel.

VERPLICHT VRIJ!

En zo verandert de politiek vrijheid weer eens in plicht en maakt de PvdA goede sier met een natte scheet voor het domme kiezersvolk, dat nu ondertussen bang genoeg gemaakt is en een ranzige worst voor de neus wordt gehouden. Wie hier de inherente dwingende contradictie niet van ziet, en het misbruik van bevrijdingsdag voor de eigen campagne en charme-offensief, is het waard om weer 4 jaar door die demagogen en machtsmisbruikers geregeerd te worden.