Een gelukkige kerel? + update: het mysterie van de juten zak.

Net als de vorige ansichtkaart met de brandende brief hier weer een fotografisch kunstwerkje uit 1916 of daaromtrent. 


Voor een geschilderde achtergrond wordt een (jarige?) gelukzalig kijkende man gefêteerd door drie bevallige, goed geklede en gekapte  jongedames die hem blijkbaar snel dronken willen hebben, aangezien ze hun glazen met champagne bijna in zijn mond leeggieten.
Op de tafel, bedekt door een voor het schilderachtige effect ietwat verfrommeld gehaakt kleedje, liggen naast de champagne en de koeler de symbolen van geluk, een nogal groot uitgevallen klaver(tje) vier en een hoefijzer, waarvan ik dacht dat als die ondersteboven hangt of staat, het geluk er dan juist uitstroomt. Maar dit zal onderwerp zijn van diepgaande occulte beschouwingen denk ik.

Gedeeltes van de afbeelding zijn handmatig ingekleurd , zoals enkele voorwerpen op tafel, de jurken van de dames en natuurlijk de blosjes op de wangen van de vier personen, die het zeker al aardig warm beginnen te krijgen. Als extraatje is er dan met een dikkere verf de parels in de kettingen van de dames aangebracht, zodat die als gestolde druppels op de kaart liggen. De boodschap van deze kaart is wat makkelijker te duiden dan de "brandbrief". De geadresseerde wordt alle geluk van de wereld toegewenst. En wie zou er niet tekenen voor zulk aangenaam gezelschap?

Toch is er iets wat onduidelijk blijft en dat is de juten zak op tafel, die in een rechte hoek gebogen deels tegen de boezem van de vrouw in het geel aanrust. Wat zit er in die zak? Geld? Heeft de vrouw in het geel daarom alvast haar arm eromheen geslagen? Foei, wat denk ik toch weer slecht over mensen.

Update:
De juten zak heeft me aan het denken gezet. Als daar geld in zit, dan lijkt het erop dat de drie vrouwen, die zusters van elkaar lijken, de man dronken willen voeren om hem zo zijn geld afhandig te maken. De dame in de ietwat doorschijnend lijkende, gele jurk houdt zich wat klein, maar haar arm ligt al half om de jute zak hen, terwijl ze op het punt staat om haar champagneglas boven's mans kruis te legen, waarschijnlijk om hem daar daarna droog te deppen onder het slaken van kirrende verontschuldigingen. Bah, mijn perverse natuur gaat weer met me op de loop.

Een in brand gestoken brief

Vanochtend een veertigtal prentbriefkaarten op de markt gevonden uit 1916 en daaromtrent. Het waren zo'n beetje de eerste fotografische ansichtkaarten denk ik en van vele slaat het zilveroxyde glimmend grijs uit. De afbeeldingen, afkomstig uit een tijd die onwerkelijk lijkt, zijn bronnen van humor en verwondering , zoals de hier afgebeelde situatie. Op de achtergrond zien we een man die een vrouw het hof maakt en op de voorgrond twee dameshanden, waarvan er één een brief vasthoudt en de andere (met trouwring) een kaars die de brief in brand steekt. Wat betekent het? Wat wil de afzender hiermee zeggen? Zegt ze hiermee een correspondentie op omdat ze getrouwd is? Heeft ze een hekel aan de brief die ze kreeg van haar man of geliefde?  De kaart is één van de weinige die niet verstuurd is. De reden zal zijn, dat de verstuurder de kaart verkeerd om heeft gehouden toen ze het adres schreef, waardoor het adres links kwam in plaats van rechts. Aangezien de kaart niet verstuurd is, is de kaart ook afkomstig van de dame die al die andere kaarten kreeg en dat doet me afvragen of ze degenen die haar die kaarten stuurden te kennen wilde geven dat ze hun kaarten en brieven niet op prijs stelde? Of is het geen brief maar een trouwakte? Ik heb geen flauw idee.

Regenboog

Gisteren, 12 mei 2017. Zelden zo'n duidelijke, "massieve" regenboog gezien. Let op het verschil in kleur van de lucht binnen de boog en erbuiten.

Schakers