Gabriël en Abraham

Gabriel: Nee Abraham, je mag je zoon niet doodmaken.
Abraham: Jawel hoor. God heeft zelf gezegd dat het moest.
G: God heeft zich bedacht. Het hoeft niet meer.
A: Wat een klotenstreek. Ik heb hier hartstikke veel werk aan gehad. Kijk, een altaar, een brandstapel. Ik heb me te pletter gesjouwd om het allemaal de berg op te krijgen. Hier, moet je voelen hoe scherp ik het mes geslepen heb.
G: Tja....
A: Wie mag ik dan doodmaken? Ik sta hier mooi voor joker met mijn altaar.
G: Ik zal even met de baas overleggen.
A: $#!*%#*& :(
G: Je mag niemand doodmaken. Snij maar een stuk van zijn piemel af.
A: Hoi hoi hoi! Prima idee.
G: Ja. Weet je wat? Snij van iedereen maar een stuk van de piemel af. Stel het verplicht!
A: Fantastisch! en eh... degenen die eh... geen piemel hebben?
B: Weet ik veel, dat moet je zelf maar weten. Gelijke rechten en zo.
A: Prima. eh... Wat eten we vanavond?
G: Lamsvlees.
A: Hmmmm....